Göçtüler şimdi bazıları ötelere, önden giden atlılar misali.
Rahmetli Şuayb ve arkadaşları ile tanışmam ise şöyle oldu: Adanalı arkadaşım (o şimdi göçen güvercinlerden biri), seninle konuşmak istediğim bir konu var, dedi. Buyurun abi, dedim.
Ben, bir grup delikanlıya özel ders veriyorum cumartesi günleri, ama hepsine yetişemiyorum, sen de omuz verir misin bu konuda bana, dedi.
Ben de, matematik dersini anlatabilirim deyince, rica etsem sen fizik dersini versen, zira ben eşit ağırlıktan hazırlandım, ancak matematik verebilirim dedi. Elbette kabul ettim, iyi ki de evet demişim o gün. Kimya dersini ise Urfalı dostum ile çözdü diye hatırlıyorum.
Zeki ve çalışkan bir öğrenciydi rahmetli Şuayb.
Can Sincan’ın şirin ve güler yüzlü delikanlılarından biriydi.
O, namazın sünnetini zamanında kılar ve bizim tamamlamamızı beklerdi.
Çilekeş ve kendisinden çok şey öğrendiğim Konyalı abim, göz ucuyla, kaşlarını yere indirerek hafifçe aşağıya doğru kırpardı.
Tetikte heyecanlı bekleyen Şuayb ise bu sessiz mesajı hemen kapardı. Çünkü bunun anlamı, müezzin sensin demekti.
O vakitlerde, adeta mescide dönen evimizin Bilali olurdu Şuayb.
Büyük ve küçük tesbihatı ezbere bilirdi. Dedim ya, zeki bir gençti.
Bağımsız Gazeteciliğe Destek Olun
Özgür basının yaşaması ve zulme uğrayanların sesinin duyulması için yayın hayatını sürdüren ZAMAN Avustralya'ya PATREON'dan yapacağınız destek çok kıymetli. Siz de bu sese güç katın!
