[Tarık Toros,Tr724.com]
Spor tartışmalarında sık kurulan cümledir, “Bu maç 10 kere oynansa skor değişmez.” İki takımdan birinin diğerine karşı ezici üstünlüğünü ifade etmek için kurulan cümledir bu. Peki, Pazar günkü referandum için aynı cümleyi kurabilir misiniz? Yani, bu pazar yine referandum yapılsa, yine aynı sonuç çıkar mı? Cevabı duyar gibiyim.
PAKET OYLAR
Saray tarafı bunu çok iyi bildiği için, daha sonuçlar kesinleşmeden ortaya çıkıp “Atı alan Üsküdar’ı geçti” dedi. Çok mühimdir bu çıkış. Siyasal iktidar, birkaç saat içinde adeta oldu-bittiye getirerek referandum tartışmalarını bitirmeyi amaçladı. Bu telaş, tartışmaları bitirmediği gibi büyüttü. Yüzler asıktı. Evet oyları istenen seviyede değildi. Belki de, Yüksek Seçim Kurulu’nun (YSK) yasaları çiğneyerek iktidara altın tepside sunduğu mühürsüz oylarla sonuç “hayır”dan “evet”e evrilmişti. Cumhurbaşkanı dışında kimse ama kimse sonuçtan mutlu değildi. Dört büyük ilde kaybedilen bir referandum bu. İç Anadolu ve Karadeniz’e sıkışmış bir parti var. Üç yıldır yakılıp yıkılan Doğu, Güneydoğu’daki “evet” oylarının izahı mümkün değil. Seri halde “evet” oyu basılan oy pusulaları ile ilgili videolar, mide bulandırıyor. Ve YSK, “paket oylarla” ilgili tüm şaibelere kulak tıkıyor.
ÖYLE GEREKMİŞ
Yasalara rağmen, mühürsüz oy pusulalarının neden geçerli kabul edildiği sorusuna “Öyle gerekti” diyen YSK Başkanı, demokrasinin en temel ve kutsal unsuru sandık güvenliği açısından büyük utançtır. O YSK ki; müthiş dokunulmazlığı, geçiş üstünlüğü var. Kararlarının temyizi yok. Ortalama 2-3 senede bir seçim yapıyor, onu da yüzüne gözüne bulaştırıyor. “Hayır ve Ötesi” platformunun tespitleri içinde var: 1 Kasım 2015 seçimlerinde muhalefet partilerine ihmal edilmeyecek ölçüde oy çıkan sandıklardan 5 tane bile “hayır” oyu çıkmamış! Tulum “evet” oyu kullanılan sandıkların yüzde 30’unda seçmenlerin tamamı eksiksiz oy kullanmış! En az 7 bin sandıkta seçmen sayısından fazla oy çıkmış!
MAHALLESİNDE BİLE KAYBETTİ
Başa dönelim, bu maç 10 kere oynansa sandıktan “evet” çıkmaz! Saray, bunu çok iyi biliyor. Büyük şehirlerde kaybetmişsiniz. İstanbul ve Ankara 15 sene sonra size “hayır” demiş. Referandum gecesi ilk konuştuğunuz yer olan Sarıyer’de yüzde 60 “hayır” kazanmış. İstanbul’da oturduğunuz ev, oy kullandığınız okulun bağlı olduğu Üsküdar’da kaybetmişsiniz! Mutlu olabilir misiniz? Tartışmalardan rahatsız olup ortalığı sakinleştirmek için meydanlara çıkıp “Atı alan Üsküdar’ı geçti” diye konuştular. Hâlbuki Üsküdar’ı bile geçememişlerdi.
GEÇMİŞ GEÇMİŞTE KALDI
Gününde zamanında söylediğim için rahatım. Türkiye, 15 Temmuz 2016’dan sonra Saray’ın önüne koyduğu her şeyi onayladı. Saray’a üç-dört ay yetiyordu, o zamanı lehine kullandı ve tek adamlık yolunun taşları böyle döşendi. Muhalefet partileri, sivil toplum, medya, iş dünyası ve bürokrasi, ne isteniyorsa yaptı. Tek örnek vereyim: Muhalefet, zaten bekleme odasına alınmış Meclis’i boykot etse, Anayasa görüşmelerine katılmasa, davet edildiğinde Saray’a çıkmasaydı ne kaybederdi? Hiç bir şey kaybetmezdi. Bilakis, Anayasa değişikliği Meclis’ten ruhsuz ve topal biçimde geçerdi, kimsenin içine sinmezdi. Parlamento’daki müzakereleri hatırlayanınız var mı? Geçti, gitti. Zaten birinci tur görüşmelerde direniş oldu, ikinci turda CHP onu da bıraktı. Şimdi CHP Genel Başkanı “referandum sonucunu tanımıyorum” demiş. Hâlbuki pazar gecesi, “Milletin kararına saygılıyız” lafıyla havlu atmıştı. İki gün sonra “tanımıyorum” demenin kıymeti olacak mı? Sanmam. Kaldı ki, bu noktadan sonra “Ben oynamıyorum” demenin de bir anlamı yok. Onu 7-8 ay önce yapacaktınız. Geçti gitti.








