Cemil Tokpınar-tr724.com
Aslında yazımın başlığı, 2015 Ekim’inde Işık Yayınlarında çıkan son kitabımın isminde geçen bir ifade.
Maalesef talihsiz bir dönemde bahtı kara olarak çıktı ve okuyucuya tam ulaşamadı. Çünkü yayınlandıktan kısa bir süre sonra Kaynak Yayın grubu kayyım atanarak gasp edildi, kitap toplatıldı, tekrar da basılmadı. Yaklaşık beş bin civarında okuyucuya ulaşan kitap da ya hiç okunamadı ya da darbe tezgâhından sonra benzer kitapların akıbetine uğradı. Dolayısıyla özenerek hazırladığım önemli bir konu hedef kitleye bir türlü ulaşamadı.
Bugün kitapta işlediğim hususları bazı yerlerini güncelleyerek paylaşmak istiyorum. Niçin? Hâlâ aynı yerde durup aynı gerçekleri düşündüğümü vurgulamak için. Peki, gerek var mı? Elbette var. Çünkü benim duruşum, Hizmet Hareketinin rakamsal başarılarına ya da yerel veya evrensel kabul görmesine ayarlı bir duruş değil. Hocaefendi ve etrafında oluşan muhteşem hizmetin, İlâhî bir istihdam olduğu kadar ülkemize ve insanlığa bir lütuf ve nimet olduğuna inandım ve inanmaya da devam edeceğim. Hizmete çok şey borçlu olan, geçmişte hizmet kurumlarında çalışan bazı kardeşlerimizin gerçeklikten uzak gördüğüm bazı eleştirileri, cemaate gönül vermiş saf ve samimî insanlarda şevk kırabilir, moral bozabilir belki. Ama ben öyle inanıyorum ki, bu hizmet istişare dediğimiz “ortak akıl” ile kendini daha bir geliştirecek, yenileyecek, mevcut atılımlarına ve başarılarına yenilerini ekleyecek ve kıyamete kadar şahlanarak devam edecektir.

Şimdi, bahsettiğimiz kitabımızın giriş kısmına dönmek istiyorum. Çünkü burada işlediğim konular gitmekte olduğum sohbet ve seminerlerde hâlâ bana soruluyor.
2013 Kasım’ında dershanelerin kapatılmak istenmesiyle başlayan bir garip süreç her geçen gün hedef, şekil, kapsam ve yöntem değiştirerek devam ediyor. (Şimdi ise tam bir cadı avına ve kitlesel imhaya dönüştü.) Doğrusunu söylemek gerekirse bu sürecin başladığı ilk günlerde birçokları gibi ben de sendeledim, şok yaşadım ve ne yapacağımı şaşırdım.
Bir tarafta yıllardır oy verip desteklediğim bir iktidar, diğer tarafta kırk yıldır tanıdığım ve sevdiğim bir hizmet hareketi vardı. Birini tercih edip diğerini yok etmeye çalışmak imkânsız olduğu için sürekli birlik, kardeşlik, anlayış, sevgi ve dayanışma mesajları veren bir yolu tercih ettim. Ancak birkaç hafta sonra anladım ki, birileri bu kavgaya çok önceden hazırlanmış, çok planlı ve ustaca taarruz ve tahribatta bulunuyordu.
Dershanelerin kapatılması için öne sürülen gerekçelere o zaman da inanmadım, bugün de inanmıyorum. Bunun için ülkemizde ve yurtdışında takdirle yâd edilen hizmetleri yerine getiren bir cemaatle kavgaya tutuşmaya hiç gerek yoktu. Ne var ki, bu mücadeleyi başlatanların inandıkları, ancak kendi çalışma arkadaşlarını bile tam ikna edemedikleri gerekçeler vardı.
O günlerde medyada yayınlanan 2004 yılının MGK belgelerinde Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi ve cemaatinin hedef tahtasına konulduğu yer almıştı. Zaten zamanın iktidar mensuplarının ve bazı medya organlarının üslûp ve tavrı, bu kavganın uzun bir süreden beri planlandığını gösteriyordu.
Sosyal medya dediğimiz Facebook ve Twitter hesaplarında Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi ve cemaatine öylesine iftira, gıybet, suizan ve saldırı seferberliği başlamıştı ki, 1 Ocak 2014’te Twitter hesabımdan şu mesajları yayınladım:
“Son hadiselerde, Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi’ye yönelik suizan, iftira, gıybet kampanyası yapılıyor. Bu, gayretullaha dokunabilir. 75 yıllık ömründe gözyaşından başka sermayesi, duadan başka serveti olmayan bir kimse hakkında konuşurken herkesin dikkatli olması lazım. İlimde, imanda, salih amelde, ihlâsta, ahlâkta, aksiyonda zirveleri tutmuş bir Allah dostu ve Peygamber (s.a.v.) âşığı hakkında yazanlar iyi düşünmeli. Hocaefendi hakkında hüküm verirken, Allah aşkına, hiç değilse birkaç vaazını, sohbetini dinleyip kitaplarını okuyup karar verin. Hocaefendi, Kur’an, hadis, tefsir, siyer, fıkıh, akaid ve Risale-i Nur’da derinleşmiş, okuyup anlayan, anlatıp yaşayan müstesna bir şahsiyettir. Hocaefendi’yi tanımak için hiç değilse ‘Küçük Dünyam’ kitabını okuyun. ‘BÜYÜK DÜNYAM’ı on yıl sonra bütün dünya yaşayarak okuyacak zaten. Twitlerimi eleştiren bazıları, ‘Hocaefendi veli mi yani?’ diyorlar. Evet, hem de velâyet-i kübrâ makamında bir veliyy-i kâmil ve vâris-i nebîdir. Asrımızı aydınlatan Süleyman Hilmi Tunahan, Mahmud Sami Ramazanoğlu, Mehmed Zahid Kotku, Muhammed Raşid Erol ve nice büyüklerimizden de Rabbim ebeden razı olsun. ‘Hocaefendi iyi ama cemaat farklı’ iddiasına katılmıyorum. Hoca nasılsa talebesi, usta nasılsa çırağı öyledir. Pek az istisnası olabilir. Her cemaatte eksiği, kusuru, yanlışı olan insanlar bulunabilir. Ama bu, adanmış ruhların cihan vüs’atindeki hizmetini inkâr ettiremez. Hocaefendi’nin mübahelesine gelince: Çarpıtmaya gerek yok. Özeti, ‘Kim haksızsa ona…’ dedi. Muhatap, haksız olan herkes. Haksız olan gocunsun.”
Süreç boyunca Hocaefendi ve cemaatine haksızlık yapıldığına inandım ve elimden geldiğince desteklemeye çalıştım. Bana göre bu tavrım, ihlâs, kardeşlik, hakperestlik ve itidalin gereğiydi. Çünkü onları, kırk yıldır tanıyor, yirmi yıldır takip ediyor, programlarına dinleyici veya konuşmacı olarak katılıyordum. Öğrenci ve esnaf hizmetlerinden tutun yurtdışı okullarına kadar yakından şahit olduğum sayısız güzellik vardı. Nasıl olur da bunları yok sayabilirdim?
Öte yandan hizmet hareketinin öncüsü olan Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi’nin yüzlerce sohbetini, vaazını dinleyip kitaplarını okumuş, dinî yaşayışına şahit olanlardan binlerce hatıra dinlemiştim. Sadece kendi hayatıma yaptığı olumlu tesirleri yazmaya bile bu kitabın sayfaları yetersiz kalır. Çünkü nefis muhasebesi, ihlâs, takva, hizmet aşkı, ibadette derinlik, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ve sahabe sevgisi, büyük hedeflere kilitlenme, adanmışlık ruhu, beklentisizlik, fedakârlık ve feragat gibi konularda birçok kazanımlarım olmuştu.
Onun manevî şahsiyeti ve istihdam-ı İlâhîye ve inayet-i Rabbaniye’ye mazhariyeti ise, asrımızda i’lâ-yı kelimetullah adına çok mühim vazifelerle görevlendirildiğini gösteriyordu. Nitekim dünya çapındaki muvaffakiyeti ve tehlikelerden korunması da bunun ayrı bir deliliydi.








