ENES CANSEVER-HAFTANIN YORUMU
Federal seçimler yapıldı.
Geçen sene Ağustos ayında, Liberal Pardi’de yaşanan liderlik krizinden dolayı ülkenin 29. Başbakanı Malcolm Turnbull’dan Hazine Bakanı sıfatıyla görevi devr aldı, 30. Başbakan olarak ülkeyi yaklaşık 10 ay yönetti.
Ve erken seçim kararını alan Scott Morrison yeniden Avustralya’nın 31. Başbakanı koltuğuna oturdu.
Kamuoyu araştırmaları da dâhil, hepimiz adeta ters köşeye yattık.
Zira herkes iktidar değişikliği bekliyordu.
Hatta Başbakan Morrison bile az farkla kazanıp iktidarlarını sürdüreceklerini belirtmişti.
Ve doğallıkla bu, Liberaller için kendi ifadelerince, gerçek anlamda bir “mucize” oldu.
“Ben daima mucizelere inandım” diyen 51 yaşındaki Morrison Sdyney’de coşkulu bir kalabalığa seslendi.
Morrison’un, liderliğini yaptığı Liberal Parti’nin 3. kez üst ütse gelen Cumartesi günkü sandık zaferini iki kızının doğum serüvenine benzetti.
Başbakan uzun süren bir tüp bebek tedavisinden netice alamadıklarını, kızlarının mucizevi bir şekilde doğal yollarla dünyaya geldiklerine dile getirerek, iki olay arasındaki sıradışılığın aynılığına dikkat çekti.
Kızları Abbey ve Lilly, nasıl mucizevi bir hediyeyse, bu seçim sonuçlarının da öylesi bir durum olduğunu aktardı coşkulu taraftarlarına.
SESSİZ SEÇMENİN GÜCÜ!
Haliyle ‘Sessiz Avustralyalılar’ diye ifade edebileceğimiz seçmen kitlesi, Liberallerin devamı yönünde irade yansıttı sandığa.
Oyun kuralına göre oynadı.
Mızıkçılık yapan yoktu.
Oyları yeniden sayalım diye sızlananlar da yoktu ortalıkta.
Gelgelelim, ‘Geri ver bakalım şu mazbatayı’ diyebilecek bir kaba güç de yoktu buralarda.
Böylesi ucuz yollara ve belden aşağı oyunlara başvurma tevessülünü hiç kimse aklına getirmedi.
Aklına getirenin aklından kuşkulanılırdı, emin olun. Kıta hayretlere boğulur, şaşılası bir durum olurdu bu.
Bu sonuçla, iki dönem geleneği birdeyime bitti.
Hep öyle olmuştu bugüne değin: İki dönem hizmet ifa eden, tabii bir yıpranmışlıkla veda ediyordu iktidara.
Bu gelenek Liberallerle tarihin raflarına özenle yerleştirildi Avustralya’da.
Parlamento’daki 150 koltuktan, 75’sını Liberaller, 66’ni ise İşçi Partililer,1 Yeşiller, 5 koltuğu da bağımsızlar oturmuş oldu.
Gayri resmi sonuçlara göre, koalisyon hükumeti yüzde 41,6 oranında oy aldı.
İktidarı devralma motivasyonuyla seçime giren İşçi Partisi 5 kayıpla, 66’ya düşürdü sandalye sayısını.
2007 yılından 2013 Eylül ayına kadar İşçi Partisi iktidarı gördü ülke.
2013’te gerçekleşen genel seçimlerde Liberal Parti-Ulusal Parti koalisyonu iktidara geldi.
6 yıllık iktidara bir üç yıl daha eklenmiş oldu.
Başbakan Morrison bir dönem daha hizmet etme imkanı buldu böylece.
Ülke, son 10 yılda 6 Başbakan gördü.
Bunlardan, Kevin Rudd ile Julia Gillard İşçi(Labor) Partili;
Tony Abbott, Malcolm Turnbull ve Scott Morrison (2. kez) ise Liberal Partili başbakanlardı.
Şayet yeni dönemde olası bir liderlik kavgası çıkmazsa, Morrison en uzun süreli Başbakan olacak Kıta Ülkesi’nde.
Birbakıma, bu seçim, renkliliğinin yanıbaşında, ders niteliğinde önemli sonuçları da gösterdi bizlere.
İlkler ve ilginçlikler yaşandı.
İlginç örnekler: Çeyrek asırdan beri bölgesinin müdavimi, hep seçilen ve siyaseti böylelikle sürdüren eski Başbakan Tony Abbott seçilemedi.
Seçim bölgesini önemli sayılabilecek oy farkıyla, bağımsız aday Zali Steggall’a kaptırdı.
DERS NİTELİĞİNDE BİR SEÇİM:
Ama asıl üzerinde durulması gereken sonuç: Çokkültürlü ve göçmenlerden oluşan Avustralya’nın huzurunu bozmaya çalışan, göçmen karşıtı ırkçı söylem ve eylemleriyle son dönemde gündem olan Senatör Fraser Anning’in sandığa gömülmesiydi.
Irkçı söylemler itibar görmedi, Anning’e şöyle bir Osmanlı tokatı diyemiyeceğim, renkli bir Avusturalya tokadı inmiş oldu.
Hoş tokatlanacak pek çok sakat fikir var dünyada.
Umalım ve dileyelim, ırkçılık ve yabancı düşmanlığı hep buörnek cevaplarını bulsun her yanda.
Ve doğallıkla, Anning medyanın diline düştü. Ti’ye alındı.
Anning’le ilgili bir haberin başlığı aynen şöyleydi:
“Yüzünde yumurta: Sağ kanatlı Fraser Anning koltuk kaybetti”
Hatırlanacaktır, Yeni Zelanda’daki terörist saldırı ve Müslümanların ölümüyle ilgili yakışıksız ifadelerinden dolayı, 17 yaşındaki Avustralyalı bir genç Senatör’ün kafasında yumurta kırmıştı.
17 yaşındaki delikanlı Will Connolly, bu hareketiyle, Müslüman, Hristiyan herkesin takdirini kazanarak, yakın tarihe ‘yumurta çocuk’ (egg boy) olarak geçti.
Aslında Fraser Anning’in seçimi kaybetmesi, dünyadaki tüm radikal siyasetçiler için ibret olmalı.
Siyasal İslamcılar da dahil…
Çünkü, artık radikalizmden siyasi rant elde etmek isteyenlere prim verilmiyor.
İstanbul’da, İmamoğlu’nun seçim başarısını da, popülizmin reddi olarak okumak gerekir.
İSTİFA AHLAKI VE 119 YIL ÖNCE KADINLARA TANINAN SEÇİLME HAKKI!
Avustralya parlamenter demokrasiyle yönetilen bir ülke.
Siyaset tarihinde önemli adımlara öncülük etmiş bir ülke.
Mesela, dünyada kadınlara seçme ve seçilme hakkının tanınmasına 1893’te Yeni Zelanda öncülük etmiş.
Hemen ardından 1900’da, yani bundan tam 119 yıl önce Avustralya bu kararı kabul eden ikinci ülke olmuş.
Bu iki ülkeyi, bugün dünyada her yönüyle cazibe merkezi olan Finlandiya ve Norveç takip etmiş.
Demokrasi ahlakı bu nedenle buralarda dimdik ayakta.
Bakar mısınız bu ahlaka?
6 yıldan beri İşçi Parti’nin liderliğini yapan ve 52 yaşında olan Bill Şhorten, sandık sonuçlarının açıklandığı akşam, seçim yenilgisi nedeniyle Parti Başkanlığından istifa etti.
