RAMAZAN F. GÜZEL-tr724.com
KHK ile kapatılmadan önce tirajı bir milyonu geçen ve Türkiye’nin en yüksek tirajlı gazetesi ünvanını kimselere kaptırmayan Zaman Gazetesi, 4 Mart 2016’da dünyanın gözü önünde gasp edildi.
Bunun üzerinden 2 yıl 8 ay geçmişken, kuruluşunun 32. Yıldönümünü sessiz sedasız kutladı; bir zamanlar o kurumda çalışmış, yetişmiş gazetecilerin ve yazarların sosyal medyadaki Cumartesi günkü sessiz ve kırık dökük paylaşımları ile..
Ankara Rüzgarlı Sokak’taki mütevazi yerinde başlayan yayıncılığı hızla büyüyerek, belli bir grubun yayın organı olmaktan çıkıp sayısı milyonlara ulaşan bir yayına dönüşmüştü. Hemen her kesimden insanı köşesinde yer vermesiyle çok seslilik adına Türk medyasına farklı bir soluk getirdi kanımca.. Tasarımı ve vizyonu ile uluslararası ödüller alırken, baskısı ve şubeleri hemen her kıtada 20’den fazla ülkede kendisini göstermişti.
Siyaset üstü yayıncılık yapma iddiasında olan gazete, özellikle 2007’deki GKB’nın e“sanal muhtıra”sından sonra iyice bir taraf seçme noktasına savrulmuştu. Sonrasında başgösteren Ergenekon ve Balyoz Davaları’ndan sonra ise bu taraf seçme olgusu daha kalın hatlarla çizilmiş oldu. Türkiye siyasi tarihini ve basın tarihini inceleyecek olanlar, bu dönemlerde yaşanan “sosyal mühendisliği” çok derinlemesine tahlil edeceklerdir; “demokratikleşme”, “sivilleşme”, “özgürleşme”, “her kesimden insanın kendisini devlette temsil etme imkanı”, “batılılaşma”, “Avrupa Birliği üyeliğinde yol alma” gibi vaatlerle başta Kürtler ve Cemaat olmak üzere, liberalinden, solcusuna bir çok kesimin nasıl manipüle edildiğini, tek adam yolunda bu kadar geniş bir yelpazenin iyi niyetlerinin nasıl da suistimal edilip sonra –işleri bitirildiği düşüncesinden sonra- nasıl da iplerinin çekildiğini ileriki nesiller ibretle okuyacaklardır, 50 yıl boyunca Hitler’in nasıl iktidara yürüyüp tek adam olup ülkesini ve dünyayı felakete sürüklediğini okuya geldiği gibi…
TERÖR BAHANESİYLE GASP
Zaman Gazetesi’nin ve yayın grubunun, Samanyolu Televizyonu ve yayın grubunun, İpek Medyası’nın ve grubunun ve dahi kapatılan yüzlerce medya kuruluşunun kapanışına giden yolda şahsi ya da kurumsal bazdaki hataları, sevapları bilahare tartışılır, konuşulur.. Fakat asıl irdelenmesi gereken mesele, tirajı ya da yayın çapı ne kadar küçük ya da büyük olursa olsun, böylesine kolayca terör iddiasıyla yaftalanıp sonra gasp edilmesi, sonra da bu yayınlar dolayısıyla yüzbinlerce insanın suçlanması, mağdur edilmesidir.. Bu yöndeki (ve bu yazıda ele alacağımız) yeni Anayasa Mahkemesi kararı da bir dönüm noktası ve ibret levhasıdır..
Bu karara gelmeden önce, bir yayının terör iddiasıyla kapatılıp kapatılamayacağına kısaca değinmek gerekir.
Şu anki iktidarın önde gelen isimlerinin çoğu, bu yayınlarda sivrilerek kendisini gösterip meclise kapağı atmış kimselerdir. O dönemde hemen herkes bu yayınlarda yazılarını yayınlatmak, ulusal ve uluslararası basın ve fikir camiasında sesini duyurmak istemiştir. Çok rahat söylüyorum ki, benim de bir çok yazılarım çıktı bu gazetede ve diğer muhalif denilen yayınlarda.. Hepsinde de doğru bildiklerimi, evrensel hukuka dair izlenimlerimi aktarmaya çalıştım; yurt içindeki yayınlarında olduğu kadar yurtdışındaki yayınlarında da..
Fakat bu süreçte devlet fişlemesine devam ediyormuş. Yüzbinlerce insanı olduğu kadar beni de fişlemiş. Hakimliğe geçerken Taraf’ın yayınlarında öğrendim ki avukatlık yıllarımda bu gazetelere yazmışlıklarım hep fişlenmiş ve damgalanmışım bunlardan dolayı.. HSYK’daki sorgumda da bana bu çalışmalarımı sormuşlardı. (Yazılarımın içeriğine hiç girmiyorlardı, sadece bir yerlerde yazmış olmam idi mesele..)
Şimdi Zaman davasında yargılananlara bakıyorum; tek suçu bu yayın kuruluşunda çalışmış olmak, ya da buralarda bir yazısının çıkmış olması… Ve bütün bu suçlamaları yöneten şimdinin başkanı R.T. Erdoğan, Zaman’ın 25. Yıl kuruluş yıldönümüne katılmış, çalışmalarını öve öve bitirememiş ve Erdoğan, “Dizgiciden müsahhihe, tasarımcıdan editörüne, muhabirlerden yazarlara, her sabah gazete dağıtan kardeşlerimizden, genel yayın yönetmenine, üst yöneticilere, sahiplere kadar herkese böyle güzel bire eseri çıkardıkları için şükranlarımı sunuyorum” demişti.
O zamanlar tarih 2012’yi gösteriyordu.. Yani yolsuzluk operasyonlarından 1 yıl önce idi ve hiç terör meselesi konuşulmuyordu… Bu konuşmasından 4 yıl sonra Erdoğan, gasp için adamlarını gazeteye gönderdiğinde ise Diyarbakır’da görevliydim ve o esnada bu gasp hadisesini (bir AKP mücahidi) Ağır Ceza hakiminin evinde canlı izliyorduk. İkimizin de ağzı açık idi.. Ben, “Hukuken böyle bir şey nasıl yapılabilir?!” diye, o hakim arkadaş ise polisin pervasızlığı, gazete yöneticilerinin dik duruşu karşısında ne diyebileceğini bilemez halde: “Bu.. bu var ya, bunu kesin Cemaat yapmıştır, sırf kendilerini mağdur göstermek ve kahraman olarak gözükebilmek için” diyebilmiş sadece..

“Hukuken nasıl olur?!” demek gerek tabii ki, bir hukukçu olarak.. Başka kişisel mülahazalar spekilasyondan ibarettir. Zira, bırakın bir basın kuruluşuna el koymayı, kayyum atamayı, ortada bir terör suçuna girecek yayın olsa bile, suça konu basın-yayın malzemelerinin aranıp bulunması ve bunlara el konulması dahi mümkün değildir ve CMK m.119 ve 127’de de durum açıktır..
Nitekim, “Basın araçlarının korunması” başlıklı Anayasa m.30 çok nettir ve “elkoyma tedbiri”nin basın hürriyeti konusunda özel bir kanun olan 5187 sayılı Basın Kanunu’nun “El koyma, dağıtım ve satış yasağı” başlıklı 25. maddesine göre uygulanabilirliği çok özel ve sınırlı bir şekilde düzenlenmiştir.
“ARKADAŞLARLA BİR HAZIRLIK” YAPIP, SULH CEZALARLA “YARGIDA ŞEYİNİ YAPMAK”
Erdoğan, muhaliflerini ekarte ederken bir sihirbaz gibi her seferinde şapkasından br tavşan çıkarmasını bilmiştir. Ergenekon ve Balyoz yargılanmalarını organize ederken “özel yetkili mahkemeler” ihraz etmişti. Yeni muhaliflerini tasfiye hazırlığında iken de, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 28 Haziran 2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve bununla birlikte “Sulh Ceza Hakimlikleri” ihdas edilmişti.
Bundan önce Erdoğan “Arkadaşlarla bir çalışma içindeyiz” diye de duyurmuştu, Amerika’ya yaptığı çağrıdaki gibi “Yargıda şeyini yapma” sürecine girilmişti. Erdoğan’ın bir büyükelçiler toplantısında söylediği rivayet edildiği gibi, “Canı sıkıldığında 2 polisle, 1 savcı ya da hakimle birilerini terörist ilan edebilmenin” kılıfı uydurulmuştu.
Bu Sulh Ceza Hakimlikleri ile, “Kanuni hâkim” veya “Olağan hâkim” de denen “Tabii hâkim ilkesi” tamamen ayaklar altına alınmış oldu, ayrıca bir üst mahkemeye itiraz edilememekte, bir sulh ceza hakimliği dairesinin verdiği karara karşı, onu takip eden numaraları dairesine karşı itirazlar ileri sürülebilmekte… Bu ise “hukuk devleti ilkesi”ne, “tabii hâkim ilkesi”ne, kişi özgürlüğü ve güvenliği”ne, “adil yargılanma hakkına” aykırıdır. (Fıkrada ters yola giren Temel’in, polis aracından gelen “ters yolda seyreden araç, o yoldan çık” uyarısı karşısında, “Ne bir aracı, hepsi ters yoldan geliyi” demesi kadar absürt ve trajikomik bir süreçti bu..) Baştan aşağı bütün hukuki süreçler yanlışlıklar ve hukuk katliamları içeriyor.
Belki de en önemlisi “Kanunilik İlkesi” açıkça katlediliyor. Kanunilik İlkesi, “Kanunsuz suç ve ceza olmaz” şeklinde özetlenirken; hiç kimsenin kanunun açıkça suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamayacağı ve hiç kimsenin bir fiil için kanunda gösterilen ceza dışında bir ceza ile veya kanunda gösterilen cezadan daha ağır bir ceza ile cezalandırılamayacağı ifade edilir. İlke, Alman ceza hukukçusu Anselmo Feuerbach tarafından latince “Nullum crimen, nulla poena sine lege” şeklinde ilkeselleştirilmiştir.

Bu ilke, 1982 Anayasasının 38. m.’de: “Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.” Şeklinde formülize edilmiştir. Bu ilke TCK’nın 2.m.’de: “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbiri hükmolunamaz.” şeklinde temel bir ilke olarak yer almıştır.









