ADEM YAVUZ ARSLAN-TR724.COM
Başlığa bakıp ‘şaka mı bu?’ diye sormayın.İlk duyduğumda ben de ‘yok artık’ demiştim ama İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kararını görünce şaka olmadığını anladım.
Hrant Dink Cinayeti’ne dair yazdığım “Bi Ermeni Var” ve Malatya Zirve Yayınevi cinayetine dair yazdığım “Ergenekon’un Zirvesi” kitaplarımı ‘terörist faaliyet’ olarak kabul eden mahkeme ABD makamlarına Türkiye’ye iade edilmem için başvuru yapmış.Hakim Mesut Düzgün imzalı iade talepnamesinin ‘işlediği suçlar’ bölümünde, “Kasten adam öldürme” de yazıyor.
Ben yanlış görmedim, siz de yanlış okumuyorsunuz… Meğerse Hrant Dink’i Ogün Samast vurmamış.Cinayeti işleyen benmişim!
HAYDUT DEVLET, HUKUK BİLMEZ YARGIÇLAR
Uluslararası ilişkiler literatüründe ‘Haydut Devlet’ (Rogue State) diye bir tanım var.‘Hukuk bilmeyen, küresel barışı tehdit edip terörizmi destekleyen, hatta bunu siyasetlerine araç yaptıkları iddia edilen devletler’ için kullanılıyor.Yakın zamana kadar İran, Kuzey Kore ve Suriye gibi ülkeler bu kategoriye örnek gösteriliyordu.
Artık Türkiye de ‘haydut devletler’ arasında sayılıyor.Erdoğan rejiminin Kosova’dan 5 öğretmen ile 1 doktoru MİT aracılığıyla kaçırması bu tartışmayı alevlendirdi.Daha önce Malezya ve Pakistan gibi ‘demokrasinin eksik, yolsuz siyasilerin bol olduğu’ ülkelerde operasyon yapan Erdoğan ilk kez Avrupa’da ‘haydutluk’ yapmış oldu.Erdoğan rejiminin istihbarat örgütleri haydutluk yapar da yargısı, polisi geri durur mu?
Son örnek benimle ilgili.
Malum olduğu üzere 17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet operasyonu sonrası Anayasayı askıya alan, yargıya-bürokrasiye darbe yapan Erdoğan, binlerce hakim savcıyı tutuklatıp yerlerine parti mensuplarını atadı.
Bugün itibariyle Türk hakim, savcılarının yüzde 34’ü iki yıldan az tecrübeye sahip ve yüzlercesi AKP teşkilatlarından gelme.Erdoğan ‘hedef’ gösteriyor, savcılar ona uygun iddianameler yazıyor, mahkemeler de bu yönde kararlar alıyorlar. Gerçi iddianameleri de savcılar yazmıyor ama o mesele bu yazının konusu değil.
Perinçek’in tabiriyle ‘yargı siyasetin köpeği’ olmuş durumda.Dink Cinayeti’nde de aynısı oldu.
Gülen Cemaatine ‘terör örgütü’ suçlaması yapabilmek için Dink cinayetinin Cemaat’le ilişkilendirilmesi gerekiyordu. ‘Talimatı’ alan savcı Gökalp Kökçü tam da bu amaca uygun bir iddianame yazdı.
Fakat savcı o kadar ‘uçmuş’ ki AKP’nin atadığı hakimler bile Kökçü’nün iddianamesini iki kez ‘yetersiz’ diyerek iade etmek zorunda kaldı.
Sonra ‘siyaset’ devreye girdi ve mahkeme boyun eğdi.
İktidar elindeki sınırsız propaganda gücü ile istediği kamuoyunu oluşturdu. Yalanlar üzerine bir dava inşa edildi.
122 sayfalık iddianame üçüncü sınıf komplo teorilerinin derlemesi şeklinde. Bu yönüyle hukuki bir metinden çok Nedim Şener’in köşe yazılarına benziyor. İddianameyi savcı değil de Nedim Şener yazsa ancak bunları yazabilirdi!
Daha önce bu köşede anlatmıştım, iddianamenin en büyük iddiası, jandarmaların cinayet esnasında orada olduğuydu.
Fakat adli tıp raporları ve HTS kayıtları gösterdi ki savcının ‘cinayet mahallinde’ dediği jandarmaların olayla ilgisi yok.‘AKP mahkemesi’ bile jandarmaları tahliye etmek zorunda kaldı.
İKİ POLİS ÜÇ GAZETECİ
Gelinen noktada Dink Cinayeti 2 polis ile 3 gazetecinin üzerine kalmış durumda.Jandarma yok, MİT yok, Trabzon ve İstanbul valiliği yok, Dink’i 301’den yargılayıp ‘vatan haini’ diye manşetlere taşıyanlar yok.Veli Küçük’leri, Kemal Kerinçsiz’leri, Dink’i İstanbul Valiliği’ne çağırıp tehdit eden MİT’çi Özel Yılmaz’ları da yok sayıyor Savcı Kökçü.
Ama gazeteciler var.
Mahkeme şimdi yeni bir aşamaya geçip ‘rezaleti’ ABD’ye taşımaya karar verdi.İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi geçtiğimiz 12 Şubat’ta benim hakkımda tutuklama kararıyla birlikte Türkiye’ye iade edilmem için yazı yazdı.
Mesut Düzgün imzalı iade talepnamesi, eminim günün birinde iletişim ve hukuk fakültelerinde ders olarak okutulacaktır.İade talebine Savcı Kökçü’nün iddianamesini özetleyerek başlayan hakim Düzgün’e göre benim yazdığım ‘Bi Ermeni Var’ ve ‘Ergenekon’un Zirvesi’ kitapları ‘terörist faaliyet’ kapsamındaymış.
Her şeyden önce savcı Kökçü gibi hakim Düzgün de ciddiyetsiz.Savcı Kökçü adımı bile doğru yazamazken hakim Düzgün kitabın adını her defasında yanlış yazmayı başarmış. ‘Ergenekon’un Zirvesi’ kitabım metinlerde ‘Ergenekonun Şifresi’ diye geçiyor.
İçerik ise facia.
İade talepnamesine göre ben, Ercan Gün, Ekrem Dumanlı, Faruk Mercan ve Avukat Halil İbrahim Koca, 30 Ocak 2007’de buluşmuşuz ve Ercan Gün’e yayınlaması için Ogün Samast’ın meşhur bayraklı görüntüleri bu toplantıda verilmiş.Kim temin etmiş, kime vermiş, nasıl vermiş? Hiçbir bilgi, detay, delil yok.
İddianamede olmadığı gibi ABD’ye yollanan metinde de delil yok. Tek delil benim Ercan Gün ile telefonla konuşmuş olmam. (Deli saçması bu ithamın basit bir açıklaması var. O tarihte ben Bugün Gazetesi Haber Müdürüydüm. Ercan Gün de Fox TV’nin emniyet muhabiri. Herkes bilir ki Ercan Gün, Türk medyasının en iyi emniyet muhabirlerinden biridir. Cinayet sonrası onu arayıp neler olduğuna dair bilgi almak için görüşmem cinayetin delili yapılmış.)
Ne Ekrem Dumanlı ile ne de Faruk Mercan ile buluştum. Telefon irtibatım da yok. Kaldı ki buluşsam da suç değil. Her ikisi de gazeteci meslektaşlarım. İddianamede adı geçen Avukat Halil İbrahim Koca’yı ise ilk kez duydum.








