İspanya’dan ilk siyasi sığınma hakkını alan Türk vatandaşı, ülkeden nasıl ve neden kaçtığını anlattı.
Yaşadıklarını İspanyol El Pais gazetesi ile paylaşan cemaat mensubunun hikâyesi Miquel Gonzalez tarafından kaleme alındı.
Gonzalez, firar hikayesini ve sonrasında yaşananları birinci ağızdan şöyle anlatıyor:
Temmuz 2016’da Türk hükümetine karşı düzenlenen başarısız ihtilal girişiminden iki hafta sonra, Mustafa Yılmaz’ın tatili, sabah 5.00’te aldığı bir telefonla bölündü. Yan komşusu, İstanbul’daki evinin önünde 20 polis memurunun olduğunu söylemek için aramıştı.
Nedenini söylemese de, Mustafa neler olduğunu tahmin ediyordu:
“Fethullah Gülen’i destekleyenlere karşı bir cadı avı başlatmışlardı. Erdoğan (Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı) ihtilalin arkasında onun olduğunu söylüyordu. İnanılmaz gözükse de, bir gecede yüzlerce, binlerce insan terörist ilan edildi.”
Mustafa, Opus Dei’yle bazı benzerlikleri olan İslami birliğin bir yayıncısı için çalışmıştı, ve tehlikede olduğunu anlıyordu. Bir sonraki hamlesi üzerinde çok düşünmedi. Shengen vizesi olmadan Avrupa’ya seyahat edemeyeceği için, Türk vatandaşlarının vizesiz gidebildiği Kolombiya’ya bir bilet aldı. Üç gün sonra karısı ve iki çocuğu, kendisiyle başkent Bogota’da buluştu.
Mustafa’nın gerçek adı, Mustafa değil. Türkiye’de ailesi ve arkadaşları yaşadığı için gerçek adını kullanmak ve yüzünü göstermek istemedi:
“Benim ülkemde hiç sebepsiz insanları içeri atıyorlar –yaşlı, çocuk, hasta ya da ev kadını olması fark etmiyor.”
Gerçek olan, geçen Aralık’ta aldığı ve çok kıymet verdiği mülteci kimlik kartı. Kendisi, İspanya’da siyasi sığınma hakkı verilen ilk Türk. Mustafa’dan sonra iki kişiye daha verildi: Biri Madrid’de diğeri Barcelona’da iki iş adamına.
Mustafa Bogota’da sadece üç ay kaldı. Güvende hissetmiyordu. Asya ve Afrika’ya gidenlerden bazılarını, Türk gizli polisinin kaçırdığı haberleri geliyordu:
“10 bin kilometre ötede, Erdoğan’ın pençeleri bize uzanırsa diye korkuyorduk.”
İspanya’dan sığınma talep etmeye karar vermesinin çeşitli sebepleri vardı: 2005’te İspanya’da okumuştu, dilini konuşabiliyordu ve bir Akdeniz ülkesi olduğu için ona evini hatırlatıyordu.
Ama vizesi yoktu. O da riskli bir kumar oynadı. Madrid’den aktarmalı bir İstanbul bileti aldı. Barajas’ta havaalanına inince polis memurlarına yaklaşıp “İspanya’ya sığınmayı talep ediyorum,” dedi.
Mustafa, İspanyol polis memurunun dediklerini sonsuz bir minnetle hatırlıyor: “Hoşgeldiniz.” O an, Mustafa’nın karısı da karnındaki düğümün gevşediğini hissetti: “Ya bizi kabul etmeselerdi? Ya bizi Türkiye’ye yollasalardı? Bogota’da kalmak daha iyi değil miydi?” Belli etmemeye çalışsa da, Mustafa da epey endişelenmiş.
Barajas’ta yaklaşık bir hafta geçirdikten sonra iyi haberi aldılar: İspanya, talebini işleme koymayı kabul etmişti. Bu esnada, özgürdü.
10 aylık süreçte, İçişleri Bakanlığı’ndan yetkililer kendisiyle iki kez mülakat yaptı. Onlara hayatıyla ilgili her detayı anlattı ve kendisine tekrar tekrar Fethullah’la ilgili sorular sordular.
Mustafa, din adamının bazı fikirlerini desteklediğini inkar etmedi. 15 yaşında bazı kitaplarını okuduğunu ve Amerika’da bir kez konuşmasını dinlediğini söyledi. Ama terörist olduğunu ve ihtilalle ilgisi olduğunu inkar etti.
“Sığınma hakkı vereceklerine hiç şüphem yoktu, çünkü İspanya bir Avrupa ülkesi, bir anayasa devleti ve Türkiye’de neler yaşandığını herkes biliyor,” diye anlatıyor Mustafa.
Uluslararası Af Örgütü’nün yayınladığı en son rapora göre, Türkiye’de yaklaşık 50 bin kişi ön duruşma öncesi gözaltında tutuluyor, 100 binden fazlası ise salıverildi. Gözaltında olanlar arasında yargıçlar, savcılar, ordu mensupları, gazeteciler, insan hakları savunucuları ve kar amacı gütmeyen kuruluşların yöneticileri var.
Mustafa İspanya’da uzun süre kalacağından emin:
“Erdoğan tahtından inmek istemiyor. Türkiye’de muhalefet ya da özgür basın yok, bu yüzden de durumun değişeceğine dair hiçbir umudum yok.”
Eğer şimdi geriye dönerse, “İstanbul’da havaalanında gözaltına alınırım ve işkence görürüm, tıpkı diğerleri gibi” diyor.
İspanya Başbakanı Mariano Rajoy kısa süre sonra Başbakan Binali Yıldırım ile La Moncloa Sarayı’nda, 2014’ten beri ilk ikili işbirliği zirvesinde buluşacak. Bıu konuların da gündeme gelip gelmeyeceği merak konusu…
