AHMET DÖNMEZ-TR724.COM
Gelelim şu 250 şehit meselesine…
Ruhları şad olsun!
Katillerinin Allah belasını versin!
Ama nasıl bir vahşete malzeme yapıldıklarını bilseler…
***
Öğretmen Gökhan Açıkkollu gözaltında işkence sonucu öldüğünde AKP tabanı şöyle diyordu: “FETÖ’cü hainler 250 şehide acıdı mı? Onların da anne babası, çoluğu çocuğu vardı. Hiç kimse duyar kasmasın. Acırsak acınacak hale düşeriz.”
Bu argüman, belli bir kesimin elindeki yegane savunma olarak tekrarlanageliyor.KHK ile atılan yüzbinlerden bahsediyorsun, “Ama 250 şehit…” diyor.İşkenceden söz ediyorsun; “250 şehit” diyor.
Haksız tutuklamalar, keyfi muameleler, delilsiz yargılamalardan dem vuruyorsun; “250 şehit” diyor.
“Hamileler gözaltına alınıyor”, “Lohusa kadınlar cezaevine konuyor”, Hem annesi hem babası tutuklanan çocuklar ortada kalıyor”, “Cezaevinde 700 bebek var” diyorsun; “250 şehit” diyor.
Cezaevinde hastalanıp ölenlere ağlıyorsun; “250 şehit” diyor.Haksız yere suçlandığı için intihar edenleri hatırlatıyorsun, cevap; “250 şehit”.
Sokak ortasından siyah minibüslerle kaçırılıp bir daha haber alınamayanları gündeme getiriyorsun, karşılık; “250 şehit”.
Mağdur ailelerle ekmeğini bölüşenler bile tutuklanıyor, savunma yine aynı: “Siz de 250 kişiyi şehit ettiniz”.
Örnekleri sayfalarca çoğaltmak mümkün. Demokrasi katlediliyor, tek adam rejimi kuruluyor, hukuk siyasetin av köpeğine dönüştürülüyor, hepsinin savunması hazır: “250 şehit”
Her türlü acımasızlığın, barbarlığın, utancın, insan dışılığın, hukuksuzluğun üzerine örtülen bir sütre haline getirildi artık o 250 şehit. Maalesef.

***
Madem öyle, gelin şu meseleyi de adamakıllı konuşalım artık.
Kitabın ortasından gireceğim.
İddia ile söylüyorum; yukarıda bir kısmını verdiğim bu haksızlıklara “250 şehit” ile cevap verenlerin büyük bir kısmı yalancı!
Yine iddia ile söylüyorum; bugün 250 şehit öne sürülerek felaketlerine alkış tutulan insanların 15 Temmuz gecesi en az üzüleni, Recep Tayyip Erdoğan’ın üzüntüsünden daha fazladır. (Bakın o gece ağzı kulaklarında gezen Berat Albayrak’ı hiç katmıyorum.)
Bir daha iddia ediyorum: Meriç’te ölenlerin, karşıya geçebilenlerin, hapse girenlerin, onların yolunu gözleyenlerin, KHK ile işine son verilenlerin ve ailelerinin tamamının, ama tamamının 15 Temmuz’daki ve 250 şehitteki sorumluluğunun toplamı, Recep Tayyip Erdoğan’ın sorumluluğunun binde biri bile değildir. Hepsinin toplamı, Genelkurmay Başkanı’nın, MİT Müsteşarı’nın, AKP’li bakanların sorumluluğunun binde biri bile değildir.
***
Bu argümana sarılanların çoğunun derdi gerçekte ne ‘insan’ ne de ‘hayatı’…Onların tek bir derdi var: Recep Tayyip Erdoğan! Ve onun kendilerine sağladığı kazanımlar…
Nereden mi biliyorum?
Bizzat kendi örneklerinden. Kendi hayatlarından. Kendi tarihlerinden.Ölümleri yarıştıran, ölüleri karşılaştıran bir adamı kutsallaştırıp bu ülkenin başına bela etmeleri bile tek başına bunu bilebilmemize yeter aslında.Ama ben yine de bir kaç örnek sıralayayım:
Ankara Gar katliamından biliyorum mesela. Bombalı saldırıda 102 insan hayatını kaybetti. Konya’da bir stadyum dolusu insan, katilleri değil bu şehitleri ıslıkladı, yuhaladı. Hem de milli maçta. Oradan biliyorum. Bir daha iddia ile söylüyorum; o ıslıklayanların tamamına yakını, bugün ‘250 şehit’ edebiyatı yapanlar…
***
Bugünlerde 3. havalimanı inşaatından da biliyorum. 400 işçi ölmüş ve kamuoyundan gizlenmiş. Lütfen sayıya dikkat edin: 400. Hadi hesap sorsanıza! Bu 400 can için ağıt yaksanıza! Onların aileleri, çocukları yok mu? Adam kalkmış, “Yalan bunlar, 3. havalimanını kıskananların uydurması” diyor. Oradan biliyorum.
Berkin Elvan’ın annesi Gülsüm Elvan’dan biliyorum. 15 yaşında polis kurşunuyla ölen çocuğu ‘terörist’ ilan etmişti Erdoğan. Annesini meydanlara yuhalatmıştı. Oradan biliyorum. O gün acılı bir anneyi yuhalayabilen o kalabalığın neredeyse tamamıdır bugün ‘250 şehit’ edebiyatı yapanlar…
***

Reina’daki yılbaşı gecesinden biliyorum. 2017’nin ilk dakikalarında eğlence kulübüne giren saldırganlar 39 kişiyi öldürüp 70 kişiyi yaraladı. O gece sosyal medyada yapılan yorumların yüzde 90’ı, buraya alamayacağım kadar iğrenç. Sadece bir-ikisini hatırlatayım: “Noldu, Noel babanız hep hediye getirecek değil yaa:))) İçtiğiniz rakı biralar belki öbür tarafta şefaatçiniz olur dermişim, avucunuzu yalayın:)))”, “Reina’da vurulana da üzülemeyiz kusura bakmasınlar”, “Muallim Naci Caddesi, Şehitler Caddesi mi olacak, hadi ordan. Oraya ne içmeye gidenler gavurun gününü kutlayan şehit olur mu”
Ben en naif olanlarını seçtim. Fakat hepiniz hatırlayacaksınız bayağılığın, pespayeliğin, acımasızlığın, ayrımcılığın, insandışılığın ulaştığı boyutları… Oradan biliyorum.
***
Sonra Soma’dan biliyorum… 301 madenci yok yere hayatını kaybetti. O gün “Aman Reis’imize zarar gelmesin, iktidarımız zeval görmesin” diye sessiz kalanlar, bir işçi yerde başbakanlık müşavirince tekmelenirken, Erdoğan’ın kendisi bir madenciyi ‘İsrail dölü’ diye tokatlarken ses etmeyenler bugün ‘250 şehit’ edebiyatı yapıyor.
Başka nereden mi biliyorum?
Üniversite öğrencisi Kemal Kurkut’un Diyarbakır’daki Nevruz alanında polis kurşunuyla öldürülmesinden biliyorum. Hiç bir suçu yoktu. Masumdu. Yargısızca, insafsızca öldürüldü. Neredeyse bütün bir millet izledi. Oradan biliyorum.
***

Başka?
Manisa’da, Gaziantep’te, Muğla’da yüzlerce askerin zehirlenip hastaneye kaldırılmasına sessiz kalanlardan biliyorum.
Bu ülkede onlarca yıldır her türlü ihmal, her türlü cinayet, her türlü felaket karşısında “Tayyibimiz’i devirecekler” diye savunma refleksine giren milyonlardan biliyorum.
Onlarca çocuğa tecavüz edildiği ortaya çıktığında ve bu skandalın üzeri AKP oyları ile kapatıldığında verilen tepkilerden biliyorum.
***
‘İnsan’ diye, ‘insan hayatı’ diye bir derdi yok çoğu kişinin. Kimse kimseyi kandırmasın.Bunların büyük bölümü için tarih sanki 15 Temmuz akşamı başlayıp 16 Temmuz sabahı biter. Onun dışındaki şehadetler, bir tek içinde tanıdıkları varsa şehadettir. Diğer ölüler ölü değil, layığını bulmuş ve gebermiş hainlerdir.Bakın yakın tarihin diğer felaketlerini hiç saymıyorum. Sivas katliamına tutulan alkışlara, Güneydoğu’da onyıllardır haksız yere öldürülen Kürtlere, azınlıklara, sürgünlere, kırımlara girsek çıkamayız.
***
Bu işin bir yönü.
Belki bundan önce konuşulması gereken diğer bir vechesi daha var.
Diyorum ki; gerçekten “250 şehit” diye bir derdin olsa, Zekai Aksakallı’ya esatiri kahraman muamelesi yapmazsın arkadaş! Şehidin hesabını sorarsın! “O alnından öptüğün Astsubay Halisdemir’in Azraili olan Mihrali Atmaca’yı niye tebrik edip sırtını sıvazladın be adam!” diye dikilirsin karşısına. Hesap sorarsın. Bugün Semih Terzi yargıya hesap veriyor, Ömer Halisdemir de çocuklarının babası olarak hayatına devam ediyor olabilirdi. Hiç düşündün mü? Bu propaganda selinde akıp giderken bir an için bir kütüğe yaslanıp “Evet ya, başka türlüsü mümkündü” dedin mi hiç? Demezsin. O selde akıp giderken kendini mesafeler alıyor zannediyorsun. Felaketine doğru yol aldığının farkında bile değilsin.









