Anayasa ve kanunlara aykırı biçimde Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na (TMSF) devredilen şirket, okul, yurt, otel, zeytinlik ve gayrimenkul satışa çıkarıldı. En son söyleyeceğimi başta ifade edeyim: Bin 289 şirket, sahip ya da ortakları hakkında katiyet kazanmış mahkeme kararı olmadığı halde satılamaz. Hiçbirine ‘müsadere’ hükümleri tatbik edilemez. Böyle bir işleme imza atan, tavassut eden her kişi suça iştirak etmiş olur.
Bu şirketleri mahkemeler bitene dek emaneten devraldıklarını söyleyen Başbakan Yardımcısı Nurettin Canikli, leş kargalarının lobi faaliyetine boyun eğerse yarın hukuk ikame olduğunda mahkemelerde bunun hesabı evvela ona tevcih olunacaktır. Zira mesul bakan o.
Canikli geçen haftaki sözlerini de unutmasın. Aynen şöyle konuşmuştu: “Bu şirketler üzerinden para aktarıldığı, onların paralarını akladığı, finansal destek sağladığı şeklinde bir durum ortaya çıkarsa, böyle bir karar olursa, o zaman müsadere kararı verilecek ve devlete geçecek. Ondan sonra devlet de bunları satacak ya da en azından teorik olarak ortada olan bir şey var, yine önümüzde masada duruyor. Teorik olarak ikinci bir karar olabilir. Birisi müsadere kararıyla suçlu bulur, ikincisi de suçsuz bulur mahkeme… Yani bu şirketler üzerinden bir terör örgütüne para aktarıldığına yönelik bir tespit bulunamazsa o zaman da sahiplerine iade edilir.” Türkiye’nin hal-i pür melalini ele veren sözler bunlar.

HİÇBİR ŞİRKET SAHİBİ HAKKINDA SUÇ DELİLİ YOK
Esasında Canikli’nin her cümlesi Boydak, Koza İpek, Alfemo, Kavuklar, Süvari, Dumankaya, Naksan, Kaynak Holding ve Zaman Gazetesi (Feza Gazetecilik) gibi faaliyet gösterdiği sektörde parmakla gösterilen şirketlerin nasıl gasp edildiğinin itirafı. Hiçbiri hakkında suça karıştıklarına ya da terör örgütüne malî destek sağladıklarına dâir delil yok. Canikli’nin son cümlesi tek başına Türkiye’deki hukuk garabetini ispat edecek kadar ciddi bir itirafıdır. Böyle bir tespit yoksa TMSF’nin o şirketlerde ne işi var? Şirketlerin günden güne içinin boşaltılması yetmezmiş gibi şimdi satışa çıkarmak neyin nesi? Hülagü’nun çocukları, yangından mal mı kaçırıyorsunuz?
Terör örgütüne para aktardığı dahi tespit edilmemiş şirketler bir savcının talebi, taşları 17/25 Aralık 2013 Yolsuzluk Soruşturması’ndan sonra döşenen Sulh Ceza Hâkimlikleri’nden birinin tensibi ile TMSF’ye devredildi. Hukuk trajedisine Barolar Birliği ve iş âlemi sessiz kaldı. Hadd-i zatında ‘Allah’ın lütfu’ diye niteledikleri 15 Temmuz 2016 darbe tiyatrosu olmasa proje mahkemelerden bu kararları bile çıkaramayacaklardı.
ANAYASA’NIN 38. MADDESİ ÇİĞNENDİ
Anayasa’nın 38. Maddesi alenen ihlal edildi. “Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.” Bu maddeye riayet edilseydi 50 bine yakın insan aylardır hapishanede tevkif edilemezdi. Türkiye’nin medar-ı iftiharı holdingler gaspedilemez, onların sahiplerine de şaki muamelesi yapılamazdı.
Bütün bu hukuk cinayetlerinin bahanesi olan ‘terör örgütü’ iftirasına gelince… Adalet ve Kalkınma Partisi’nin (AKP), Hizmet Hareketi için sarfettiği terör örgütü ithamı asrın en ağır iftirasıdır. 50 bine yakın insanı tevkif ederken ne bir silah ne de tek kuruş kara para bulabildiler. Alman istihbaratı BND’nin başkanından ABD İstihbarat Komitesi’nin başkanına kadar dünyada uçan kuştan haberi olan otoritelerin de ifade etmeye başladığı gibi “cemaat terör örgütü değildir ve 15 Temmuz’la irtibatı yoktur.”
MAHKEME NETİCELENE DEK ŞİRKETLERİ MUHAFAZA ETMEK MECBURİYETİNDESİNİZ
Pastaneden holdinge kadar binden fazla şirket, 65 milyar TL’ye tekabül eden varlık sadece Hizmet Hareketi ile olan gönül bağı sebebiyle gasp edildi. Canikli’nin dikkat çektiği gibi mahkemeler bitene kadar kuruşu kuruşuna muhafaza edilmeleri şart. Saray ve Hülagü’lerinin öfkesini celb etmemek için bunları satmak milyarlarca dolarlık tazminatı ödemeyi göze almak demektir.








