[NAZİF APAK-TR724.COM]
Geçenlerde yaşanmış bir olayı bir dostumdan naklediyorum. Diyor ki: Hükümetin güdümünde adımlar atmaya çalışan ama yurt dışındaki kredisini tamamen yitirmiş bir düşünce kuruluşunun programındaydım. Ben diyeyim yirmi, sen de otuz; işte o kadar insan gelmiş etkinliğe. Son dönemde Türk istihbaratına adam vermekle nam salmış ama hala kendini ‘think tank’ diye lanse eden kuruluşun davetine katılan bir iki yabancı da var.Seçilmiş ve güdümlü konuşmacılar başlamışlar Cemaate verip veriştirmeye. “Onlar demokrat değil, milli iradeye darbe yaptılar” falan diye konuşurlarken salondaki birkaç yabancıdan biri, konuşmacı akademisyene bir soru yöneltmiş: “Asıl darbe halkın seçtiği belediyelere el koymak değil mi? Asıl darbe, darbeyi bahane ederek on binlerce insanı işsiz güçsüz bırakmak, hapse atmak değil mi?”
Dostumun anlattığına göre bu soru üzerine küçük salona derin bir sessizlik çökmüş. Para düşkünü konuşmacının adeta nutku tutulmuş. Tık yok iktidar beslemelerinde.
14 Aralık 2014’ten bugünlere
Aslında Türkiye’nin hali tam da budur. İşte son örnek: Cumhuriyet Gazetesi’nin basılması, yöneticilerinin göz altına alınması. Nereden nereye!Zaman Gazetesi basıldığında (14 Aralık 2014) olayların bu noktaya kadar gelip dayanacağını o günkü Zaman yöneticileri ve geleceği doğru okuyan bazı aydınlar haykırıyordu. Ne yazık ki sıcacık odalarında kahvelerini yudumlayan bazı medya yöneticileri o feryatlara kulaklarını tıkamıştı. Onlara göre olay ‘Cemaat- AKP kavgası’ olarak devam ediyordu.
‘Yesinler birbirlerini’ öyle mi?
Medya plazalardan yükselen en gür ses “Bırakın yesinler birbirini!” idi. Hatta CNN Türk yöneticisinin biri hızını alamamış, 14 Aralık Zaman baskınına çirkin bir altyazı ile destek vermiş, gelen tepkiler sonrasında o yazıyı değiştirmeye mecbur kalınca da yabancı gazetecilere isminin yazılmamasını rica ederek, “Bunlar da polis baskınını hak etti canım” tarzında laflar etmişti.
Sonra ne oldu? Adamlar taşla sopayla CNN Türk’ün de yer aldığı Doğan Grubu’nun ana binasına saldırdı; hem de iki kez! Güvenlik güçlerinin seyretmekle yetindiği o baskınlarda camları çerçeveleri kıran kişiler hakkında bırakın yargının hesap sormasını, baskıncı toy delikanlılar milletvekili yapıldı. O da yetmedi, Ahmet Hakan sokak ortasında evire çevire dövüldü, göz dağı verildi.
O gün bugündür Ahmet Hakan bambaşka bir adam oldu. o kadar ki Cem Küçük denen ve bu baskıcı dönemin sinik sembolü haline gelen kişi “Ahmet Hakan değişti Taksim’e çık anır desem anırır” dedi geçenlerde. Basın basın olalı ne böyle terbiyesiz bir tetikçi gördü; ne de o tetikçilerden korkan ve sıranın kendilerine gelmeyeceği gafletine düşen kişilere şahit oldu. Zaten daha sonra kamuoyu öğrenmiş oldu ki Erdoğan’ın damadı ile Aydın Doğan’ın damadı kafa kafaya vermiş, Cemaati lekeleme çalışmasından başlayıp Doğan Grubu’nun aile ilişkilerine kadar her şeyi beraber dizayn etmiş. Bakın; en baştaki aldırmazlık nereye kadar savurdu medyayı!









