Başta şehrin polis gücü olmak üzere sorumlular hesap vermek zorundadır.
Medya çoğu zaman görmek istediğini görür. Cımbızlamada üstüne yoktur!
Yüzlerce cinayet içinden sadece biri mesela, kaşla göz arasında “ırkçı” ya da “dinci” bir saldırıya evrilir.
Devlet, projektörlerini oraya yönlendirir.
Hedef ve amaç bellidir: Belli bir millet, inanç veya gruba mensup kitleyi bağlayacak tedbirler yola çıkar.
Kimse de sormaz: Bu şehirde toplamda kaç cinayet oldu, kaçını ırkçı kaçını dinci bir katil gerçekleştirdi?
Tabi, söz konusu eylemci “kimi politikaların inşası için” özellikle azmettirilmiş bile olabilir.
Onca kavga gürültü arasında bu sağlıklı analiz edilemez, etmeye çalışan linç yer.
Yayımlanan tüm haberler doğru olabilir, fakat eksiktir.
Çünkü:
Mukayese yoktur.
Suç istatistiği yapılmamıştır.
Olay, gerçekten ırkçı veya dinci bir eylem midir, değilse katilin “kimsenin üzerinde durmadığı” farklı bir motivasyonu var mıdır?
Gazetecilik işte böyle anlarda devreye girer, girmelidir.
***
Ekonomide de böyledir.
Ülkedeki akaryakıt litre fiyatlarını misal Euro’ya çevirip Avrupa’ya göre daha ucuz olduğunu savunmak benzer bir garabettir.
Bilgi “matematik olarak” doğru olabilir. “Piyasa” yönüyle faciadır!
Gazetecilik devreye girmeli, kıyaslanan ülkelerdeki satın alma gücü karşılaştırmalı olarak ortaya konmalıdır.
Senin ülkende bir asgari ücretli aracının deposunun kaç kere doldurabiliyor, Avrupa ülkelerinde durum nasıl?
***
Uluslararası krizler veya savaşlar da böyledir.
Bağımsız Gazeteciliğe Destek Olun
Özgür basının yaşaması ve zulme uğrayanların sesinin duyulması için yayın hayatını sürdüren ZAMAN Avustralya'ya PATREON'dan yapacağınız destek çok kıymetli. Siz de bu sese güç katın!
