Siyaset bilimci Mümtaz-er Türköne: “Çok uzun süren otokratik bir iktidar döneminin sonuna yaklaştık. Önümüzde iktidarın el değiştireceği, beraberinde birçok şeyin değişeceği bir geçiş dönemi bizi bekliyor. Özgür Özel’in müzakereci-yapıcı üslubu tek başına ülke için peşin bir kazanç niteliği taşıyor.”
AKP kan kaybediyor. MHP ile ittifak yolculuğunda giderek oy kaybetmeye başlayan AKP’de önce cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ikinci tur, peşinden de yerel seçimlerde ikinci parti konumuna düşme şoku yaşanıyor. Bundan sonra partinin nasıl bir akıbet yaşayacağı merak edilirken, siyaset bilimci-yazar Mümtaz’er Türköne, “Çok uzun süren otokratik bir iktidar döneminin sonuna yaklaştık. Önümüzde iktidarın el değiştireceği, beraberinde birçok şeyin değişeceği bir geçiş dönemi bizi bekliyor” yorumunu yaptı.
“En az sancı ve kayıpla bu dönemin geçilmesi konusunda ortak bir anlayışa ihtiyacımız var” diyen Türköne, CHP lideri Özgür Özel’in Cumhurbaşkanı Erdoğan’la yapacağı görüşmeye “Sarayla müzakere edilmez, mücadele edilir” çıkışında bulunan Kılıçdaroğlu’nun sözlerini hatırlattı.Ancak Türköne, Kılıçdaroğlu’yla hem fikir değil: “Kazananı olmayan bir savaşa, ‘müzakere edilmez, mücadele edilir’ diye gözü kapalı girmek akla ve sağduyuya aykırı. Taç giyen baş akıllanıyor. Özgür Özel’in müzakereci-yapıcı üslubu tek başına ülke için peşin bir kazanç niteliği taşıyor.”
‘OTOKRATİK İKTİDAR DÖNEMİNİN SONUNA YAKLAŞTIK’
Mümtaz’er Türköne’nin Turkish Post‘ta yayımlanan yazısının ilgili kısmı şöyle:
“Mücadele mi müzakere mi?” ikilemi “ya hep ya hiç” mantığına dayanıyor. Parlamenter sisteme geçişi savunan Altılı Masa’nın, geçen sene mayıs ayında sistem değişikliğine dair bir takvim açıklamaması demek ki bu mantığa dayanıyormuş: Sistemi mevcut otokratik yapısıyla devralıp ortalığı savaş alanına çevirmek. Halbuki Fransız İhtilali’nden ilham alan koskoca siyasî tarih bize “ya hep ya hiç” mantığının maliyetinin çok ağır olduğunu anlatıyor. Savaş, siyasetin şiddet araçlarıyla devamıdır, ancak siyaset savaş değildir. Salt savaştan, yani mücadeleden ibaret ve müzakereye yer vermeyen bir siyaset etrafa terör saçar: Kimsenin erdemi ve yapıcı yetenekleri devreye girip sorunları çözemez.









