Şubat ayında kaçırılan 6 kişinin bulunması için 5 dernek ortak açıklama yaptı. ‘Sesimizi Birlikte Yükseltelim’ başlıklı toplantıda kayıpların eşleri de yaşadıklarını anlattı: “Dilenci gibi eşlerimizi arıyoruz!”
https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=vDjQPAMPk9M
İnsan Hakları Derneği Genel Merkezi, İnsan Hakları Derneği Ankara Şubesi, Çağdaş Hukukçular Derneği Ankara Şubesi, Türkiye İnsan Hakları Derneği ve Ankara Tabip Odası, Şubat 2019’da kaçırılan 6 kişinin bulunması için Ankara’da basın toplantısı düzenledi.
Kaçırılan Özgür Kaya, Erkan Irmak, Salim Zeybek ve Yasin Ugan’ın eşlerinin de katıldığı basın toplantısında konuşan İnsan Hakları Derneği yöneticisi Nuray Çevirmen, zorla kaybettirmeye dair uluslararası sözleşmelerde geçen maddelerini okudu. “Türkiye uzun yıllardır kaybetme vakalarıyla gündeme kalmaya devam etmektedir. 1990’lı yıllarda binlerce insan gözaltında kaybedildi, işkence maruz kaldı ya da öldürüldü. 2016 Darbe girişiminin ardında binlerce insan kötü muameleye maruz kaldı, uzun süre haber alınamadı. Kaçırılanların aileler bugüne kadar birçok başvuru yapmış, AİHM’ne kadar gidilmiş ancak bugüne kadar bir sonuç alınamamıştır” dedi. “Kaybetme ve kaçırmalara karşı sesimizi birlikte yükseltelim” başlıklı toplantıda daha sonra kaçırılan 6 kişinin eşleri yaşadıklarını bir kez daha anlattı.
“YAŞAYIP YAŞAMADIĞINI BİLMİYORUM”
İnsan hakları savunucularının ortak açıklamasından sonra ilk sözü kaçırılan Özgür Kaya’nın eşi Aycan Kaya aldı:“13 Şubat’ta kaçırılan Özgür Kaya’nın eşiyim. 13 Şubat’tan bu yana, gerek ulusal gerek uluslararası her türlü resmi başvuruyu yaptım. Her türlü makama bu olayı anlattım. Ancak hiçbirisinden eşimin nerede olduğuna dair herhangi bir incelemeye, araştırma bilgisine ulaşamadım. Bu 142 gün ailemiz için, çocuklarımız için çok zor geçti. Eşimin neler yaşadığını bilmiyorum, yaşayıp yaşamadığından emin değilim. Buna katlanması dayanması çok zor.
Çocuklarıma cevap vermekte çok zorlanıyorum çünkü aynı soruların cevabını kendime bile vermiyorum. Yani neden? Bir insan suçlu ise yargılanır, cezasını çeker. Bu şekilde bir kaçırılmayla neye ulaşılmaya çalışılıyor. Biz neyi bekliyoruz, neyin tamamlanmasını bekliyoruz. Hangi suç böyle bir kaybedilmeyi meşru hale getirir bunu bilemiyorum. Cumartesi Anneleri’nden bir bayan ile görüştüm. Babası 23 yıldır kayıp. Babasının artık geri gelme imkanı olmadığını ama bizim eşlerimizin geri gelmesi için ellerinden geleni yapacaklarını söyledi. 23 yıl önce kaybedilmiş bir babadan bahsediyoruz. Bu nasıl olabilir, insan buna nasıl alışabilir?
Artık eşimin ortaya çıkarılmasını istiyorum. Gerçekten çok zor durumdayım. Üzüntüyü endişeyi bir kenara bıraktık. Yaşadıklarımızı hazmedemiyoruz. Çocuklarımdan hala saklıyorum, çocuklarımın devletine milletine vatanına düşman olarak büyümesini istemediğimden saklamaya devam edeceğim.”
“EŞİMİ TARTAKLAYARAK GÖTÜRDÜLER”
Kaçırılan Erkan Irmak’ın eşi Nilüfer Irmak ise daha önce kaçırılıp işkence yapılan Ayten Öztürk ve Zabit Kişi’nin ifadelerini okuduğunu ve dehşete kapıldığını belirtti:“Eşim 16 Şubat 2019’dan 23 sularında tartaklanarak götürüldü ve bir daha haber alamadım. O gece huzur operasyonu olmuş. Devletin aldığını düşündüm, gelecekler ve gözaltında olduğuna dair bilgi verecekler diye düşündüm. 24 saat o umutla bekledim. Daha sonra yetkili mercilerin kapısını çaldık, defalarca gittik, hiçbir şekilde cevap alamadık.Hiçbir görüntü yok elimizde. Sırra kadem bastı resmen. Ortada selamlaşmamız, köşeyi dönerken de tartaklanarak götürülmesi var. O günden beri gece gündüz sıcak soğuk demeden camdan döndüğü köşeden gelir umuduyla diye bekliyorum, yaşıyorum.
Üç çocuğum var. Sürekli uyuyorlar, psikolog uyararak bastırdıklarını söylüyor. Büyük oğlum biliyor, ortanca oğlumdan sınava gireceği için gizlemiştim, maalesef sınava iki ay kala o da öğrendi. 14 yaşında. Bir tek 11 yaşındaki oğlumdan sakladığımız düşünüyoruz ama onun da sezgileri çok kuvvetli. Her gece ağlıyormuş, abisiyle aynı odada kalıyor. Psikolojik olarak yıkılmış durumdayız. Benim metabolizmam çökmüş durumda.
138 gün oldu. Belirsizlik beni çok yıprattı, işkence yazılarını baştan sona okudum. Hem Ayten hanımın hem de Zabit Kişi’nin. Okuyunca tüylerim diken diken oldu. Bir insana nasıl yapılır bu. Biz hayvanlara bitkiler merhamet duyarken eşref-i mahluk olan insana nasıl yapılır?









