
Av. MEHMET TAHSİN-TR724.COM
28 Ekim 2015’te Bugün TV, Kanaltürk ve Bugün gazetelerinin içinde olduğu Koza İpek Medya grubuna el konulduğunda, kayyımların işten attığı bir grup gazeteci kıt imkanlarla Özgür Düşünce gazetesini kurmuştu. Levent Sanayi mahallesinde bir iş hanının içinde, kullanılmayan eşyaların atıldığı 45 metrekarelik bir depoyu hızla boşaltıp, aynı gece sağdan soldan toplanan masa, sandalye ve bilgisayarlarla kurulan bir gazetenin doğuşuna şahit olanlardanım. Gasp edilen Bugün gazetesinin vefalı okurları 8 sayfalık yeni gazetesini sahipsiz bırakmamış, kısa sürede eski Bugün yazarlarının da kadroya dahil olmasıyla Bugün’ün yerini doldurmuştu.
Aradan dört ay geçti. Koza İpek Medya Grubu gibi, ‘iktidarın sesi’ olmayı reddeden Zaman grubu da aynı akıbetten kurtulamadı ve 4 Mart 2016’da kayyım talanına uğradı. Aynı şekilde çok sayıda gazetecinin işine son verildi. Zaman’dan atılan gazeteciler de kısa sürede Yarına Bakış ve Yeni Hayat adında iki gazete kurdular. Fakat şartlar iyice zorlaşmıştı. Önce basacak matbaa bulmakta zorlandılar. Buldukları matbaa parayı peşin istiyordu. O günlerde herkes elinde avucunda ne varsa getirip ortaya koydu, gazetelerin bir haftalık baskı parasını denkleştirdi ve gazeteler matbaaya gitti.
Ancak bir sorun daha vardı. Basacağınız gazeteyi kim alacak? Biz hep miladı 15 Temmuz’dan alıyoruz ama öncesinde de hava iyice bunaltıcı hale gelmişti zaten. Herhangi bir abonenizin posta kutusunda sizin gazetenizi gören bir manyak, ‘bu terörist’ diye ihbarda bulunsa işlem başlatacak savcı o zaman da çoktu. Buna rağmen bu gazeteler kısa sürede 50 ile 100 bin arasında tiraja ulaştı. O günlerde yapılan hesaplamalara göre bir gazete 80 bin tiraja ulaşılabilirse başa baş geliyordu. Bu rakama ulaştıktan sonra alınacak reklamlar da kar olacaktı. Zaman’ın son iki yılında, iktidar tarafından reklam verenlerin nasıl tehdit edildiğini ve reklam gelirlerinin nasıl hızla sıfırlandığını iyi bildiğimiz için reklam beklentimiz de yoktu işin doğrusu. Gazete satış geliriyle ayakta durmaya razıydı herkes. Patron yoktu çünkü imece usulü çıkarılan gazetelerdi hepsi de…
Neden bunları yazdım?
Yandaş medyanın en azılı tetikçilerinden olan iki gazete, Star ve Güneş gazeteleri kapatılıyormuş. İddialara göre grubun, bir kamu bankası olan Vakıfbank’a olan borcu 120 milyon lirayı bulunca, verdiği kredileri geri alamayan banka çareyi Erdoğan’a şikayet etmekte bulmuş. Erdoğan da ‘kapatın gitsin’ deyince ve şimdilik iki gazete kapanmış. Sırada diğerleri de var deniliyor. Çalışanlar için üzücü bir durum. Çünkü bildiği tek işi gazetecilik olanların mesleğini sürdürebilecekleri pek alternatif mecra kalmadı.
Yayın yönetmenleri için aynı şey söz konusu olmaz sanırım. Nuh Albayrak ve Turgay Güler, Erdoğan’ın Medya İmamı Serhat Albayrak’ın kanatları altında kendilerine bir pozisyon bulurlar. Çünkü vazifelerini ‘iyi’ yaptılar; dost arkadaş demeden kendilerine işaret edilen her hedefe acımasızca saldırmayı görev bildiler. Buna rağmen işsiz kalırlarsa durum epeyce vahim ve sırada başka gazeteler var demektir. Gerçi öyle bile olsa bu tipler için sorun olmaz, çünkü aldıkları astronomik maaşlar sayesinde ömür boyu yan gelip yatabilirler.
Peki bu gazeteler neden kapatıldı?
Son açıklanan tiraj rakamlarına göre Star 101 bin, Güneş 102 bin satıyormuş. Bizim hesaplamalarımıza göre her iki gazete de tek kuruş reklam almasa kar etmesi gerekir.











