Hizmet Hareketi soruşturmaları kapsamında yargılanan tıpta çok nadir görülen Maksiller Sinüs kanseri teşhisi konulan Ayşe Özdoğan’a verilen 9 yıl 4 aylık hapis cezası Yargıtay tarafından onandı. Tümör beynine sıçrayan Özdoğan, kanserli haliyle tekrar hapse girmek istemiyor.
YETKİLİLER DURUMA SESSİZ
Yetkilerin sessiz kaldığı Özdoğan’ın durumunu T24’teki köşesine taşıyan Gazeteci Aydın Engin, “Bir denizyıldızı: Ayşe Özdoğan” bağlığıyla yer verdiği köşeyazısında yapılanların bir infaz hukuku cinayeti olduğunun altını çiziyor. İşte Engin’in Özdoğan’ın durumuna yer verdiği köşe yazısı..
BAK BUNUN İÇİN DEĞİŞTİ
Onlar herhangi bir deniz yıldızı değil, bu ülkenin yüz akları, bu ülkenin “demokrasi ve özgürlük yıldızları” oldular…
Fıkra eskidir. Belki de biliyorsunuz. Tırmık’ta en az üç dört kez aktarıldı.
Olsun. Güzel öyküdür, bir kez daha anlatılsın.
Küçücük bir oğlan okyanus kıyısındaki güçlü gelgit’te “gel”in kıyıya sürüklediği, “git”in geri götüremediği, kumlar üstünde, kızgın güneş altında ölecek deniz yıldızlarını toplayıp toplayıp denize fırlatıyor, suya ve yaşama kavuşturuyormuş.
Kıyıda yürüyen yaşlı bir adam surat buruşturmuş:
– Boşuna çaba bu çocuk. Baksana kumların üstünde yüzlerce ve yüzlerce var onlardan.. Bunların kaderi bu. Değiştiremezsin.
Oğlan elindeki deniz yıldızını suya fırlatmış, sonra adama dönmüş:
– Bak, bunun için değişti.
ÜLKENİN YÜZ AKLARI HAPİSHANELERDE
Yurdum hapishanelerinde aylardır, yıllardır, çok yıllardır volta atan arkadaşlarımız, dostlarımız var. Onları iyi tanıyoruz. Az tanıdıklarımızı, hatta daha önce tanımadıklarımızı da artık, tanıdık, uğradıkları haksızlıkları kendimize yapılmış haksızlık; sevinçlerini sevincimiz, öfkelerini öfkemiz bildik.
Onlar herhangi bir deniz yıldızı değil, bu ülkenin yüz akları, bu ülkenin “demokrasi ve özgürlük yıldızları” oldular…
Onları tanıyoruz. İyi tanıyoruz…
Alın Osman Kavala’yı…
Sudan bile olmayan, sadece “olmayan” bir suç iddiasıyla 1413 gündür tutuklu. Bir gün bile sızlandığını, özgürlüğüne kavuşmak için yalvardığını, boyun eğdiğini duyan, bilen var mı?
Alın Selahattin Demirtaş’ı…
Dört yıl on ay yedi gündür, yani 1773 gündür demir parmaklıklar ardında. Edirne F tipinin bir oda-hücresinde, o nu kendisini koltuğundan edebilecek en tehlikeli rakip gören Reis talimatıyla tutuklu. Hiç umurunda değilmiş gibi yaşıyor. İki kızına, aşık olduğu kadına, Başak Demirtaş’a hasrette kalsa bile yüzünden gülücüğü eksik değil. Hücresinde öykü yazıyor, roman yazıyor, yürek ısıtan, umutlar yeşerten siyasal görüşler, öneriler üretiyor.
Alın İlhan Çomak’ı…
İstanbul Üniversite Coğrafya bölümü öğrencisiydi. Dalyan boylu, yakışıklı bir Kürt delikanlıydı. 1994’de tutuklandı. Polis fezlekesi dışında bir kanıt olmadan o kara ünlü DGM’lerden biri tarafından mahkûm edildi. O gün bu gün hapiste. Tastamam 27 (doğru okudunuz: Yirmi yedi) yıldır.
Bilenler biliyor, şiir yazar. (Düzeltiyorum: İyi, çok iyi şiirler yazar), Demir parmaklıklar ardında 3 roman, 8 şiir kitabı yayınladı. Bazıları yabancı dillere çevrildi.
Peki İlhan Çomak ne yapar? En iyisi kendini kendi anlatsın: “…Ne diyordu Beckett: ‘Hep denedin hep yenildin, olsun, gene dene, gene yenil, daha iyi yenil!’ Özgürlük mutlaka gelecektir. Ben dürüstlüğüm ve şiirimle burada olacağım, dimdik. Ta ki sizlere ulaşana kadar”.
Alın Gültan Kışanak’ı…
Diyarbakır zindanlarından sağ ve sağlam ve asla boyun eğmeden çıkmış bir kadın o. AKP yargısı talimatla hapse attı onu.
İyi de Kandıra Cezaevi ona ne yazar, ne yapabilir? (Gültan Kışanak’ı özel olarak seçmedim. Dilerseniz onun yerine ilk ağızda aklıma geliveren Aysel Tuğluk’u, Figen Yüksekdağ’ı, Sabahat Tuncel’i, koyun).
