Hocaefendi’nin vefatının ikinci sene-i devriyesi: İnsanlığa adanmış bir ömür, tükenmeyen bir miras

 

 

Prof. İsmail Albayrak/ Avustralya -ACU

Hakikate ve insanlığa adanmış uzun ve çileli bir yaşamın ardından 20 Ekim 2024 tarihinde, ABD’nin Pennsylvania eyaletinde yarı cebri yarı iradi bir hicret hayatı yaşarken ruhunun ufkuna yürüyen Fethullah Gülen Hocaefendi’nin vefatının üzerinden iki yıl geçti. Onun gurbetteki vefatı, sadece yakın halkasında değil, küresel çapta derin bir üzüntüyle karşılanmış ve dünya toplumu için büyük bir kayıp olarak kayıtlara geçmiştir. Farklı etnik kökenlerden, kültürlerden ve inançlardan binlerce insan onun cenazesinde bir araya gelerek Hocaefendiyi ebedi yolculuğuna uğurlamışlardır. Bu tablo, hayatını insanlığı evrensel değerler etrafında birleştirmeye adayan bir alimin küresel etkisini ve bıraktığı izin derinliğini göstermesi açısından oldukça anlamlıdır.

Hocaefendi, hayatının her anını, eğitime ve insanlığa hizmete adamış mücessem bir örnek, hakiki bir muallim, manevi bir lider, Rabbe kulluğu her şeyin önüne geçiren çağdaş bir abid ve zahid, bir ahlak filozofu, din adamı, alim, entelektüel, barış elçisi, şiddet karşıtı abidevi duruşuyla bir humanist, gerçek bir sosyal adalet çağrıcısı ve en önemlisi de doğduğu ülkenin sınırlarını aşan ve küresel ölçekte eğitimde çığır açan bir şampiyondur.

İçten sohbetleri ve dinleyenlerde heyecan uyandıran vaazları öncelikle Türk toplumunun geniş kesimlerinde derin karşılıklar bulmuş mürşidi kamil olan Hocaefendinin mümeyyiz vasıflarından biri son derece mütevazı bir yaşam sürmesi, hayatı boyunca hiçbir dünyevi makam, mevki veya maddi karşılık beklemeden hareket etmesidir. Onun İslam anlayışının en belirgin özelliği de güç odaklı ve şiddeti meşrulaştıran yorumların aksine, dinin özündeki barış, adalet, sevgi ve hoşgörüyü ön plana çıkartan kuşatıcı, evrensel ve zamanüstü tecdit yaklaşımıdır. Evlenme zamanının geldiğini hatırlatan merhum annesine insanlığa hizmetle evlendim diyecek kadar da yüce yürekli bir insandır.

 

‘CAMİ YERİNE OKUL YAPMA’ TEŞVİKİ

Hocaefendi’nin en temel önceliklerinden biri, Peygamberane bir metodolojiyle eğitime verdiği değer olmuştur. “Cami yerine okul inşa edin” tavsiyesiyle hareket ederek, eğitimin cehalet, iftirak, yoksullukla mücadeledeki ve ekonomik kalkınmadaki en etkili yol olduğunu savunmuştur. Bütün hayatını gelecek nesillerin ve gençlerin yetişmesine adadığını belirten Hocaefendi bu vizyonunu sadece teoride bırakmamış; dünyanın 170’ten fazla ülkesinde eğitim kurumları, diyalog merkezleri ve insani yardım kuruluşlarıyla eyleme dönüştürmüştür. Bosna ve Afganistan gibi iç savaşın ve ümitsizliğin egemen olduğu coğrafyalarda açılan okullar, genç kızlar ve erkekler için en güvenilir sığınak ve ümit kaynağı olmuştur. Bu kurumlar aracılığıyla akıl ve kalplerin izdivacı sağlanmış; sürdürülebilirlik, kapsayıcılık ve çok kültürlülük gibi kavramlar henüz evrensel bir söylem haline gelmeden pratik hayata geçirilmiştir.

Eğitimin yanısıra onun evrensel diyalog, hoşgörü ve barış konusundaki duruşu da her daim takipçileri için rehber olmuştur. Hocaefendi için diyalog; insanın kendisini, çevresindekileri, dünyayı ve Yaratıcı’yı keşfetme yolculuğudur. O, İslam dünyasında kitleleri kuşatan dar kalıpları kırarak, dindar kalırken aynı zamanda modern dünya ile bütünleşilebileceğini gösteren aydınlık bir yol çizmiştir. Mağdurlaşma söylemiyle sürekli yakınan bir toplumdan insiyatif alan ve her türlü çağdaş sorunla cebelleşmeye hazır nesillerin önünü açmıştır.

 

11 EYLÜL İÇİN:’ BİR MÜSLÜMAN TERÖRİST OLAMAZ, BİR TERÖRİST DE MÜSLÜMAN OLAMAZ’

Özellikle 11 Eylül saldırılarının ardından yükselen nefret iklimine karşı “Bir Müslüman terörist olamaz, bir terörist de Müslüman olamaz” haykırışıyla gür bir ses vermiş ve terörü kesin bir dille reddetmiştir. “Biz ve öteki” ikilemini ortadan kaldıran kucaklayıcı yaklaşımıyla, Mevlana’ya atfedilen “Kim olursan ol gel” çağrısını bir adım öteye taşıyarak “herkesi kucaklamak için onların gelemesini beklemeden onlara gitme” gibi bir anlayışı benimsemiştir. Herkesi konumunda kabul eden bu kapsayıcı yaklaşımın arkasında onun insan sevgisi açık bir şekilde görülmektedir. Ona göre “Dünyayı ancak sevgi kurtarabilir”, bu nedenle nefretin ve zulmün egemen olduğu bir çağda sevgiyi ve müsamahayı tek çıkar yol olarak göstermiştir.

Hocaefendi, Hizmet hareketini, hiçbir dünyevi karşılık beklemeden insanlığa adanmış bir gönüllüler hareketi olarak tavsif etmektedir. O, “başkasına hizmet etmek, bu dünyada bulunduğumuz oda için ödediğimiz kiradır” diyerek insanlığa faydalı olmayı doğrudan bir ibadet olarak değerlendirmiştir. Afrika’daki sağlık kliniklerinden Asya pasifikteki insani yardım faaliyetlerine kadar geniş bir alanda imanı sosyalleştirerek eyleme dönüştürmüştür.

Maalesef, Hocaefendi hayatının son yıllarında Türkiye’deki Hizmet mensuplarına yönelik ağır zulümlere ve baskılara şahitlik etmiş, bu durum onun hassas ruhunda derin üzüntülere sebep olmuştur. Türkiye’de 15 Temmuz 2016 sözde darbe girişimi sonrasında yaşanan süreçte, yaklaşık 135.000 kamu görevlisi (35.000 öğretmen, 4.000 hakim/savcı, 10.000 akademisyen ve 26.000 asker dahil) ihraç edilmiş, 400000 civarında insan gözaltına alınmış, 120.000 kişi tutuklanmış ve 700.000’den fazla kişi hakkında soruşturma yürütülmüştür. Mallarına çökülen hizmet gönüllüleri ile hizmet müesseselerinin bugünkü değer 60 milyar doların üzerindedir.

Üzülerek ifade edelim ki, bu kitlesel tasfiyeler sadece hareketi değil, Türkiye’nin kurumsal ve ekonomik yapısını da çökertmiştir; 2016’da 3,0 TL seviyesinde olan dolar kuru 2025’te 40 TL’ye fırlamış, enflasyon %7-9 seviyelerinden %34,9’a yükselmiş, yoğun bir beyin göçü ve hukuk devleti ilkesinde ağır yıkımlar yaşanmıştır. Hukuk ve insan haklarının baş döndürücü şekilde yara aldığı bu diktatörlük sistemi sonucu binlerce hizmet insanı cebri hicretle dünyanın dört bir yanına dağılmak zorunda kalmış, ancak gittikleri yeni ülkelerde hızla entegre olarak uyum içinde yaşamaya devam etmişlerdir. Ülke içinde de maruz kalınan ağır karalamalara, tehditlere ve baskılara rağmen, Hizmet mensupları hiçbir zaman şiddete başvurmamış, kötülüğe el veya dille karşılık vermemiştir.

 

VİZYONUNDAN GERİ KALAN MANEVİ MİRAS

Fethullah Gülen Hocaefendi’nin vefatı bir dönemin sonu olsa da onun misyonunun, vizyonunun ve bıraktığı manevi mirasın sonu değildir. Faniliğin bir neticesi olarak insanlar bu dünyadan giderler fakat arkada bıraktıkları kıymetli miraslarla yaşamaya devam ederler. Bu hakikatin ete kemiğe bürünmüş bir tecellisi olarak, onun düşünceleri ve hizmet anlayışı bugün dünyanın dört bir yanında yaşamaya devam etmektedir. Bu miras yalnızca eserlerinde değil, eğitim, diyalog, barış ve insani yardım ideallerine bağlı kalarak fedakârca çalışan milyonlarca insanın gayretlerinde hayat bulmaktadır.

Hocaefendi’nin etkisi Türkiye sınırlarını aşmış, farklı din ve kültürlerden sayısız insanı ortak insani değerler etrafında buluşturan küresel bir ilham kaynağı olmuştur. Onun vefatı bir son değil, bu emaneti taşıyanlar için yeni bir sorumluluğun başlangıcıdır. Sevenlerine düşen görev, onun insanlığa hizmet, barış içinde birlikte yaşama, eğitim ve diyalog çağrısını daha büyük bir azimle geleceğe taşımaktır. Hocaefendi’nin en büyük arzusu da kuşkusuz bu değerlerin yeni nesiller tarafından yaşatılması olurdu.

“BİZ ALLAH’A AİTİS O’NA DÖNECEĞİZ”

Bu sebeple bugün sayısız hizmet gönüllüsü hüzün kadar umut da taşıyor çünkü onun sesi, fikirleri ve örnekliği, öğrencilerinin ve gönüllülerinin gayretleriyle yaşamaya devam etmektedir. Kuruyup kaybolan bir damla olmak yerine ebediyet okyanusuna akan bir nehir gibi kenetlenmek ve onun ektiği tohumları yeşertmek, hatırasına sunulabilecek en anlamlı vefa olacaktır.Hocaefendi’nin varlığını pek çok kimse derinden özleyecektir; ancak geride bıraktığı umut, hikmet ve şefkat için Cenab-ı Hakk’a ne kadar şükredilse azdır. ‘Biz Allah’a aidiz ve O’na döneceğiz’ şeklindeki Kur’anî beyan gereği Rabbine geri döndü. Hayatını adadığı yüce Nebi’ye kavuştu; kürsülerden yaşlı gözleriyle anlattığı sahabe efendilerimize, selefi salihin diyarına göçtü. Hocamızın hatırası aziz, mekânı Firdevs-i a’lâ olsun…