ALPER ENDER FIRAT-TR724.COM
Gözümü her açtığımda ya da her kapattığımda Ahmet’in bakışları geliyor gözümün önüne. ‘Bana bu işkenceyi çektirmenizi hak edecek ne yapmış olabilirim size’ diye bakıyor insan olmaktan çıkan hakimlere – savcılara. Küçücük bedeninden intikam alan alçak siyasetçilere gözlerini dikmiş bakıyor.
Ve gözüm sudan çıkıp kayalara tutunan küçücük bir mülteci çocuğun, dehşet ve acziyet içindeki fotoğrafına takılıyor. Minicik bedenine yaşayacak hiçbir yer bırakmayanlara… İki mengene arasında dehşeti yaşayan binlerce çocuğun korku dolu bakışlarına.. Yüreksiz adamların, çocuk canları üzerinden yürüttüğü iktidar kavgasına… Binlerce mültecinin can havline, umut tüketişine…
Televizyonlarda boy verebilmek için şehit cenazesinin önüne atlayan kürk mantolu sahtekar madonnaya! Televizyonlarda görünebilsin diye geç kalmış Veysel Eroğlu için yeniden kılınan şehit cenazesi namazına. Mehmetlerin canları üzerinden iktidar devşirilmesine, arsızlığın, hayasızlığın, riyakarlığın, sahtekarlığın, alçaklığın böylesine sıradanlaşmasına… Adileşme evresinin zirvelerini yaşayan siyasete…
Bütün bunlara şahit olmak da bir o kadar ağır. Bu ülkeye bakıp kusmamak hatta insan olmaktan utanmamak, mümkün değil.
Bütün dünya kendisinde hiçbir insani haslet bırakmayan bir yönetim ile yüzleşme süreci yaşıyor.
Evet; Recep T. Erdoğan bunca yıl etinden sütünden her şeyinden istifade ettiği mültecileri Batının kucağına boca etti. Batılı politikacılarının bugüne kadar yürüttüğü iki yüzlü politikalarını suratlarında patlattı.
Bu Frenkistein’in kurduğu rejimin hayat bulmasında ve varlığını sürdürmesinde batının hatırı sayılır bir katkısı olduğu yadsınamaz.
Her şeyden önce Recep T. Erdoğan’ın 15 Temmuz sonrası kurduğu yeni rejime karşı suskun desteğini konuşmak gerekir. O gece ne olduğunu herkesten çok daha iyi bilen batılı devletler gerçeklerin ortaya çıkması için kılını kıpırdatmayarak Erdoğan rejiminin kurulmasında ve yerleşmesinde en büyük desteği vermiş oldular.








