Naci Karadağ-tr724.com
Nicolas Maduro isimli kendi ülkesini elleriyle paramparça eden adamın Venezüella’ya yaşattıklarını belki başka bir yazıda tahlil ederiz ama elin zorba bir diktatörünün bizdeki izdüşümlerinin ortaya çıkarması ilginç geldi bana.
Maduro’yu destekleyenlere dikkat ediyor musunuz? Bugüne kadar ideolojik olarak birbirine düşman, hatta kanına ekmek doğrayabilecek kadar düşman iki kesimin muazzam bir benzeşliği söz konusu.
Şu açıklamayı Türk faşizm ve diktatoryasının sözcüsü yaptı: “Cumhurbaşkanımız, Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’yu arayarak Türkiye’nin desteğini ifade etti ve “Maduro kardeşim! Dik dur, yanındayız” dedi.” Türkiye, CB’mız Erdoğan’ın liderliğinde bütün darbe girişimlerine karşı ilkeli duruşunu koruyacaktır.”
İbrahim Kalın Bey, şu beliğ cümleyle tamamlamış açıklamasını: Hepimiz Maduro’yuz!
Hepimiz mi, bilemem ama birileri daha fena halde Maduro bugünlerde.
Haberden okuyalım: Doğu Perinçek, “Vatan Partisi olarak Venezuela devleti, milleti ve devrimci önder Maduro ile birlikteyiz. ABD tertibi kesinlikle bozguna uğrayacaktır. Ankara’dan Venezuela halkına selam. Türkiye seninle Maduro!” dedi.
Kim derdi ki, bütün hayatını karanlık ve tuhaf siyasi bir bunaklıkla geçiren Perinçek, ahir ömründe siyasal İslamcılarla aynı cephede buluşacak diye!
Seveni var mı bilmiyorum ama sanırım Türk siyasi tarihinin en uzun süre siyasi parti başkanlığı yapan ve buna karşılık en az oy alan liderlerinden biridir Doğu Perinçek. Açın tarihteki tüm seçim neticelerine bakın, değil ülke genelinde, sıradan bir köy muhtarlığı seçimlerinde bile kazanabilecek potansiyeli yoktur Perinçek’in başkanlığında seçime giden partinin. Ama bugün Türkiye’nin kaderini etkileyen en önemli konumdadır ve bununla da hava atıp durmaktadır.
İşin acı tarafı ise, yıllar yılı zihinlerinde tutup, en ince ayrıntısına kadar planlarını yapıp, bir türlü icraata geçiremedikleri kıyımı ve ülkeyi bir arada tutan tüm dikişlerin söküm işini dindar görünümlü bir iktidara yaptırmaları. Elbette bunda en önemli sebeplerin başında dindar görünümlü siyasal İslamcıların bitmek bilmeyen soygun, talan ve hırsızlıkları yatıyor. Kabul etmek lazım ki, cunta zihniyeti bu zaafı çok iyi kullandı ve ipleri eline geçirdi.
Perinçek gibilerin her seçimde rezil olmasına rağmen, bitmek bilmeyen ısrarcılığı ve hemen her seçimde sanki iktidara kesin geleceği gibi inancı, insanda ‘bu adam galiba dediklerine kendisi de cidden inanıyor’ hissiyatına kapılmaya sebep oluyor.
Benzeri bir durumu Reha Muhtar’ı izlerken hissederdik.
Allah selamet versin Reha Bey o fantastik haberleri öylesine bir samimiyet ve motivasyonla sunardı ki, gerçekten inandığını düşünürdük. ‘Mahkumlar tüneli kaçmak için mi kazmış?’ cümlesinden sonra yüzüne takındığı o sarsak sırıtış elbette izleyiciyi ikna ediyordu lakin, ‘her bu kadar da olmaz’ deyişimizde, aslında Muhtar’ın koca bir ülkeyi trollediğine de inanmadık değil.
Perinçek’in ki tam olarak böyle değil…
Kanlı ve nefret dolu bir trolleme yapar yıllardır Doğu Perinçek.
Gerek yayıncılığı, gerekse siyasi güzergahı her zaman nefret ve düşmanlıkla bezelidir. Kendince ürettiği düşmanlara karşı beslediği kinle motive olur Doğu Perinçek.
Doğrusu bu anlamda Tayyip Erdoğan’ın simetrisi bile diyebiliriz.
Nasıl oldu, hangi olaylar bu iki zıt kutbu birleştirdi bilmiyorum ama şimdilerde birbirlerinden oldukça memnunlar ya da en azından bir süre öyle görünmeyi tercih ediyorlar.
Her ikisini de tanıyan bir akademisyen dostum, ‘ilk fırsatta birbirinin kanına ekmek doğrayacaklar göreceksin’, gibi iddialı bir laf etti. Ancak ben her iki siyasetçinin de omurgasızlığını bildiğim için buna çok ihtimal vermiyorum.








