NURULLAH ALBAYRAK-TR724.COM
Mağdur edebiyatı yapma konusunda mahir olmadığımız malum. Mağduriyet denilince oskarlık oyun çıkartan bir numaralı mağdurun açtığı yolda gidenlerin mağduriyet edebiyatı komik olsa da onlar kadar mağdur olamayacağımız da kesin! O nedenle bu yazının ana temasının mağduriyet olmadığını baştan belirtiyim.Cemaat mensupları için aklını, iradesini ve düşünme yeteneğini kullanmayıp bir merkeze bırakmış diyenlerin ya kullanabilecekleri aklı, iradesi ve düşünme yeteneği yok ya da akıl ve iradelerini kullanmayıp; aklı, idaresi, vicdanı, insafı, muhakemesi olmayan sakat bir yapıya terk ettikleri anlaşılıyor.
Akıllarıyla birlikte tüm insani duygularını birilerine terk eden bu zihniyet sahiplerine göre 28 Şubat’ın arkasında da Cemaat varmış! Akıllarının olduğuna biraz ihtimal versem, eğer bu dediğiniz doğru ise ben de cemaatle yollarımı ayırıyorum, diyeceğim. Çünkü, 28 Şubat’ta bize de zulmedildi diyeceğim, ancak dediğim gibi akıllarıyla ilgili ciddi tereddütlerim var.
EŞİME GÖNDERİLEN YAZI
28 Şubat dönemini gayet iyi hatırlıyorum. Benim açımdan sadece 28 şubat nedeniyle değil hayata yeni başlıyor olmam nedeniyle de zorlu geçmişti. Yeni evlenmiş ve henüz işe başlayamamıştım. Paramızın bitmeye başlamasıyla birlikte eşim, sağ olsun, pratisyen hekim olarak kura çekip çalışmaya başlamayı teklif etti ve bizim hayat maceramızla birlikte 28 Şubat maceramız da başlamış oldu.

Eşim kura çekti ve pratisyen hekim olarak doğuda bir ilçeye tayin edildi. Bulunduğu ilçede tugay komutanlığı olduğu için sağlık ocağındaki doktor ve personelin büyük kısmı da askeri personel eşleriydi. Eşim, 28 Şubat nedeniyle askeriyenin tasvip etmediği şekilde giyindiği için kısa sure içinde hakkında bir işlem yapılacağını bekliyorduk, ancak henüz stajyer avukat olarak bile hukuken yapabilecekleri bir şey olmadığını değerlendiriyordum.
Göreve başladıktan kısa bir sure sonra sağlık grup başkanlığı tarafından savunması istenen bir yazı gönderildi. Eşimden kıyafeti nedeniyle savunma istenmişti. Ben de ulusal ve uluslararası hukukta yer alan tüm düzenlemelerden bahsederek disiplin cezası verilemeyeceğini net ve biraz da sert ifadelerde yazarak bir savunma hazırladım. Sağlık grup başkanına savunmayı ileterek şifahi olarak da disiplin cezası verilirse dava açacağımı ifade ettim. ‘Askeriyeden baskı olduğunu, doktor hanımın göz önünde olduğunu ve hakkında işlem yapmamasının mümkün olmadığını’ anlatarak basit bir ceza vereceğini ifade etti. Dediği gibi de basit olarak değerlendirilecek şekilde sadece uyarı cezası verdi. Verilen bu cezadan sonra eşimin kıyafetinde bir değişiklik olmamasına rağmen bunun dışında cezai bir işlem uygulanmadığı gibi sözlü ya da fiili hiçbir muameleye de ne kendisi ne de biz muhatap olmadık.
FOTOĞRAFTA BAŞI AÇIK OLSA BİLE…
Asıl anlatmak istediğim olay bu değil. Ancak, 28 Şubatta yaşananlara bakıldığında askeriye dışında çalışan personelle ilgili sert bir uygulamanın olmadığını yaşayan birisi olarak ifade edebilirim. Askeriyede ise acımasız ve zalimane denilecek uygulamaların olduğunu YAŞ kararlarını okuyarak gördüğümü ifade edeyim.
Okuduğum her olay ayrı bir zulüm örneği olmakla birlikte beni en çok etkileyenlerden birisi şu mealde bir hadiseydi: Sağlık kartı almak için kurumuna eşinin başı açık fotoğrafını veren bir subayın ihraç gerekçesi; fotoğrafta eşinin başı açık olmasına rağmen fotoğraf üzerinde yapılan değerlendirmeye göre eşinin başörtülü olması. Bu şekilde insafsız bir gerekçe gösterilerek, subay YAŞ kararıyla askeriyeden ihraç edilmiş. Ne yazık ki bunun gibi yüzlerce zalimane denilecek uygulama o dönemde yaşanmıştır.
ZAMANE MİLİTANLARINDAN FARKI
Bizim yaşadığımız ve anlatacağım olaya gelecek olursak…Eşim pratisyen hekim olarak çalışmakta iken TUS sınavını kazanmış ve asistan olarak bir üniversitede göreve başlayacaktı. Başvuru yapmak için ufak oğlumuzla birlikte Kırıkkale Üniversitesi Rektörlüğüne gittik. İşlemlerimizi tamamlayıp rektörlük binasından ayrılmak üzereydik ki kıyafetlerine bakıldığında sıradan bir çalışan olduğunu düşündüğüm bir kişi yanımıza yaklaşarak ‘ne arıyorsunuz’ şeklinde bir soru sordu. İlk başta yardım etmek amacıyla sorduğunu düşündüğümden ‘işlemlerimizi yaptık dışarı çıkıyoruz’ şeklinde cevap verdim. Birden ‘ben bu üniversitenin rektörüyüm, eşimin kıyafetini kastederek, sizi bu kıyafetle binaya kim aldı’ diye bağırmaya başladı. ‘Kıyafetimizde bir sorun yok, kaldı ki işlemlerimizi yaptık gidiyoruz’ mealinde karşılık verdim. Kendisi bağırmaya devam ettiği için etraftakiler de toplandı. Ufak oğlum bağırmalardan ve insanların üzerimize gelmesinden dolayı ağlıyordu. O esnada kraldan daha çok kralcı edasıyla Tıp Fakültesi Dekanı öne atılarak ‘buradan defolun’ diyerek bize binayı terk etmemizi söyledi.









