[VEHBİ ŞAHİN-TR724.COM]
Çok konuşup ona buna tehdit savurmaz büyük devletler. Ne yapar peki? Kendisine yapılan her hareketi not eder. İntikam için uygun zamanı kollar. Fırsatını bulunca da affetmez, cezayı keser. Örnek mi?
Sayısız örnek var. Son dönemde sadece Erdoğan liderliğindeki AKP’nin bölgesel ve küresel aktörlerle yaşadıklarına bakmak yeterli.
ONE MINUTE VE MAVİ MARMARA
Bunlardan ilki İsrail’le ilişkileri koparan gerilim. Erdoğan ile İsrail Cumhurbaşkanı Peres arasında Davos’ta yaşanan One Minute tartışması ve arkasından gelen Mavi Marmara olayı AKP ve Erdoğan için zahiren büyük siyasi başarıydı.
Onlar, İsrail’le yaşanan gerilimi “zafer” gördüklerinden meydanlarda bunu fazlasıyla istismar etti. Sonuç ne oldu peki? Erdoğan, sessiz sedasız İsrail’in çizgisine geldi. Güneydeki otoriteye boyun eğdi.
Türkiye’nin barışmak için öne sürdüğü üç şarttan biri olan Gazze’ye ambargo kalkmadı. Ama Erdoğan, çerez parası sayılabilecek bir tazminatı ve kuru bir özrü, İsrail aleyhine açılacak davaların kapatılması ve büyükelçilerin göreve başlaması şartıyla kabul etti.
Bugün 1 Aralık… İsrail’in yeni atadığı Büyükelçi Eitan Na’eh işbaşı yapmak için bugün Ankara’ya geliyor. Ne diyelim, hayırlı olsun.
‘İKİNCİ EVİM’
Bölgemizdeki önemli aktörlerden bir diğeri de İran. Osmanlı zamanından beri rekabet içinde olduğumuz ülke… Erdoğan’ın ikinci evi…
1979’daki devrimden bu yana İran bölgeye nüfuz etme stratejisi uyguluyor. Bir yandan devrimi ihraç etmeye çalışıyor diğer yandan da çatışma alanlarını kendi topraklarından uzak tutmak için vekalet savaşlarına öncelik veriyor. En büyük rakibi Türkiye…
Lübnan’da Hizbullah ile kazandığı başarı ortada. Aylardır süren “Cumhurbaşkanı kim olacak” meselesi, Hizbullah’ın istediği adayın kabul edilmesiyle çözüme kavuştu. Daha önce Türkiye’nin bastırmasıyla İran istediğini elde edememişti. İntikamını aldı yani.
2003’teki ABD işgali sonrası Irak’ta ipleri eline geçiren yine Tahran oldu. Sünni siyasetçiler devre dışı kaldı. Erdoğan’ın Irak politikaları iflas etti. Türkiye’nin Bağdat üzerinde bir ağırlığı kalmadığı Başika krizinde ortaya çıktı.İki ülke arasındaki asıl rekabet alanı ise Suriye oldu. Erdoğan, Suriye yakılıp yıkılırken, Esed’e hayati destek veren Tahran’ı hiçbir zaman hedef almadı. Hatta Suriye savaşının en kritik döneminde gittiği İran’dan “İkinci evim” diye söz etti.
BM’de bu ülkenin aleyhine olan bir oylamada Batı ülkeleri ve ABD’yi karşısına alma pahasına çekimser kalarak İran’a arka çıktı.
Karşılığını alabildi mi?
ZARRAB’I ERDOĞAN’IN KUCAĞINA BIRAKTI
Tam tersine İran, ABD ve Batı ülkeleriyle arasındaki nükleer silah elde etme meselesini çözdü. Ambargonun kalkmasından sonra eski hesapları da kapatmaya başladı. Türkiye’deki 17-25 Aralık yolsuzluk ve rüşvet operasyonlarının en önemli aktörlerinden Reza Zarrab’ın yakalanmasından sonra Batı’nın ambargosunu delmek için kullandığı Babek Zencani’yi yakalayıp hapse attı. Zarrab’ın patronu olan Zencani, idam edilmekten Türkiye’de 8,5 milyar dolar rüşvet dağıttığını itiraf ederek kurtuldu.İran, Erdoğan’ın ikinci evim iltifatına da BM fedakarlığını da vefa göstermedi. Aksine Zarrab meselesini Erdoğan’ın kucağına bırakıp ABD ve Batılı ülkelerle ilişkilerini geliştirmeye başladı.
MERKEL’DEN RESTE REST
Almanya liderliğindeki Avrupa Birliği de son bir aydır Erdoğan’ın hedefi halinde. Gerilimin zirveye çıktığı nokta 15 Temmuz sonrası Türkiye’de yaşanan hukuksuzlukları Almanya ve diğer Avrupa ülkelerinin gündeme getirmesi ve Türk vatandaşlarına siyasi sığınma hakkı vermesi.
Erdoğan bu gerçeği kabullenemedi ve başta Almanya olmak üzere Batılı ülkelere adeta savaş açtı. Hatta diplomatik nezaketi de bir kenara bırakıp işi Suriyeli göçmenleri Avrupa’ya gönderirim tehdidine kadar götürdü.
Avrupa Parlamentosu da bu tehdide boyun eğmedi. Ezici bir çoğunlukla, Türkiye ile AB arasındaki üyelik müzakerelerinin dondurulması teklifini kabul etti. Dün de Almanya Başbakanı Merkez, yeni fasıl açılmayacağını açıklayarak Erdoğan’ın tehditlerine usulünce cevap verdi.Erdoğan, AB dışında küresel oyuncular ABD ve Rusya’ya da meydan okuyor. Nasıl mı? Anlatalım…









