3. Yılında OHAL’in Toplumsal Maliyetleri Raporu’na göre OHAL/KHK mağdurlarına yönelik 131 yöntem ile insanlığa karşı suç işlendi. Sivil ölüm, işkence, ağır işkence, nefret suçları, ekonomik-sosyal baskılar gibi daha birçok suç, raporda 131 başlık altında toplandı.
15 Temmuz 2016’da yaşanan darbe girişiminin ardından ilan edilen Olağanüstü Hal (OHAL) ile yüzbinlerce insan mağdur edildi. Bir gecede işinden edilen, hain-terörist gibi sıfatlarla damgalanan vatandaşlar 5 yıldır ciddi boyutta hak ihlalleri ile mücadele veriyor.
KHK’lı Akademisyen Doç. Dr. Bayram Erzumrumluoğlu ise OHAL/KHK mağdurlarına yönelik yapılan uygulamaları yayımladığı raporlarla gözler önüne seriyor. Erzurumluoğlu tarafından hazırlanan ve 13 Temmuz 2020’de yayımlanan OHAL’İN TOPLUMSAL MALİYETLERİ/3 RAPORU KHK’lılara yönelik insan hakkı ihlallerinei kategorilere ayırarak değerlendiriyor.
HAİN’, ‘SUÇLU’, ‘TERÖRİST’ İLANINDA KEYFİLİK, SEÇMECİLİK
Rapora göre OHAL soykırım projesinin “sakıncalı şahıs”, “düşman şahıs”, “hedef şahıs” listelerine kimlerin girip kimlerin girmeyeceği, nelerin veya hangi eylemlerin suç, kimin suçlu, kimin masum, kimin güvenilir olduğuna, sistematik fişleme listelerine göre karar verildi.
“MASUMİYET KARİNESİ” YERİNE “SUÇLULUK KARİNESİ”
OHAL/KHK mağdurlarının yargılanmalarında Anayasanın 38/4. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/2. “suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kişinin suçsuz sayılması gerektiğini” gibi ilgili kaideleri görmezden gelindi. OHAL soykırım rejiminde, OHAL/KHK mağdurları için hukukun bu evrensel kriterleri iptal edilerek, “şüpheden devlet yararlanır”, “şüpheden devlet kurumları, müddeiler, suçlayıcılar, ceza hâkimleri, mahkemeler, ve savcıları yararlanır” kuralına dönüştürüldü.

SİSTEMATİK İŞKENCE, TACİZ VE TECAVÜZLER
OHAL’in Toplumsal Maliyetleri Raporu’nda KHK mağdurlarının, eşleri, çocukları, aile bireylerinin “insan” olarak görülmedikleri belirtilerek, onlara karşı yapılan cinsel taciz, tecavüzler de meşru görüldüğü, hatta bazı mağdurlara yapılan işkence ve tecavüzlerin kimi zaman eş ve çocuklarının huzurunda yapılarak tedhişin diğer aile efradına, çocuklarına sirayet ettirilmesi, aile bireylerinin ve çocukların manen ezilerek sosyal ölüleştirilmesinin sağlandığı vurgulanıyor. Bunun sebep olduğu travmalarla ailelerin parçalandığı, akıl ve ruh sağlığını kaybeden yetişkinler ve çocukların olduğu, intihar vakalarının meydana geldiği belirtiliyor.
Özellikle hapishanelerde birçok tecavüz olayının gerçekleştiğine dikkat çekilen raporda “Mağdurlar gerçekleşen tecavüzleri duruşmalarda mahkeme heyetlerine, uluslararası insan hakları örgütlerinin heyetlerine vb. ifade edip, isimlerinin gizli kalmak kaydı ile şikâyet ettiklerinde; mahkeme heyetleri ‘konunun savunmanla ilgisi yok’ deyip kendilerine karşı işlenen insanlık suçları örtbas edilerek, kayıtlara geçirilmemiştir” ifadeleri yer alıyor.
ZORLA KAÇIRMA VE KAYBETME
Raporda dikkat çekici bir diğer başlık ise “Zorla Kaçırma ve Kaybetme” suçunun işlenmesi. Rapora göre “OHAL rejiminde Türkiye’de veya dünyanın herhangi bir yerinde hiçbir OHAL/KHK mağdurunun hayatı ya da hürriyeti güvende olmamıştır.” Sistematik biçimde hedef seçilen kişilerin zorla kaçırılması ve kaybedilmesi uygulaması yaygın biçimde soykırım suçunun bir parçası olarak kullanıldığı belirtilen raporda, yurtiçi ve yurtdışından en az 27 kişinin istihbarat veya güvenlik kuvvetleri elemanlarınca kaçırıldığına vurgu yapıldı. Raporda zorla kaçırma ve kaybetme vakaları özellikle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS) ile kayıtlı bulunmayan ülkelerde gerçekleştirildiği kaydedildi.
“SUÇ VE CEZALARIN ŞAHSİLİĞİ” İLKESİ YERİNE “SUÇ VE CEZALARIN GRUPSALLIĞI” İLKESİ
Raporda “Soykırımın hedefindekiler çoğunlukla, bireysel olarak işledikleri iddia delin somut suçlardan dolayı değil suni/soyut olarak üretilen birtakım soyut ilişkiler ile suçlanmış ve cezalandırılmışlardır. Örneğin, kendi filleri hakkında itham edilebilecek hiçbir suç bulunamayanlar; anne, baba, eş, çocuk, kardeş, enişte, dayı vb. soy veya akrabalık bağlarının olduğu kişiler dolayısıyla itham edilmiş ve cezalandırıldığı” belirtiliyor.

DOĞRUDAN “ÖLDÜRME” YERİNE, DOLAYLI YÖNTEMLER KULLANILDI
İşlenen soykırımı gizlemek, ispatını zorlaştırmak veya faillerince inkarını kolaylaştırmak için ağırlıklı olarak doğrudan/fiili öldürmeler yerine dolaylı/endirekt öldürme yöntemlerinin kullanılması raporda öne çıkan başlıklar arasında yer alıyor.
OHAL uygulamalarının en önemli yöntemlerinden birisi de sosyal, ekonomik, psikolojik, fiili baskılar, hastalık tedavilerinin engellenmesi, tedavilerin geciktirilmesi vs. yöntemlerle sebebiyet verilen ölümler oldu. Raporda bu bölüm şu ifadelerle yer aldı: “Soykırım rejimi işledikleri soykırımın hesabını ileride bir gün bağımsız yargı önünde vermemek, işledikleri suçların ulusal veya uluslararası mahkemeler önünde ispatını zorlaştırmak, kendileri açısından da inkarını kolaylaştırmak (denial) için ağırlıklı olarak endirekt-soykırım yöntemlerini uygulamaya koymuşlardır. Endirekt-soykırım uygulamaları, SGK, maliye, e-devlet, BDDK, yargı, güvenlik, istihbarat vb. kurumlar aracılığıyla yapılan, işsiz bırakma, sosyal yardımların engellenmesi, sosyal dayanışmanın engellenmesi, kötü beslenme, açlık, hapis, mülkiyet haklarının gaspı, meslekten men, ticari faaliyetlerin engellenmesi, sağlık hizmetleri alımının engellenmesi vb. uygulamalar yolu ile çok sayıda vatandaşın hayatları ‘yaşanılmaz hâle getirilerek’ hastalıktan, kötü beslenmekten, kahırdan, stresten, intihar ederek, çaresizlikten ölüm orucuna yönelerek ölmeleri; hamile annelerin yaşadıkları stresten, ilaçlarının verilmemesi veya geciktirilmesi ile karınlarındaki bebeklerinin ölmesi, düşük yapmaları ve/veya bebekleri ile birlikte ölmeleri olaylarının sıkça yaşandı.”
HEDEF KİTLENİN HAK ARAMA YOLLARINI TIKAMAK İÇİN HUKUKSUZLUK DÖNGÜSÜ
Raporda hedefe konulan kitlenin kendilerini savunamamaları, mahkûm edilmeleri için örgütlü sahtekârlık, delil gizleme, delil karartma ve sahte delil üretme faaliyetlerinin yürütülmesi; hedef seçilen mağdurları, hukuksuz gözaltı ve tutuklamalar yanında sistematik kötü muamele, tehdit, kötü koşullarda tutma, eğitim, sağlık, spor, iletişim, yaşam hakları ve sosyal faaliyetlerinde yapılan bilinçli ve sistematik kısıtlamalar ve ayrımcı uygulamalar yoluyla itirafçı olmaya veya bühtan dolu ifadeler vermeye zorlama; hedef seçilenlerin hapis cezası infaz sürelerinde ayrımcılık yapıldığı, bilinçli bir şekilde uzun süre tutuklu bırakmaya ve/veya hukuki haklarından vazgeçmeye zorlama gibi suçlar, raporda yer alan dikkat çekici başlıklar olarak öne çıktı.
OHAL uygulamalarında “sakıncalı şahıs”, “düşman şahıs”, “hedef şahıs” listelerinde yer alanlar için suç olarak görülen/gösterilen keyfi kriterlerle, haklarını geri almaları 10, 20 veya 30 yıldan önce mümkün olmayacak şekilde adli ve idari “hukuksuzluk döngüleri” yaratıldığı vurgulandı. Örneğin, on binlerce mağdur, işe dönüş davası açabilmek için 3-4 yıl OHAL Komisyonunun “kabul/ret” kararlarını beklemek zorunda kaldıkları kaydedildi.
HAKLARINI SAVUNMA YOLLARI TIKANDI
Rapora göre; hedef seçilenlerin kendilerinin, avukatlarının veya soy bağlılarınım kamu kurumlarından bilgi alma hakları KHK, emir, talimat veya genelgelerle engellenerek kendilerini ve/veya haklarını savunabilme yolları tıkanmıştır. Ancak, sadece bununla da kalınmayarak, OHAL soykırım rejimi paydaşları, hedeflerine ulaşabilmek için yalan tanıklık, idari tahkikat ve bilirkişi raporlarında gerçeğe aykırı beyan üretilmesi, resmi kayıtlarda soykırım kurbanlarının lehine olan delillerin karartılması, ihtiyaç duydukları bilgi ve belgelerin verilmemesi, kamuoyuna yalan haberlerin servis edilmesi, otopsi/bilirkişi raporlarında gerçekleri saklamak için değişiklik yapılması, olay yeri kamera kayıtlarının verilmemesi, lehteki delillerin yok edilmesi, seçkin/imtiyazlı zümre mensup ve mültesiklerinin aleyhine olan delillerin karartılması, önemli tanıkların öldürülerek yok edilmesi, keskin nişancı cinayetleri gibi vakalarda cinayetlerin hedefteki kişilerce işlenmiş gibi gösterilmesi, failin imtiyazlı zümreden olması halinde vakanın başkalarının üzerine yıkılması veya örtbas edilmesi, işkence failleri hakkında yapılan suç duyurularının işleme alınmaması veya örtbas edilmesi gibi çok çeşitli organize suç faaliyetlerinde bulundukları vurgulandı.
Raporda; yanlı kararlar vermeleri için adli ve idari kurumların baskılanması, mahkemeler ve savcılıkların mağdurlar lehine verdikleri hak ihlali, beraat veya takipsizlik kararlarını yok sayma /tanımama, sistematik dezenformasyon, defemasyon ve kara propaganda ile “lekeleme” OHAL/KHK mağdurlarına yönelik işlenen insanlık suçları arasında yer aldı. Soykırım uygulamalarına hedef yapılanların, sanki, işledikleri ağır suçlardan dolayı işlerinden atılmak zorunda kalınmış dehşet verici suçların failleriymiş gibi ulusal ve uluslararası kamuoyunu afişe edildikleri, birçoğunun isimlerinin Resmî Gazete’de yayınlanan KHK’ların ek listelerine konulan “terörist” isimleri arasında sayılarak adlarının lekelendiği, onurları kırıldığı ve damgalandıkları kaydedildi.













