MEHMET TAHSİN-TR724.COM
Anayasa Mahkemesi (AYM) 13 Eylül’de Zaman’ın görsel yönetmeni Fevzi Yazıcı’nın başvurusunu görüştü. Geçtiğimiz günlerde yayınlanan kararda Yüksek Mahkeme, 2 yıldan fazla bir zamandır tutuklu bulunan Fevzi Yazıcı’nın ifade özgürlüğünün ihlal iddiasını kabul edilemez buldu.
Bu karar AYM’yi yakından takip edenler için pek sürpriz sayılmadı.Bu yılın başlarında 11 Ocak’ta toplanan AYM, Yazıcı ile aynı suçlamalarla yargılanan gazeteci Mehmet Altan ve Şahin Alpay’ın başvurularını kabul ederek “hak ihlali” kararı vermişti. Ancak AYM kararına rağmen yerel mahkemeler Altan ve Alpay’ı tahliye etmemekte direndi. Yerel mahkemelerin bu tutumu hükümetten tam destek aldı. Dönemin Adalet Bakanı Bekir Bozdağ AYM kararına sert tepki göstererek mahkemenin sınırı aştığını iddia etti. Tıpkı Can Dündar-Erdem Gül kararı sonrasında, Erdoğan’ın “tanımıyorum ve saygı duymuyorum” demesi gibi…
Bu tür kararların bir bedeli olduğunu düşünen AYM, artık hukukun gereğini yerine getirme yerine iktidarla uyumlu karar vermeyi tercih ediyor. Yüksek Mahkemenin iki üyesinin yasalara aykırı bir şekilde tutuklanıp, üyelikten çıkarılması ve 2 yılı aşkın bir süredir cezaevinde olmaları bir ibret levhası olarak karşılarında durdukça zaten kendilerinden sağlıklı kararlar beklemek abes.
15 Temmuz sonrası yapılan hukuksuz uygulamalara karşı AYM önünde yığılan on binlerce bireysel başvuru, bu nedenle uzun süre mahkeme gündemine girmedi. Bugünlerde tek tük mahkeme gündemine gelen dosyalar hakkında “kabul edilmezlik” kararları verilmeye başladı artık.
AİHM AYM paslaşması
AYM’nin etkili bir hukuk yolu olmadığı gerekçesiyle AİHM kapısını çalan mağdurlar orada da yeterince seslerini duyurabilmiş değiller. Son birkaç yıldır AİHM Türk hükümetini üzmemek için sürekli topu taca atıyor.
Özellikle AİHM ve AYM arasındaki uyum, insan hakları açısından iyiye işaret değil. İnsan hakları hukukçusu Kerem Altıparmak, AİHM-AYM arasındaki etik olmayan bu ilişkinin artık tartışılması gerektiğini söylüyor. Kaboğlu ve Oran kararı için 2 Ekim’de toplanan AİHM, AYM’nin verdiği Oran kararının yayımından sadece 4 gün sonra kararını vermiş. Karar 4 günde çevrilip, yollanıp heyete girmiş olabilir mi? Sanmam.
Şahin Alpay kararında da benzer bir ilişkinin olduğunu görüyoruz. AİHM ne zaman ki Mehmet Altan ve Şahin Alpay’ın başvurularını inceleme kararı aldı, AYM apar topar toplandı ve Şahin Alpay’ın tahliyesinin önünü açan kararı verdi. 16 Mart günü Alpay özgürlüğüne kavuşmuş oldu.
AİHM 28 Şubat 2018’de verdiği kararını 20 Mart 2018’de açıkladı. 20 ay cezaevinde kalan Şahin Alpay, bu tarihten 4 gün önce AYM kararıyla 16 Mart’ta tahliye edilmiş oldu. Böylece hem Türkiye hem AİHM dosta düşmana “bakın Türkiye’de iç hukuk tıkır tıkır işlemekte” mesajı da verilmiş oldu.
AYM’nin Fevzi Yazıcı kararında ne hikmetse daha önce verdiği özgürlükçü kararlardan eser yok. Geçmişte verdiği Can Dündar, Şahin Alpay, Mehmet Altan vb. kararlarda ifade ve basın özgürlüğüne vurgu yapmış, tahliyelerine giden yolu açmıştı. Yazıcı kararında ise ilk tutuklandığı andan itibaren savcılığın akıllara zarar suçlamalarını doğru kabul etmiş.
Burhan Üstün, Serdar Özgüldür, Serruh Kaleli, Hicabi Dursun ve Kadir Özkaya’dan oluşan AYM üyeleri son dönemde verdiği tartışmalı kararlardan birine daha imza attı. Bu kararla Yüksek Mahkeme önünde halen bekleyen çok sayıda gazeteci başvurusunun akıbeti az çok belli oldu.










