Dördüncü asrın müceddidi olarak kabul edilen İmam Gazzali derki; “Geçmiş hayatıma baktığımda şunu anladım: Her ne zaman Allah’tan bir şey istedim, eğer olmadı ise Cenab-ı Allah, ondan hayırlısını vermiş veya daha hayırlısına yönlendirmiştir. Ancak bunun olması için Allah’ın takdirine kalben ve tamamen razı olmak gerekir”.
Hizmeti İmaniye ve Kur’aniyye bugüne kadar dört büyük şer ile karşılaşmıştır.
1971 Mart Muhtırası’ndan sonra Hocaefendi dahil olmak üzere talebelerinin yaklaşık yüzde 25’i tutuklandı. Bu zulümden sonra Hizmet, 12 vilayete yayıldı.
Yani, İzmir ve çevresini aşarak bölgeselleşti. 12 Eylül zulmü oldu.
Hizmet Türkiyeleşti. 28 Şubat’ta o günün kudretli paşası “on milyon ölse ne olur” demişti.
O gün yapılan zulümler daha yazılmadı.
Hizmet o zulüm ile globalleşti ve 70 kusür ülkeye yayıldı.
Sonra nifak, dalalet ve hasedin birleştiği bu topyekün yok etme süreci başladı.
Hedef üç ayda topyekün imha idi.
Nitekim, yanıbaşımızdaki ülkenin kılıcını sallayan o günkü derin bir bakan Mart 2014’te “Hizmetin ruhuna Fatiha” demişti.
Hizmeti bitiremedikleri için darbe yaptılar.
Bu zulüm ile Hizmet Hareketi olması gereken yeni bir sosyal değişim geçirerek İslam’ın gereği olan evrenselleşti.
Bu dört şer olmasaydı Hizmet bu sosyal değişiklikleri geçiremez ve büyüyemezdi. Her zulüm azot oldu.
Bu dört şerrin olmasını Hizmetten hiç kimse istemezdi.
Ama, Muradı İlahi başkaydı.
Daha büyük hayırlara ve inkişaflara yönelmesi için kader planında bunlar gerekiyormuş.
Bahauddin Nakşibendi Hazretlerine “Hazret bize bir kerâmet göster” derler.
O da “Allah benim gibi günahkar bir kulu, kendi mülkünde kabul etmiş.
Bundan daha büyük bir kerâmet mi var” demiş.
Evet bu son zulümde de hedefleri topyekün imha idi.
Fakat şu an Hizmet, manevi olarak tarihinin en güçlü dönemini yaşıyor.
Güç, binalarda veya devlette değil ihlastadır.
Fırtına dindiğinde, karlar eridiğinde ne büyük insanların yetiştiğini ömrü olanlar görecektir.
Zindanlarda evrâd-u ezkâr ile büyüyen binlerce bebek, içerisinden nice gönül sultanları, sınıflarda psikoljik soykırıma uğrayan yüzbinlerce öğrenci içinden nice er oğlu, erler çıkacaktır.
Nasıl ki; nifak ortamında İslam Medine’de yaklaşık yirmi kat büyüdü ve Mekke’nin fethini hazırladı.
Sıfatları münafık (kalplerini Allah bilir) olanların ürettikleri nifak ortamında Hizmet’de inşallah yirmi kat büyüyecektir, tıpkı geçmiş şer dönemlerinde olduğu gibi.
Fakat bunun şartı, aktif sabır ve sadakattir.
Yedi binden, Yetmiş bine
Bir önceki yazımda Hizmet’in Avustralya’da yediden, yedi bine çıkacağını hayal bile edemediğimizi yazmıştım.
Hizmet Hareketine yakınlık duyan insanların kurduğu okulları, Müslüman okullara üniversitelere öğrenci gönderme konusunda örnek oldu. Müslümanların nüfus oranı %3 fakat üniversitelerdeki Müslüman oranı %6’nın üzerinde. Hem Avustralya’ya, hem de Müslüman topluma faydalı oluyorlar.
Australian Relief Organisation (ARO)nun temeli bugün değil, 1993 yılında atıldı.
O gün için aç bırakılan Bosna Hersek için yaklaşık 400 kurban toplandı.
Melbourne’deki arkadaşlar bayram yapmadılar.
Üç gün boyunca kurban etlerini pişirip, konserve yapıp, Saraybosna’ya gonderdiler.
O gün ehli dünyaların çıkardığı bir gazete, başta Orhan Çiçek bey olmak üzere Selimiye Vakfı Yönetim Kurulu’na iftiralar attı. Konu mahkemeye taşındı ve Selmiye Vakfı mahkemeyi kazandı.
