Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri, Efendimiz ASM’in gençliği, çocukluğu ile ilgili bazı alanlarda soru sorulduğunda şöyle cevap verir: “Tavus kuşu gibi pek güzel bir kuş, yumurtadan çıkar, tekâmül eder, semâlarda tayarana başlar. Âfak-ı âlemde şöhret kazandıktan sonra, yerde kalan yumurtasının kabuğu içerisinde o kuşun güzelliğini, kemâlâtını, terakkiyatını arayıp bulmak isteyen adamın ahmak olduğunda şüphe yoktur. Binaenaleyh, tarihlerin naklettikleri Peygamberimizin (A.S.M.) bidayet-i hayatına maddî, sathî, sûrî bir nazar ile bakan bir adam şahsiyet-i mâneviyesini idrâk edemez ve derece-i kıymetine vâsil olamaz. Ancak bidâyet-i hayatına ve levâzim-i beşeriyetine ve ahvâl-i zâhiriyesine ince bir kışır, nazik bir kabuk nazarıyla bakılmalıdır ki, o kışır içerisinden, iki âlemin güneşi ve tûba gibi şecere-i Muhammediye (A.S.M.) çıkmıştır. Ve feyz-i İlâhî ile sulanmış ve fazl- ı Rabbânî ile tekâmül etmiştir. Binaenaleyh Nebiyy-i Zîsan’ın (A.S.M.) mebde-i hayatına ait ahval-i suriyesinden zaîf bir şey işitildiği zaman üstünde durmamalı; derhal başını kaldırıp etraf-ı âleme neşrettiği nurlara bakmalı.”
Bu güzel metaforu her alanda, bir çok hadise için, farklı şekillerde kullanabiliriz. Bir hareket, bütün neticeleri, semereleri ile etraf-ı aleme saçılmış, yüzlerce ülkede milyonlarca kişinin hayatına dokunmuş, bir çok farklı alanda insanlığın takdirlerini kazanmışken, süreç içerisinde olmuş bazı problemlere, sıkıntılara odaklanıp, hareketin büyüklüğüne, semerelerine gölge düşürmeye çalışmak insafsızlıktır; gözün önüne getirilen bir kac ağacın mani olması ile ardındaki koca bir ormanı görememek, iz’ansızlıktır.
Üstad hazretlerinin enfes metaforlarından biri de şudur: “Bir saray var. Yüzer kapalı kapıları var. Bir tek kapının açılmasıyla, o saraya girilebilir, öteki kapılar da açılır. Eğer bütün kapılar açık olsa, bir iki tanesi kapansa, o saraya girilemeyeceği söylenemez!” 99 kapısı açık olan bir sarayın bir kapısı kapalı olsa, şeytan o kapıyı gösterip, “bak kapı kapalı, saraya giremessin” der.
O HİZMET Kİ…
Bunları niçin arz ettim? Maalesef bu günlerde, hizmet hareketi, Hocaefendi ve etrafındaki bir kısım zatlar etrafında ciddi bir yıpratma, şeytanlaştırma, itibarsızlaştırma kampanyası var. O hizmet ki 1966 yıllarından itibaren ilmek ilmek örülmüş, bugün dünyanın 170 kusur ülkesine ulaşmış, milyonlarca insanın hayatına dokunmuş, yüzbinlercesine iki cihan saadetini kazandırmış, hayatın her alanına nüfuz etmiş, en zor şartlarda, müstebit, zalim yönetimler altında birçok farklı stratejiler üreterek hayatiyetini devam ettirmiş ve sonuç olarak büyük oranda dünyada hüsn-ü kabul görmüş bir hareket!.. Hareketin lideri de, daha çocuk denecek yaşlardan itibaren, tek derdi insanlığın kurtuluşu olmuş, bu uğurda dünya ve ahiret meyvelerinden vazgeçmiş, başka hiç bir şeye bakmadan, bütün enerjisini, gücünü kuvvetini bu uğurda harcamış, maddî, manevî, vehbî, kesbî ilmi, ahlakî çok donanımlı bir zat: Fethullah Gülen. Kötü niyetli olmayan hemen herkesin, bugüne kadar kendisi hakinda binlerce medih dolu ifadeleri, takdirleri, tebrikleri olmuş, yaşantısı, idealleri, ilmi, ahlakı, tevazuu, ihlası, takvası, cehdi, gayreti ile yüzbinlerce talebe yetiştirmiş, dost ve düşmanlarının takdirlerini kazanmış bir insan.
54 yaşımda, bugüne kadar dünyada bir çok ülke gezmiş, büyük hareketler tanımış ve liderleriyle görüşmüş, halen de bir çok hareket, cemaat, tarikat, sosyal olguların bizzat içinde yaşayan birisi olarak şahsi kanaatim: Dünyada böyle bir hareket ve lider yoktur; sizler de etrafınıza bakıp değerlendirdiğinizde aynı sonuca varacağınıza eminim. Bu bağlamda yine bir sübjektif değerlendirme olarak, Hocaefendi ve hizmet hareketini Allahın bir lütfu olarak, belli dönemlerdeki ihsanlarından, bu asra hediye ettiği bir ikramı olarak görüyorum. Prensipleri, uygulamaları, ve bugüne kadarki semerelere de baktığımda Hocaefendi’nin Rabbimin razı olduğu Allah dostu bir lider, ve hareketin de Rabbin iltifatlarına mazhar bir hareket olduğunu düşünüyorum.
Bir hareketi değerlendirirken, o günün ve bulunan yerlerin şartlarını gözönüne alarak, ve emsalleriyle kıyaslayarak değerlendirmek icab eder. Aksi takdirde ölçüsüz bir değerlendirme ile anakronizme düşülerek yanlış sonuçlara varılabilir. Bu bağlamda baktığımızda hareket, zor şartlar, zalim ve müstebit idareler altında, daima tehditler ve korkular altında, yapabileceğinin en iyisini yapmış ve hiç biraraya gelmesi mümkün görünmeyen kitleleri biraraya getirerek hepsinin ortak takdirini, tebcilini kazanmıştır.
Bu noktaya gelmek tabii ki hiç kolay olmamıştır; Hocaefendi bir kişi bile zayi olmasın, daireyi terk etmesin diye gece gündüz çabalarken, bir taraftan da vizyonundaki hedefleri en yakınındaki insanlara bile izah edip onları ikna etmekte çok zorlandığı zamanlar yaşamıştır.
Cenab-ı Hakkın çok ikram, lütuf ve iltifatlarına mazhar olan bu camia, yine adet-i Sübhaninin en önemli temel taşlarından biri olan “imtihan”la karşı karşıya gelmiştir. Allah’ın Kuran’da onlarca defa ifade ettiği “mutlaka imtihan olacaksınız” beyanlarını ve bu şeriatın kanunu anlayamayan, hemen her peygamberin ve geçmiş ümmetlerin başına gelen büyük felaket, imtihan, fitne ve belaları doğru okuyamayanlar, başa gelen imtihanı illa ki camianın hatalarına bağlayarak ona büyük haksızlık etmişlerdir. Teşhis yanlış olunca tabii ki tedaviye mualece yolları da çok farklı olmuş, cemaatin çok büyükbir günahkar gibi, kazanımlarının bir çoğunu kaybetmesine neden olacak “çıkış yolları” önermişlerdir.
CAMİA, MODERN İLMİN KATKILARIYLA HER ZAMAN YENİLENECEK!
Her büyük hareket, camia gibi, milyonlara baliğ tabileri olan bu camianın içinde de mutlaka çürük yumurtalar bulunacak, hata yapanlar olacaktır. Cemaatler, şahıslar, peygamber sıfatı olan ismet sıfatıyla muttasıf değillerdir. Ciddi bir entelektüel birikime sahip bu hareket, her daim devam eden istişareleri, görüşmeleri, zümreleri, toplantıları ile, hataları, günahları, yanlışları, konuşur, tartışır ve daima daha iyiye gitme yönünde adımlar atar; bu 55 senedir hep böyle olmuş, imkanlar ölçüsünde camia, modern ilmin de katkıları ile her zaman yenilenerek, gelişerek büyümüş ve ilerlemiştir.
