Müebbet hapis alan harp okulu öğrencisi Furkan’ın annesi Melek Çetinkaya: Karar duruşmasında dedi ki ‘Dik duracağız anne, suçum yok. Bu ülkeyi kuran kahramanın idam hükmü almış bir subay olduğunu unutmayın. Bizi vatan hainliği ile yaftalayanlar düşünsün”
Yaz kampı için geldikleri Yalova’dan bir gece yarısı yola çıktıkları 9 otobüs ve içindeki 400 öğrenci Osmangazi Köprüsü gişelerinde durdu. Harp okulu birinci sınıf öğrencisi Furkan Çetinkaya’nın içinde olduğu otobüste Yüzbaşı Sinan Canlı’nın sesi duyuldu: “Çocuklar, benim de üzerimde para yok, aramızda köprü geçiş parasını denkleştirelim, sonra hesaplaşırız!” 100 lira tutan köprü geçiş parası Ahmet Büyükateş ve diğer öğrenciler tarafından ödendi ve tekrar okullarına, İstanbul Hava Harp Okulu’na ulaşmak için yola çıktılar.
Ne ‘acil durum anonsu’nun yapıldığı 10.30’da ne nizamiye kapılarından çıktıkları 00.07’de ne de yolda kimse bir açıklama yapmıştı. Sadece “İstanbul’da terör tatbikatı var” denildi. Fakat kamp yapmak için geldikleri Yalova’dan itibaren lüks bir siyah araç sürekli kendilerini takip ediyordu. İçindeki şoför sürekli öğrenci konvoyuna bakıyor, kulağından telefon hiç ayrılmıyor, talimat alır veya verir gibi sürekli el kol işaretleriyle konuşuyordu. Bu anormal durum herkesin dikkatini çekmiş olacak ki araçtaki komutanlarına durumu bildirdiler. Sinan komutan da, “Dikkatli olalım çocuklar” demekle yetindi sadece.Şoförler yolu bilmediği için yolda otobüsler farklı yönlere gitti. İkisi Boğaziçi Köprüsü’ne, ikisi Fatih Sultan Mehmet Köprüsü’ne ulaşmıştı bile. Harbiye öğrencisi Furkan Çetinkaya’nın da içinde olduğu 3 aracın önü Sultanbeyli’de kesildi. Herkes şaşkındı…
NEREYE GİDİYORSUNUZ, DARBE OLDU!
Yola dökülen insanlar camlara doğru telefonlarını göstererek, “Nereye gidiyorsunuz, darbe oldu!” diye bağırıyor, öğrencileri ve araçlara nezaret eden komutanları dışarıya davet ediyorlardı. Hep birlikte gecenin bir yarısı karanlığın ortasında İstiklal Marşı söylüyorlardı. Daha sonra sosyal medya hesaplarından videolarda da görüldüğü gibi, halk askerler lehine tezahüratta bulunuyor, “Bunlar hain değil, en büyük asker bizim asker!” diyerek slogan atıyorlardı. A Haber’e bile yansıyan görüntülerde insanların genç Harbiyelilere sarıldığı bile görülüyordu.Fakat bundan sonraki hayatlarını derinden etkileyecek sonu bilinmeyen bir film daha yeni başlıyordu.
Kendilerine eşlik eden 2 polisle birlikte sabah saat 06.00’ya kadar araç içinde bekletildiler. Bu arada gün ağarırken başka gruplar da geliyor, otobüs içindeki çocuklara sözlü tacizde bulunuyor, küfrediyor ve araçlara saldırıyordu. Hatta otobüsleri taşlayanlar ve üzerine çıkanlar bile vardı. Genç harbiye öğrencileri kendilerine cevap vermeyince, “Bunlar Türk askeri değil mi, dediğimizi anlamıyorlar” diye kışkırtmaya devam ediyorlardı. Fakat bazı sağduyulu vatandaşlar, “Arkadaşlar yapmayın, onlar masum, bir tane mermi bile atmadılar. Polis silahlarını bile toplamadı. Onlara güvenin” diye provokatörleri uzaklaştırdı.Derken 2 polis daha geldi. Öğrencileri silahları ve teçhizatlarıyla birlikte alıp gece 02.30 gibi İstiklal Marşı söyledikleri noktadan alıp en yakın emniyet müdürlüğüne götürdü. 40 kişilik nezarethaneye 120 öğrenci sığdırıldı.
BÜTÜN ÖĞRENCİLER TUTUKLANDI, SİLİVRİ’YE GÖNDERİLDİ
Dört gün boyunca bolca küfür işitip dayak yedikten sonra hâkim karşısına çıkarıldılar. Hâkim herkesi tek tek dinlemedi, “Aranızdan bir sözcü seçin, o konuşsun” dedi. Sonunda da “Ekleyeceğiniz bir şey var mı?” diyerek hepsini tutukladı. Ardından Silivri Cezaevi’ne götürüldüler.Çocuğu yaz kampında olduğu için aramayan, ‘Öğrencidir, orada daha güvenlidir’ diye sevinen anne Melek Çetinkaya (42) gelen bir telefonla irkildi. 15 Temmuz’dan iki gün sonra bir Pazar günü emniyetten arayan yetkililer, “Çocuğunuz gözaltında, sağlığı iyi, merak etmeyin, boşuna da arayıp gelmeyin” dediler ve telefonu kapattılar.Zaten Orhanlı ve Sultanbeyli’de emniyet müdürlüklerine giden ve karakolların kapılarını çalan aileler de bir cevap alamadı.Perşembe günü ise Melek Çetinkaya’ya çocuğunun tutuklandığı ve Silivri Cezaevi’ne götürüldüğü bildirildi.Yanlarına aldıkları temiz elbiselerle apar topar Silivri’nin yolunu tutan aile çocuklarıyla görüştürülmedi. Elbise poşetini aldılar ve ertesi gün gelmelerini söylediler.Anne Çetinkaya, oğlunu yaz tatili için geldiği evinden uğurladıktan 15 gün sonra demir parmaklıkların ve ses geçirmez camın arkasında görebildi. Gülerek göz göze geldiler. “Merak etme anne, sanırım gerçeği öğrenirler ve kısa sürede serbest kalırız” diye annesini teselli etti Furkan.
ÖNCE BAYRAM, SONRA MATEM
Çetinkaya ailesinin 2016 yazındaki mutluluğu kısa sürmüştü. Hava Harp Okulu öğrencisi Furkan Çetinkaya ramazan ayının yarısında Bursa’daki baba ocağına gelmiş, bayramı birlikte geçirmişlerdi. Hatta bayramda ona bir sürpriz hazırlamışlar, 10 yıldır ziyaret etme imkanı bulamadıkları Aksaray’daki köylerine gitmişlerdi. Bütün köy bir çocukken uğurladıkları Furkan’ı pilot adayı yakışıklı bir asker olarak karşılarında görmüş ve büyük gurur duymuşlardı. Anne Melek Çetinkaya ise oğlu ile ilgili yapılan iltifatlar karşısında sık sık “maşallah” diyor, onu nazarlardan sakınıyordu.
Bayram telaşı bittiğinde Furkan için 15 günlük yaz kampı başlayacaktı. Önce İstanbul’un yolunu tutan Furkan, 13 Temmuz 2016’da 700 arkadaşıyla birlikte Yalova’ya doğru Marmara Denizi’nin maviliklerinde yola çıktılar. Lise yıllarında her sene İzmir Aliağa’da yapılan yaz kampı, harbiye öğrencisi olduktan sonra Yalova’ya taşınmıştı. Sadece annesi, babası ve kardeşlerini değil sevdiği eşya ve alışkanlıklarını da geride bırakması gerekiyordu. Neticede orası bir tatil yeri değil yoğun askeri eğitimin verildiği, her türlü dayanıklılık testinin yapıldığı yerdi. Elektrik yok, telefon yok, televizyon yok… Çadırlar kuruluyor, kampetler açılıyor, zorlu doğa koşullarında eğitim yapılıyordu.
TEAMÜL DIŞI DENETLEME: HAVA KUVVETLERİ KOMUTANI GELİYOR
Kampa gideli henüz iki gün olmuştu ki bir alarmla telaşlandılar. Hava Kuvvetleri Komutanı Abidin Ünal’ın teftişi vardı. Ziyaret teamüllere pek uymuyordu. Normal şartlarda böyle bir ziyaret haber verilerek yapılmazdı. Çadırlar kurulur, hazırlıklar yapılır, mıntıka temizliği yapılır ve bir hafta on gün sonra üst düzey komutanlar denetlemeye gelirdi. Bu sıra dışı olay genç harbiye öğrencilerinin bile gözünden kaçmadı…Acele etraf temizlendi, yemekler hazırlandı, son kontroller yapıldı. Hep birlikte yenilen öğle yemeğinin ardından genç Harbiyeliler kamp alanının meydanına içtima için çağrıldı.
‘YERİ GELECEK ÖLECEKSİNİZ…’
Hava Kuvvetleri Komutanı Abidin Ünal öğrencilere hitaben askerliğin önemini anlatan bir konuşma yaparak, “Bu öyle bir meslektir ki her türlü emre itaat edeceksiniz! Yeri gelecek öleceksiniz, yeri gelecek öldüreceksiniz” dedi.Öğrenciler yine şaşkındı. Çünkü bu tür konuşmalar genellikle askeri liselerin ilk günlerinde yapılırdı. Yaptıkları tercihle ilgili artık bir tereddütleri yoktu.Nutkunu tamamlayan orgeneral okul komutanı Hüseyin Ergezen’e dönerek, “Çocukların bugün eğitimi var mı? Bugün yormayın çocukları, hafif bir eğitim yaptırın yeter” dedi. Öğle yemeğinde de aynı masayı paylaştığı genç Harbiyelilere, “Aslanlarım iyi yiyin, akşam çok yorulacaksınız” demişti.Komutan saat 17.00 gibi kamp yerinden ayrıldığında öğrenciler, “Bugün çok yorulmayacağız, biraz nefes alacağız” diye sevindi.15 Temmuz akşamı saat 22.00’da yat emri, aradan çok geçmeden 22.30’da da “acil durum alarmı” verildi. Alarm emrini bazıları pijamalarını giymek için yatağının başında, kimisi dişlerini fırçalamak için gittiği lavaboda aldı.
‘NÖBET YERİNİ TERKETME’ UYARISI
Anne Melek Çetinkaya, “Benim oğlum o gece göğsündeki isimliği ters taktığı için cezalıymış, herkes yatmaya hazırlanırken ona tek başına koşma cezası verilmiş” diyerek naklettiği saatlerde bütün Türkiye darbe girişimi haberleriyle çalkalanıyordu. Her türlü iletişim yasak olduğu için gelişmelerden habersiz 700 Harbiyeli ise emri eğitimin bir parçası olarak algılıyordu. Furkan’ın bir saat sonra nöbeti olduğu için hemen nöbet yerindeki arkadaşının yanına gidiyor ve “İçtima emri verildi, nöbet yerini terk etme, belki gecikebilirim” diyordu sorumluluk duygusuyla. Aralarında “Acaba komutanın denetlemesi sırasında yanlış bir şey yaptık da hepimiz cezalandırıldık mı” diyenler de oluyordu.İçtima alanına sıra sıra otobüsler geliyordu. İlk 400 öğrenci otobüslere bindirildi. Araçlar kampın içinde biraz ilerleyip duruyordu. Bütün ışıklar söndürüldü. Komutanlar otobüslere mermi yüklüyorlardı. Öğrenciler olanları sorgulayamasalar da birbirlerine “Ne oluyoruz, bu kadar silah ve teçhizatı ne yapacağız?” diye soruyorlardı. Hatta bazıları otobüsü kullanan ere, “Bizi nereye götürüyorsun?” diye soruyordu. “Bilmiyorum” diyordu şoför er…
‘TERÖR SALDIRISI VAR, HARP OKULU’NA DÖNÜYORUZ’
Komutan ise kısa bir açıklama yapma gereği duydu “Çocuklar terör saldırısı var. Burası bizim için güvenli değil. İstanbul’a Hava Harp Okulu’na dönüyoruz. Yolda da saldırılar olabilir, kendinize dikkat edin” diye bir uyarıda bulunur.15 Temmuz’u 16 Temmuz’a bağlayan akşam saat tam 00.07’de 700 öğrencinin ilk 400’ü, 9 otobüslük bir konvoyla kamp yerinin nizamiyesinden ayrıldı.Darbe ile ilgili söylentilerle bütün Türkiye hop oturup hop kalkerken ne Yalova Valiliği ne her zaman kapı önünde nöbet tutan polis araçları ne da başka bir kimse öğrencilere hiçbir şey söylemiyordu. Yola çıkmamaları için uyarıda bulunmuyor, çıkışına engel olmuyordu.
‘ANNE BİZ İYİYİZ, SUÇUMUZ YOK’
“O gün de bugün de çocuklarımızın masum olduğu konusunda hiçbir tereddüt yaşamadık” diyen anne Melek Çetinkaya, bayram tatilinden okul kampı için dualarla uğurladığım oğlumla 15 gün sonra Silivri’de yüz yüze geldim diyor ve o günü hiç unutamıyor:İlk kapalı görüşümüzdü. Oğlum gülerek kalın camın önüne doğru yürüdü. Ben de morali bozulmasın diye gülümsedim. İlk sözü, “Bir şey yapmadık anne. Ne ateş ettik, ne darbeye katıldık. Birkaç güne ifadelerimizi alıp gönderirler” dedi. Sağlığının iyi olmasına, yüzünün gülmesine sevindim tabii. Yarım saat görüştük. Ama bizim için sıkıntılı günlerin başladığından habersizdim…Hayatı boyunca trafik polislerinden başka polis görmeyen ve karakolun kapısından adımını atmayan Melek Çetinkaya ve oğlu avukat tutmayı bile düşünmedi. Her hafta cuma günleri saat 13.00’ü iple çekiyorlardı.Gelen ve sorgulayan savcılar bile, “Merak etmeyin çocuklar, birkaç haftaya evdesiniz” demişlerdi. Haftalar geçiyordu diğer genç Harbiyelilerle birlikte Furkan da içerde kalmaya devam ediyordu. Ne tahliye ne bir müjdeli haber bir türlü gelmiyordu.“Ne yapacağımı bilemediğim için avukat tuttum” diyen Melek Çetinkaya kendisiyle aynı kaderi paylaşan diğer ailelerle birlikte öncesinde bir WhatsApp grubu kurmuşlar. Zaten avukatı da o grupta yapılan bir paylaşımdan bulmuşlar. Avukat Ömer Çiftçi mesai arkadaşı Kübra Aydın’la konuşarak onların da avukatlığını üstlenmiş.
HAKİM TEK SORU SORMADI
Darbe girişiminden tam bir yıl sonra 2017 yılının Temmuz ayında iddianame çıkmış, bundan 4 ay sonra Kasım ayında da ilk kez hâkim karşısına çıkma imkanına kavuşmuş genç Harbiyeliler. 19 Kasım’daki ilk mahkeme iki hafta sürmüş. Her sabah başlayan duruşmalar gece saat 23.00’lere, 24.00’lere kadar sürmüş. Hâkim hepsini dinlemiş fakat tek bir soru dahi sormamış.Orhanlı’daki 2 otobüs ayrı yargılanırken 180 öğrenci birlikte hâkim karşısına çıkmış. Mahkeme öğrencilerden sonra müştekileri dinlemiş. Müştekiler o gece dışarıda olan polisler ile halktan bazı kişiler.“Söylediklerinde tutarlılık yoktu” diyen anne Melek Çetinkaya şunları söylüyor:
Mesela o polisler ve vatandaşlar öğrencilerle gece 23.00 sıralarında çatıştıklarını söylüyorlar. Oysa bizim çocuklarımız o saatte daha Yalova’daydı. 00.07 sularında nizamiye kapısından çıktılar. Mesela polisler saat akşam 10’da telsizlere anons geçildi, Yalova’dan askeri okul öğrencileri geliyor diye, o da gerçek dışı ve tutarsız…Fakat hâkimler hiç kimseyi tahliye etmeden 3 ay sonrası için mahkeme günü vermiş.
LEHTE TANIKLAR DİNLENMEDİ BİLE…
Avukatların olay yeri inceleme istekleri, Sultanbeyli’den görgü tanıklarının dinlenmesi dikkate alınmadan… Çünkü sosyal medyada davanın gidişatından haberdar olan tanıklardan sadece ikisinin dinlenmesine izin çıkmış.Yine bir ramazanda, 15 Mayıs 2018’de karar duruşması başlamış. Bütün genç harbiye öğrencilerine ağırlaştırılmış müebbet, mahkemedeki hâl ve tavırları üzerine de iyi hâlden normal müebbet cezası kesilmiş.Şimdi 22 yaşındaki Furkan Çetinkaya ve diğer müebbet hapis cezası olan harbiye öğrencileri 7 aydır mahkemenin gerekçeli kararını bekliyor. Dosya gelirse istinaf mahkemesine taşıyacaklar.En büyük üzüntüleri ise çalmadıkları kapı kalmamasına rağmen kimsenin çocuklarına sahip çıkmaması. CHP’ye, MHP’ye ve hatta referandum öncesi AKP’ye gitmelerine rağmen “Bir suçu yoksa bırakılır” cevabını alıyorlar ve evlerine dönüyorlar.






















