Erhan Başyurt-tr724.com
Selahattin
Demirtaş, Türkiye’de siyaset yapan isimler arasında kıvrak zekası ve hitabet
kabiliyetiyle takdir ettiğim bir isim.
Cumhurbaşkanı
adayı olarak aldığı yüzde 13, onun oy potansiyelinin HDP’de olduğu için sınırlı
kaldığının delili.
Genel kanaat, ‘CHP’de lider olsaydı, iktidar alternatifi
olabilirdi’ şeklinde. Kişisel kanaatim de bu yönde…
***
Seçilmiş bir
milletvekili olarak tutuklanmasını, siyaset yapmasının önünün kesilmesini
yanlış buluyorum.
HDP Eş
Başkanı olduğu halde tutuklanması, dokunulmazlığın kaldırılmasına ‘şuursuz’
destek veren CHP’nin eseri.
Ki bu hata
bizzat CHP’yi de vurdu ve Enis Berberoğlu düzmece iddialarla, üst mahkemenin
bozma kararına rağmen halen tutuklu.
Diğer CHP
vekilleri üzerinde de bu hatalı karar ‘Demokles’in
kılıcı’ gibi bir baskı unsuru olarak dolanıyor.
***
Demirtaş,
farklı ve azimli bir siyasetçi olduğunu, tutuklu bulunduğu cezaevinde resim
yaparak ve şiir, hikâye yazarak da gösterdi.
Saz çalıp,
türkü de söyleyen kabiliyetli bir isim…
***
Demirtaş’ın
duruşması nihayet başladı.
Savunması,
haksız ithamlara karşı dik duran bir mağdur portresi ortaya koyuyor.
***
Demirtaş,
hakkında nasıl bir siyasi infaz kararı olduğunu savunmasındaki ‘fezleke
birleştirme’ oyunuyla ortaya koyuyor:
‘23 no’lu fezleke dahil olmak üzere 31 no’lu fezlekeye kadar 9
fezleke; gözaltı ve tutuklama tarihim 04/11/2016.
9 fezleke 9 ayrı şehir veya bölgede; kimi 4 yıl, kimi 5 yıl,
kimi 3 yıl, kimi 1 yıldır soruşturmaları devam eden fezlekeler bunlar. Hiçbiri
yetkisizlik kararı vermemiş.
Çünkü konuşmanın yapıldığı yer örneğin Kızıltepe, örneğin
Bingöl, Batman. Dolayısıyla oranın Cumhuriyet Savcıları yetkili oldukları için
soruşturma açmışlar. Hepsi de ağır ceza bölgeleri. Ağır ceza mahkemeleri de
var. Ağır ceza soruşturması yürüten cumhuriyet başsavcılıkları da var.
Fakat soruşturmalar tutuklanmama 4 gün kala, 2 gün kala, 3 gün
kala ve 1 gün kala yetkisizlik kararlarıyla Diyarbakır’a gönderilmiş…’
***
Demirtaş,
siyasi yargı tuzağını şu tespitleriyle daha da net ortaya koyuyor:
“Şimdi, 6‐8 Ekim olayları olarak bilinen 31 no’lu fezleke, onun
hikayesi bu kadar basit değil. Kısa birkaç şey var. Okuyayım neler yapılmış bir
görelim:
Ankara
Cumhuriyet Başsavcılığı 2014/500 sayılı soruşturması ile soruşturma başlatıyor,
yıl 2014. 6‐8 Ekim’den yaklaşık bir ay sonra soruşturmayı başlatıyor. Bizimle ilgili fezleke 2016
yılının üçüncü ayında düzenleniyor. Bu arada Türkiye’nin değişik şehirlerinde 6‐8 Ekim ile ilgili soruşturmalar sürüyor. Bizim hakkımızda değil olaylar hakkında, başta failler hakkında. Batman, Trabzon, İstanbul ve daha birçok şehir. Buralarda
mahkemeler ve savcılar, özellikle savcılıklar yetkisizlik kararı alarak dosyayı
Ankara’ya gönderiyor ve bütün Türkiye genelinde gerçekleşmiş 6‐8 Ekim olayları ile ilgili Ankara’da toplanması için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına dosyalar gönderiliyor.
Ankara
Cumhuriyet Başsavcılığı, ‘ben yetkili
değilim’ diyor, ‘herkes kendisi
yürütsün soruşturmasını’ diyor. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının
yetkili olduğu kesin olmak üzere Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesi karar alıyor.
Diyor ki Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı, gelecek bütün 6‐8 Ekim dosyalarını ‐ bizim dosyamız değil dikkatinizi çekerim, başka zanlılar hakkındaki dosyaları‐ Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı birleştirecek, soruşturma tek elden yürütülecek diyor.
Bu arada
Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı da bir 6‐8 Ekim soruşturması yürütüyor, kendisi de bir yetkisizlik kararı verip Ankara’ya gönderiyor. Ankara kabul etmiyor. Bakın Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 6‐8 Ekim ile ilgili ‘ben yetkili değilim’ dediği dosyayı
Ankara’ya gönderiyor, Ankara kabul etmiyor, Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi
kesin olmak üzere Ankara’nın yetkili olduğuna karar veriyor. Dolayısıyla
Diyarbakır’daki 6‐ 8 Ekim dosyası Ankara’ya geliyor. Orada biz de zanlıyız.
Daha sonra ne
oluyor bakın, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tutuklanmamıza dört gün kala
yetkisizlik kararı veriyor. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kesin kararı
var ‘yetkili sensin’ diyor.
Başsavcılık buna rağmen yetkisizlik kararı veriyor, Diyarbakır’a gönderiyor.
Tutuklanmama dört gün var. Normalde yetki meselesi çözülmüş, iki tane ağır ceza
mahkemesi kararı var ortada. Boğazlıyan ve Ankara Batı Üçüncü Ağır Ceza
Mahkemesi’nin kararı var. Ankara geri gönderiyor Diyarbakır’a, diyor ki ‘yetki
sendedir, sen soruşturacaksın’.
Tuhaflığa
bakın. İddianamemi hazırlayan Savcı Kurtça Eker diyor ki tutuklanmama üç gün
kala, ‘hayır ben yetkili değilim, daha
önce verilmiş bir karar var sen yetkilisin’.Ankara Batı 3. Ağır Ceza
Mahkemesinin kararını hatırlatarak, geri gönderiyor. Aynı gün yani Diyarbakır’ın
karar verdiği gün savcılığı yeniden karar veriyor, ‘hayır
sen yetkilisin anlamıyor musun’ diyor. Bu kez ‘ha anladım’ diyor. Kabul ediyor, iki
tane ağır ceza mahkemesinin kararına rağmen dosya bu kadar gidip geliyor,
Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı 6‐8 Ekim dosyasını bu iddianameye koyuyor ve soruşturmayı yürütüyor.
Bu şekilde 9
fezleke. Bariz bir şekilde siyasi iradenin iktidarın müdahalesi, çünkü başka
şekilde koordine edilemez. Başsavcılık nasıl işliyor biz de biliyoruz.
Koordinatör başsavcı diye bir şey yok ki. Dolayısıyla herhangi bir savcı da ‘ben koordinatörüm’ diye görev
üstlenemeyeceğine göre birileri tek tek bu savcıları arayıp dosya Diyarbakır’da
birleşecek, hepiniz yetkisizlik kararı verip Demirtaş’ın dosyalarını
Diyarbakır’da tutuklamaya etkili olabilecek şekilde birleştireceksiniz. Bu
kadar net…”
***
Harika
şekilde, nasıl bir kumpasla karşı karşıya olduğunu somut delillerle ortaya
koyuyor, Demirtaş.
Demirtaş
bununla da yetinmiyor. İlgi çekici bir ayrıntı daha veriyor savunmasında, diyor
ki:
“4 Kasım
akşamı benimle birlikte 15 milletvekili arkadaşımız, Eş Genel Başkanımız Sayın
Figen Yüksekdağ da dahil olmak üzere evimiz basılıp, adeta kaçırılarak
alınırken, plan zaten yapılıyordu. BİZ
BUNLARI BİLMİYOR DA DEĞİLİZ. Ben 12 yıllık milletvekiliyim, 8 yılım eş
genel başkanlıkla geçti. Devlette, hükümette ne oluyor, neler koşuluyor iyi
biliyoruz.
