ADEM YAVUZ ARSLAN |HABER-YORUM -TR724.COM
Normal şartlarda Erdoğan’ın New York temaslarını izlemem (izlemem derken lafın gelişi söylüyorum, yoksa Erdoğan’ın temaslarını izlemek, hele hele soru sorabilmek Havuz medyası dışındakiler için imkânsız; kaldı ki son iki programını izlerken fiili saldırıya bile uğramıştım) ve ABD temaslarına dair kulis bilgilerinin peşinde olmam gerekirdi.
Fakat benim gözüm kulağım İstanbul’da, meslektaşlarımın yargılandığı davadaydı. Gün boyu ifadeleri takip etmeye, savunmalara kulak kabartmaya çalıştım.Çünkü bu davalar hem kişisel hem de mesleki anlamda ‘benim meselem’ sayılır. ‘Kişisel’ diyorum çünkü onlarca mesai arkadaşım, meslektaşım (bazıları ile üniversite yıllarına uzanan kadim dostluklarım var) saçma sapan iddialarla zulüm görüyorlar.
İkincisi bir gazeteci olarak, gazeteciliğin yargılandığı davalarla ilgilenmek bir nevi görevim. Kaldı ki, hasbelkader 3,5 yıl önce Washington’a yollanmamış olsaydım ben de o salonda savunma yapıyor olabilirdim.
Gerçi Washington’da olmam müebbetle yargılanmamın önünde engel olmadı. Yazdığım kitaplar nedeniyle halen iki kez müebbet +25 yıl hapis istemiyle yargılanıyorum.
SAVCILAR ERDOĞAN’I BİR KEZ DAHA YALANLADI
Öncelikle şunu not edeyim: savcılar Erdoğan ve AKP kurmaylarını ‘yalancı çıkarıyor’.Çünkü ne zaman basın özgürlüğü ve tutuklu gazeteciler meselesi (tabi ki bu konu ancak yurt dışında gündeme geliyor, Türkiye içinde meslektaşlarının tutuklanmasına dair soru sorabilecek bir gazeteci kalmadı) gündeme gelse hepsi birden “Cezaevinde gazeteci yok, gazetecilik faaliyetinden kimse tutuklu değil” diyorlar.
Tabi ki bu açıklamaların kimseyi ikna ettiği yok.
Hatta tüm muhalif gazete ve televizyonların kapatılıp, gazetecilerin zorbalıkla tutuklandığına şahit olanlar bu açıklamalara bakıp Erdoğan rejimine dair kanaatlerini pekiştiriyorlar.Savcıların Erdoğan ve AKP’yi boşa çıkarması ise şuradan: şu ana kadar açıklanan iddianameler ve devam eden tüm basın davaları tamamen gazetecilikle ilgili. Suçlamalar köşe yazılarına, haberlere ve kitaplara dayanıyor.Dolayısıyla ‘gazetecilikten tutuklu kimse yok’ sözünü en baştan savcılar tekzip ediyorlar.
İÇİNDEN SUÇ GEÇMEYEN İDDİANAME
Çeyrek asır önce, mesleğe polis adliye muhabirliğinden başlamış birisi olarak bugüne kadar hatırı sayılır iddianame okudum.
Sayısız mahkeme izledim.
Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki Türkiye tarihinin hiçbir döneminde bu kadar gelişi güzel yazılmış, bu kadar absürt iddianameler olmamıştır.
Diğer iddianameler de çok problemliydi ama ‘rejimin savcıları’ Zaman İddianamesi’nde adeta ‘Nirvana’ya çıkmışlar’.
Çünkü ‘içinde suç geçmeyen iddianame’ yazmışlar ve ‘olmayan suçlar’dan dolayı Türkiye’nin çok yakından tanıdığı bildiği gazeteciler, aydınlar 1 yıldan fazladır Silivri’de tutuluyorlar.
Dile kolay hepsi 3’er kez müebbetle yargılanıyorlar.Savcı yazılarda suç unsuru bulamamış (iddianamede açıkça ‘görünürde suç unsuru taşımayan yazılardan’ diye yazıyor) ama çok rahatlıkla müebbet talep ediyor.Allah’tan idam cezası kalktı. Yoksa savcı birkaç köşe yazısı için doğrudan idam talep edecekmiş.Zaman İddianamesi’ni birkaç kez okudum.
Dediğim gibi çok sayıda iddianame okuduğum için bu konuda tecrübeli sayılırım. Buna iddianame denmez.Ancak ‘belki üçüncü sınıf siyasi dergilerde yer bulabilecek, kötü yazılmış bir makale’ olabilir.
Hukukun temel kurallarından habersiz bir savcının kaleminden çıkmış. (Zaten dava en baştan sakat çünkü yürürlükteki Basın Kanunu’na göre yayınlanmış bir yazıyla ilgili dava açma süresi 4 aydır. Oysa iddianamedeki tüm yazıların tarihi 4 aydan eski. Usül açısından davanın burada bitmesi gerekirdi.)










