ERHAN BAŞYURT
Yıl 2020… Türkiye ‘paralel evren’de zıt kutuplara doğru ilerlemeye devam ediyor.
Bir taraftan teknolojik gelişmeler, hayatı kolaylaştıran ve renklendiren keşifler. Diğer taraftan düşünceye kelepçe vuran, kitapları yakan, interneti kısıtlayan, haberlere erişimi engelleyen, yazarları tutuklayan bir ülke…
İnternet çağında, ‘Wikipedia yasağı kalktı’ diye sevinen bir halk!
Yazarlarının ‘demir parmaklar’ arkasında yazdığı ‘best-seller’ kitaplarla kendini dünyaya tanıtan ve bunu bir marifet sanan bir iktidar!
***
Selahattin Demirtaş’ın Devran isimli öykü kitabının tiyatroya uyarlanması ve Leylan ismiyle yeni bir romanının yayınlanacak olması Türkiye’de dramatik bir tartışmayı yeniden başlattı.
Demirtaş’ın tiyatro oyununa gidenleri ‘hain’ olarak damgalayanlar, kitaplarının satıldığı kitapevlerini ‘ihbar’ ederek satışı engellemeye çalışanlar…
Basılmamış kitaptan korkanlar, başa çıkamayacağı fikirlerle ancak susturmak ve yasaklamak yoluyla baş etmeye çabalayan ‘fikri sığlar’.
Dünya tarihi acı örnekleri ile dolu.
Ortaçağ’ın karanlığında kilisenin düşüncesine ters düştüğü için yakılan kitaplar, afaroz edilen aydınlar…
Hitler tarafından Yahudiler tarafından yazıldığı için yakılan kitaplar…
Türkiye’de de kitap yasaklama utanç verici bir gelenek!
İfade ve fikir hürriyetinin daraldığı her dönem, bugün olduğu gibi, yasaklanan kitaplar var.
Sol fikirleri içerdiği için, Kürtçe olduğu için, bir siyasi lideri ve düşüncesini eleştirdiği için…
***
Aslında 15 Temmuz sonrası buna yeni bir halka eklendi.
Türkiye, kitap yakan ülkeler kulübüne dahil oldu.
Yayınevlerine el konuldu. Fethullah Gülen imzalı kitaplar toplu olarak yakıldı.
Sayılarının yüzbinleri bulduğu tahmin ediliyor.
Ev baskınlarında kitaplar suç delili olarak toplandı.
30 Ağustos’ta evime baskın yapıldığında da, bir kısım kitaplarıma ‘suç delili’ olarak el konulmuş.
Polis tutanakların bir kopyasını teslim etmediği için bilemiyorum, kitaplığımdaki Öcalan’a ait kitaplar mı, Che’nin Günlüğü mü, Hitler’in Kavgam’ı mı, Gülen’e ait kitaplar mı aleyhime delil olarak toplandı?
O kadar ileri gittiler ki, insanlar kitaplıklarındaki çoğu dini kitapları yaktılar, gömdüler, çöpe attılar…
Bir çok insan da, ‘Çöplükte bulunan bir kitapta parmak iziniz?’ diyerek gözaltına alındı.
***
Türkiye için utanç verici bir dönemden geçiyoruz.
Ahmet Altan bedeni demir parmakların arkasına konulsa da, fikrine zincir vurulamayacağını gösterdi, ’’Dünyayı Bir Daha Göremeyeceğim’’ adını verdiği eserle.
