Doç. Dr. MAHMUT AKPINAR-tr724.com
Bazı sağlık problemleri nedeniyle birkaç doktor arkadaşımı aradım, bazı şeyler danıştım. Sağolsun yardımcı oldular, tavsiyelerde bulundular.
Yıllarca göz hekimliği yapmış tecrübeli bir göz cerrrahı arkadaşım üniversitesi kapatıldığı için canını Avrupa’ya zor atmış. Orada yeniden dil öğrenmeye, yeni bir ülkede tutunmaya çalışıyor. Doğal olarak mesleğini yapamıyor, 25-30 yıllık tecrübesini, bilgisini insanların hizmetine sunamıyor. Belki cerrahlık kabiliyeti de dumura uğruyor. Cerrrahlar uzun süre ameliyatlara ara verirlerse becerilerini kaybedebilirler diye duymuştum.
Bir başka göz doktoru arkadaşıma ulaştım o Afrika’da kendisine çalışma imkanı bulmuş, oralarda hekimlik yapmaya çalışıyor. Zira Türkiye’de olsa hapse konacak! Kendi insanının vergileriyle kurulan-işleyen hastanelerde, kendi insanına hizmet veremese de en azından insanlara faydası oluyor. O yönüyle şanslı olduğunu söyleyebiliriz.
Türkiyede’ki en iyi psikiyatrlardan biri olan başka bir arkadaşım yıllardır mahrumiyet bölgelerinde çalışıyor, o yörelerdeki insanları tedavi etmeye çalışıyordu. Gece gündüz demeden hastalarıyla ilgilendiğine, günün her saatinde hastaların telefonlarına baktığına bizzat şahidim. Terörün en yoğun olduğu dönemlerde Güneydoğu’da çalıştı ve halka hizmet etmek için oraları terk etmedi. Cazip tekliflere rağmen memleketine, batıya dönmeyi düşünmedi. Zira bölgede nüfusa oranla çok ciddi psikiyatr sıkıntısı vardı. Bu tanıdığım KHK ile atıldı, yetmedi hapse kondu. İki yıl kadar hapis yattıktan sonra dışarı çıktığını öğrendim. Ama mesleğini yapamıyor, hastalarına destek olamıyor.
Çok iyi bir genel cerrrah olan başka bir tanıdığım “terörist” ithamından kendini korumak ve hapse düşmemek için Ortadoğu’da bir ülkede hekimlik yapmaya çalışıyor. AKP zihniyeti bir diş hekimi arkadaşımı üç yıla yakındır hapiste tutuluyor ve 7 yıl hüküm vermişler. Binlerce hekim, hemşire, sağlık görevlisi insanlara en faydalı olacakları dönemde hastalarından koparılıp hapislere dolduruldu. Mesleklerini yapamaz hale getirildiler. KHK ile atılan pek çok sağlık görevlisi var. Tıp fakültesini yeni bitirmiş gençlere dahi ağır güvenlik soruşturmaları yapıyorlar. Yakınlarından bir KHK’lı ise veya fişlenmişse görev vermiyorlar.
Bizler sosyal bilimciler, gazeteciler olarak tehlikeli olduğumuzun farkındayız. Yazıyoruz çiziyoruz konuşuyoruz, politikaları, yapılanları eleştiriyoruz. Liderler hakkında yorumlar yapıyor, TV’lerde konuşuyoruz. Olmadı sosyal medyadan görüşlerimizi paylaşıyoruz. Zorbalığa dayalı düzen kurmak isteyenlerin bizden hazzetmemesini anlayabiliyoruz. Keza avukatlar, hukukçular tehlikeli. “Adalet” diyor, mazlumların haklarına sahip çıkabiliyorlar. İşleri gereği yasalara, insan haklarına aykırı durum olduğunda ses veriyor ve muhalefet ediyorlar. Gazeteciler, sosyal bilimciler dünyanın bütün diktatörlüklerinde ilk teslim alınacaklar, olmazlarda “ilk yakılacaklar” listesinde. Bunu bildiğimiz için, biz hedef olacağımızın farkındaydık. Zihnen iyi kötü bir hazırlığımız vardı.
Nitekim gerçeğin peşinde olan, hakikatleri yazan, yanlışları dile getiren gazeteler/yazarlar, hukukçular 15 Temmuz’dan çok önce hedef haline getirildiler. 15 Temmuz olduğunda pek çok gazete, TV kapatılmış, gazeteciler ya satın alınmış veya sindirilmişti. “Tehlikeli” olanlar çok erken yurt dışına çıkmak zorunda kaldılar. Meseleye başka bir açıdan bakarsak adamlar 15 Temmuzdan çok önce ses verecekleri, eleştiri getirebilecekleri zaten susturmuştu, medyayı nerdeyse tek sesli hale getirmişti. 15 Temmuz’dan sonra ince “temizlik” yaptılar.








