AHMET DÖNMEZ-TR724.COM
Bir malı en iyi sahibi bilir.
En iyi de o anlatır.
Bu yüzden de malın sahibine iyi kulak kabartmak lazım. Doğu Perinçek’in Ahval’den Eşref Aydoğmuş’a verdiği röportaj, birçok yönüyle konuşuldu, tartışıldı. Benim asıl dikkatimi çeken, bu boyutu oldu. Perinçek’in 15 Temmuz akşamından bu yana var olan ve bu röportajda da karşımıza çıkan üslubu… Tamamen ‘mal sahibi’ havasında konuşuyor. Malının defolarını kapatmaya, ne kadar kusursuz, ne kadar güzel, ne kadar gerekli olduğunu anlatmaya çalışan Salı Pazarı tezgahtarı gibi. Bir, “Bozuk çıkarsa kafamı kırarım abi” demediği kalmış.
***
Perinçek’e aşırı anlamlar yükleyenlerden değilim. Bir ‘fabrikatör’ ve ‘distribütör’. Lafazan olduğu için ağzından sürekli ‘genel merkez’in planlarını deşifre eden cümleler sadır oluyor. Bu açıdan biz gazeteciler için de bulunmaz bir kaynak. Belki, şöyle bir düzeltme yapmak gerekir: Perinçek mal sahibinden ziyade iyi bir tezgahtar.Her ne ise… Çok da fark etmiyor.
***
Bir kere işin tuhaf tarafı şu: 15 Temmuz’un ne olup ne olmadığını, yüzde çeyrek oyu olan bir partinin genel başkanına soruyoruz. Olayın taraflarından biri de doğal olarak o görülüyor. Bir Cumhurbaşkanı’na soruyoruz (daha doğrusu soramıyoruz), bir MİT’e soruyoruz (daha doğrusu soramıyoruz), bir Genelkurmay’a soruyoruz (daha doğrusu soramıyoruz) bir de Perinçek’e soruyoruz. İşte o da hepsi adına konuşuyor sağ olsun. Darbe girişiminin basın-halkla ilişkiler ayağı gibi. Ya da 15 Temmuz Sözcüsü…Bu yönüyle bir alt metin okuması yaptığımızda, Perinçek aslında 15 Temmuz’un ne olduğunu da bize gayet güzel anlatıyor.
***
Dünyada 15 Temmuz’la ilgili kafası net olan iki kişi var: Biri Erdoğan, biri de Perinçek. Onların şahsında temsil ettikleri kitleleri de kastediyorum tabi ki… Bakın mesela Meclis’teki partilerden CHP, bir ‘kontrollü darbe’ raporu açıkladı. HDP ve MHP, TBMM Komisyonu’nun darbe raporuna şerhler düştü. Hatta daha yakınlarda HDP Sözcüsü Ayhan Bilgen, “Adil Öksüz’ün arkasında MİT Müsteşar Yardımcısı Sabahattin Asal var” iddiasını ortaya attı. Sadece siyasi partiler değil, azıcık mantığı, özgür iradesi, vicdanı, izanı olan herkesin zihninde çözülemeyen karanlık noktalar var. Hatta aylar geçtikçe bu noktalar aydınlanacağına daha fazla kararıyor. Sorular çoğalıyor.Buna rağmen hiç kafa karışıklığı yaşamayan iki adam var: Perinçek ve Erdoğan. Hatta bu öyle bir zihin berraklığı ki, daha ilk dakika itibariyle faili tespit etmiş, video çekmiş ve milleti sokaklara çağırmış iki adam. Öylesi bir keşmekeş ve kaosun içerisinde kim bu kadar emin konuşabilir? Tabi ki işin sahipleri. Ortakları.
***
O yüzden dikkat edin, Perinçek her röportajında 15 Temmuz konusunda ‘malın sahibi’ gibi savunmaya geçiyor. “Kontrollü darbe” tezlerine kesin bir dille karşı çıkıyor. Bu yönde herhangi bir soru işaretine bile kapı aralamıyor. Mesela Ahval’e verdiği son röportajda, “Bunu mahsus bıraktılar, yapılmasına göz yumdular ve böylece bastırma olanağını elde ettiler diye bir analiz varsa bu hiç gerçekçi bir şey değil” diyor. Niye gerçekçi değilmiş? Tayyip Erdoğan’ın kafası böyle çalışmıyor mu? “Bırakalım gelsinler, ezer geçeriz” demiyor mu? 15 Temmuz sonrası olup bitenler hep bu görüşü desteklemiyor mu?
Evet, öyle ama bir şartla! Söylediğinde haklı bir taraf var Perinçek’in. Hepten ‘ayıplı mal’ değil bu yani. Detaylarına aşağıdaki satırlarda gireceğim ama özet olarak şunu söyleyeyim: ‘Tayyip Erdoğan’ın TSK içerisinde böyle bir gücü yok. Eğer bir ittifak kurmasa, darbenin yapılmasına göz yumup sonra bastırabilme kabiliyeti olmazdı. Onu biz sunduk kendisine’ demek istiyor.
****
Peki bu nasıl bir ittifak?
Perinçek’e kulak kabartalım:“Hükümet şaşkınlık içindeydi. Benim televizyona çıkıp konuşurkenki yüzüme bakın, bir de devletin başında olanların yüzlerine bakın, göreceksiniz. Bastıracak konumda, durumda, güçte olanların benzi yüzü atmaz. Türk ordusu bastırdı.”
Yani, “Ben bastıracak güçte ve konumdayım” diyor. Hemen peşinden gelen cümle, “Türk ordusu bastırdı” şeklinde. Kelimeler, zihnimizi ele verir. Kendisi ile ‘Türk ordusu’ arasında net olarak özdeşlik kuruyor.Burada ‘Türk ordusu’ ibaresine kanmayın sakın. Kastettiği ‘Türk ordusu’, kendi ideolojisinin askeri olanlar.Bunun gibi, “Cemaat 15 Temmuz’da yalnız değildi. Başka gruplar da vardı” denmesine bile tahammülü yok Doğu Bey’in. Her fırsatta, “Hayır, başka bir grup dahil olmadı. Kesin olarak söylüyorum bunu” diyor. Nereden biliyorsun? Nasıl bu kadar kesin konuşabiliyorsun?
Çünkü burada Perinçek daireyi geniş tutuyor. ‘Kendisinden’ olmayan herkesi ‘Cemaat’ şemsiyesi altına sokuyor. Onun için çok da fark etmiyor. Bu güzel bir ‘şeytanlaştırma’ etiketi zira. Daha önce hepsine “NATO, Gladyo, Süper-NATO” vs. diyordu, şimdi FETÖ… Çeşitli vesilelerle ifade ettiği üzere, olaya şöyle bakıyor: “TSK içinde Perinçekçiler, Perinçekçi olmayanlar diye bir ayrım yok. FETÖ bağlantılı olduğu söylenen subay, astsubay ve generallerin temizlenmesinden sonra TSK kendi geleneğindeki sağlam yönelişe tekrar oturmuştur. TSK bugün Mustafa Kemal’in geleneği üzerinde görevini yapmaktadır. (…) Aydınlık’ın 40-50 yıllık FETÖ’ye karşı mücadele döneminde saptadığı isimler var. Komutanlarımız (partileri kastediyor) hem Amerika ile ilişkiler bağlamında hem de FETÖ bağlamında isimleri saptadılar. Kitaplarında da bunları yazdılar. Listeler de ortaya çıktı. Ama bugünkü 30 bin kişilik temizlik, bu listelerin çok çok ötesinde bir temizlik.”
Ona göre kendi askerleri ‘Kemalist’, geri kalanların hepsi ‘FETÖ’cü’… Bunun içine demokrat, Batı yanlısı Atatürkçü subaylar dahil herkes giriyor.Perinçek’in bir kere bu mücadeleyi 50 yıl öncesinden başlatması, meselenin Cemaat olmadığını gösteriyor. O tarihte Cemaat olmadığı gibi TSK içerisinde herhangi bir yapılanması da yoktu. Burada kastedilen, Perinçek’in “ABD karşıtlığı” dediği ve aslında tam olarak ne olduğu bilinmeyen bir dava. Bugün Cemaati o amacın önünde bir engel olarak gördüğü için de ortadan kaldırılması gerektiğine inanıyor. Mesele bu. Eğer Gülen 1992, 1999 veya en geç 2007 yılında “Ben de Türkiye’nin çıkarlarının Rusya-İran-Çin hattından geçtiğine inanıyorum. Türkiye AB ve NATO’dan ayrılıp Şangay’a dahil olmalı” dese, bugün Perinçek’in düşmanı değil, müttefiki olacaktı.








