Tr724 sitesinde Prof. Dr. Adnan Arslan tarafından kaleme alınan bir yazı yayınlandı.Bu yazıda, sayın Arslan, Hizmet Hareketi’ne yönelik yapılan eleştirilerin nedenlerini ve kendi perspektifinden bu eleştirileri yapanların asıl amaçlarını dile getirmiş.
Öncelikle şunu belirtmek isterim, kim yaparsa yapsın ve kime yaparsa yapsın, niyet okumanın faşizan bir eylem olduğuna inanırım ve bunun yanlışlığını her ortamda dile getiririm.
Meseleler niyet okuma üzerinden değil, realiteler ve günün şartları üzerinden değerlendirmenin daha sağlıklı olacağı kanaatindeyim.
Sayı Arslanın yazısını madde madde ele alalım.
***
Ben Hizmet’i bir ‘tecdit hareketi’ olarak görüyorum. Tıpkı İmam Gazali, İmam Rabbani ve Halidi Bağdadi gibi Bediüzzaman’ın kurduğu temeller üzerinde Fethullah Gülen Hocaefendi dini yaşayışı yeniden tanımlamış ve dini yaşayışı ferdi ve cemaat planında yeniden inşa etmiştir. Hizmetin asıl misyonu budur. Bu perspektiften bakılınca Hizmet eşittir dini hayatın inşası denebilir. Bu inşa özü itibarıyla manevi bir inşadır ve fikri değildir. Hizmet mensupları Hocaefendi’nin vaaz ve sohbetlerinin manevi tesiriyle, aynı zamanda bu cemaate üye olma süreci içinde dini yaşayışında belirli bir değişim yaşadılar ve yaşamaya devam etmekteler.
***
Hizmet Hareketini sadece bir dini hareket olarak görmek kanaatimce, ne günümüzün gerçekleri, ne de realite ile bağdaşmaz.
Zira sadece dini bir hareket olarak kabul ettiğiniz ve tanımladığınız bu hareketin, okul açmasını, banka açmasını, üniversite açmasını, dershane açmasını, dil kursları açmasını, kültür merkezleri açmasını, siyasetin içine girmiş gazete ve televizyonlar açmasını, kürtçe ve diğer yabancı dillerde siyasi ve güncel konuları tartışan medyaya sahip olmasını açıklayamazsınız.
Eğer hareket sadece bir dini hareket ise, o zaman size sorarlar
Neden yabancı çocuklara Türkçe öğrettiniz, neden Türkçe olimpiyatları yaptınız, neden iş adamları dernekleri kurdunuz, neden neden nedenler uzar gider.
Hizmet Hareketi sadece bir dini hareket değildir, Hizmet Hareketi aynı zamanda bir fikir ve sivil toplum hareketidir.
Rahmetli Bülent Ecevit, 28 şubat döneminde, hareketi NGO, yani bir sivil toplum kuruluşu olarak tanımlamış ve o zaman bununla savunmuş ve bu takdir ile karşılanmıştır.
Hareketi, diğer tarikatler ve cemaatler gibi sadece bir dini hareket olarak tanımlama ve o elbiseyi giydirmeye çalışma harekete çok ciddi zararlar verir.
Bugün dünya eğer hareketin mensuplarına sahip çıkıyorsa, bunu dini bir cemaat olduğu için değil, bir sivil toplum hareketi de olduğu için yapıyor.
***
Buna ilaveten Hizmet’le ilişkilerini bu müesseseler üzerinden kuranlar ve bu müesseselerin bir parçası olanlar, müesseseler yıkılınca kendi kısmi iktidar ve güçlerini de kaybetmiş oldular. Bu insanların çile ve imtihanın ağırlaştığı bu dönemde Hizmet’in manevi kanatları altına iltica edip, dini ve ahlaki yaşayışlarını daha da kuvvetlendirmeleri beklenirdi. Ama verdikleri mülakatlarda ileri sürdükleri tenkitlerde meselenin öyle olmadığı anlaşılıyor. Aksine, Hizmetteki yerlerini iktidar ve güç yoluyla tayin edenler, ya da Hizmet’i müeseselerden ibaret görenler, veya Hizmeti formel ve informel ilişkiler ağı olarak telakki edenler isyan bayraklarını çektiler. Bu hezimete sebep olanlardan hesap sormak istiyorlar. Aslında onlar daha önceki iktidarlarını veya müesselerini ya da müessese içinde, kendi kimliğini tayinde önemli rol oynayan ilişkiler ağı içindeki konumlarını ve dolayısıyla güçlerini geri istiyorlar; talepleri bu.
***
Sayın Arslan burdaki değerlendirmesi ile çok keskin bir niyet okuma yaparak, bugün harekete bazı konularda değişim adına eleştirilerde bulunanların bugün eleştirlerinin, hareket içerisinde var olduğunu iddia ettiği güçlerini kaybetmenin sebep olduğunu iddia etmiş.
Bu öncelikle çok irite edici ve faşistce bir yaklaşım olduğunu ifade etmek isterim.
Ve sormak isterim.
Hangi eleştiren kişi, dün hareketin içinde bir makama ve mansıba sahip idi.
Hangi eleştiren kişi, dün hareket içerisinde çok etkili idi de bu etkinliğini kaybetti.
Ahmet Kuru nasıl bir makama sahipti de kaybedince eleştirmeye başladı.
İhsan Yılmaz nasıl bir mansıp sahipti de, bugün kaybetti ve eleştirmeye başladı.
Engin Sezen nasıl bir makama sahipti dün harekette ki, bugün kaybedince eleştirmeye başladı.
Kendimden örnek vereyim.
Ben düne kadar hareketin içerisinde bir video editörü idim.
Ne bir makamım vardı, ne mansıbım.
Hiç bir etkinliğim yoktu.
Peki neden bugün hareketin içerisindeki bazı yanlışları ve hataları dile getiriyorum.
Çünkü ben bu hareketin güzelliğine ve iyi işler yapma niyetine inanıyorum.
Çünkü ben, bugün hareketin geçmişte yaptığı hataları yapmaya devam etmesi durumunda, bugün Türkiye’de yaşanılan mağduriyetlerin tüm dünyada yaşayan hareket mensuplarının başına gelmesinden korkuyorum.
Emin ki, bugün bu eleştirileri yapanlar da aynı korkulardan dolayı bunu yapıyor.
