BARBAROS J. KARTAL-TR724.COM
17 Aralık dosyasında görevli polis memuru Hüseyin Korkmaz’ın ABD’de süren Hakan Atilla davasında tanık olarak yer alması üzerine sosyal medyada çeşitli görüşler yer aldı. Korkmaz’ın tanık olması ile düşüncelerimi birazdan anlatacağım. Ama önce, iki günden beri Korkmaz’ın tahliye olunca “benim dosyayla ilgim yok” dediği ama buna rağmen ABD’de tanık olduğu yönünde yapılan çarpıtmanın üzerinde durmak gerekiyor.
GAZETECİLİK DERSİ VERECEKLER GENE…
Havuz gazetecileri ve AKP trollerini bir kenara koyuyorum.
17 Aralık ve 25 Aralık dosyaları birbirinden farklı dosyalar, kamuoyunda ortak bir dosya olarak bilindiği için birbirleriyle karıştırılmasını çok normal buluyorum. Bu davalar üzerine uzmanlaşmamış gazetecilerin – ki buna ben de dahilim – zaman zaman dosyaları karıştırmasına tolerans ile yaklaşılmalı.
İlhan Tanır gibi belli bir süre, alakalı-alakasız Cemaat aleyhine tweet atmadığı zaman rahatsızlık duyduğunu, vücudunun s.o.s. verdiğini düşündüğüm gazetecinin hatasına çok takılmadım. Olabilir, Tanır’ın Cemaat’e derin rezervleri olmasına, yakın geçmişi değerlendirirken sadece Cemaati günah keçisi yapmayı çok sevmesine ve bana göre yanlış bakış açıları olmasına rağmen maddi bilgilere riayet konusunda güvenilir bir isimdir. Yanlış yazdığını gördüğü zaman düzeltmeyi bilir, gocunmaz. Yanlışı yazarkenki coşkunluğu ile düzeltmeyi yaparkenki isteksizliğine çok takılmamak lazım. Subjektif görüşlerini bir kenara bırakırsak, objektif gazetecilik kriterleri konusunda güvenirim.
Gelgelelim diğer Erdoğan muhalifi olan kişilerin bu yalanı yaygınlaştırmaktaki gayretlerini ve yanlış olduğu ortaya çıkmış olmasına rağmen aynı şekilde yazmaya devam etmelerini kayda geçirmek lazım. Bir bilginin hatalı olduğu ortaya çıkmasına rağmen hala ısrarla aynı yalanı söyleyen kişilerin laf sokmayı çok sevdikleri Cemaat’ten çok daha fazla organize, motive, güdümlü ve görevli olduklarını görmek gerekiyor. Zahirde Cemaat özünde dinle ilgili her şeye olan düşmanlıkları beyinlerini kemirdiği için artık çok basit analizleri ve çıkarımları yapamayacak kadar zeka gerilikleri yaşadıklarını düşünüyorum. Sözde solcu ve sözde laik olmak gerizekalılığı ancak bir yere kadar örtebiliyor. Yine Doğan Grubu’nun dava ile ilgili dişe dokunur hiçbir şeyi yazamayan ama yarın öbür gün gazetecilik dersi vermeye devam edecek memurlarının bu yalanı yaymadaki aşk ve şevklerini görmek gülümsetmedi değil. Yüzsüzlükte öyle bir eşiğe geçtiler ki, ellerinde ne patlasa artık “o zaman dans” şeklinde tepki verdikleri kesin.
YURT DIŞINDA SUSSAK, YURT İÇİNDE ZULÜM BİTER Mİ?
Evet, yazımızın diğer konusu olan, polis memuru Hüseyin Korkmaz’ın Amerika’daki davada tanık olmasına dönersek.
Korkmaz’ın tanıklığının bu davanın Cemaat’le özdeşleşmesine Hizmet edeceği, içerideki Cemaat mensuplarına daha fazla zulüm edilmesine vesile olacağı ve Erdoğan tarafından tepe tepe kullanılacağı argümanlarına katılmıyorum.
Öncelikle Erdoğan’ın çizdiği sınırlar içerisinde kalmak gibi bir ön kabulu gerektirir ki o zaman yazıp çizmenin de bir faydası yok. Sabahtan akşama kadar şöyle diktatör böyle zalim deyip çay içip duralım.
‘Yurt dışında olunca öyle geliyor, ülkedekilerin halini düşünmüyorsunuz’ eleştirisini anlarım ama doğru olduğunu düşünmüyorum. Yurt dışındakiler susunca zulmün duracağı falan yok arkadaşlar. Dünyada rezil oldukça, yalnızlaşınca ve gerçeklikten koptukça kendi kendisini bitirecek bir rejim var.








