[TARIK TOROS-725.COM]
Biri engelli beş çocuğuyla cezaevine eşini ziyarete giden kadın gözaltına alındı. Ülkede zulmün eriştiği nokta bu. İnsanın, dili damağı kuruyor, klavyeye basan parmaklar titriyor artık! Şimdi, hangi yasayı, hangi Anayasa maddesini, hangi uluslararası sözleşmeyi hatırlatacaksın?
Kime neyi nasıl anlatacaksın. Zor, çok güç… Sadece ve sadece kayıt düşebiliyor, tarihin ve kaderin üzerimize yüklediği misyonu ifaya gayret ediyoruz, onca küfre, onca laf sokmaya, onca atarlanmaya rağmen… Maskeler düştü, dişleyen dişleyene! Utanıyoruz çok şeyden, en dar daireden en genişine kadar… Yan yana çalıştığımız insanlardan aynı mahallede oturduklarımıza, tanıdığımızı zannettiğimiz eblehlere kadar… İnsan kendi milletinden utanır mı? Ülkesinden bahsedemez hale gelir mi?
‘EVET’SE KOY SEPETE!
Şimdi dillerde yeni sakız, “referandumdan evet mi çıkar, hayır mı?” Başını bağrını yesin, yerin dibine batsın tartışmanız. İler tutar yanı yok, niye mi? Tek örnek yeterli: Bugünkü mevcut Anayasa, 3-4 senedir delik deşik edildi. Ne fikir hürriyeti, ne can ve mal emniyeti, ne basın özgürlüğü ne de yargı bağımsızlığı… Sayayım mı daha! Cumhurbaşkanı tarafsızlığına hiç girmeyelim isterseniz. Mevcut Anayasa’nın tüm bu maddeleri aynen yerinde duruyor, değişen kısım “yürütme” ile alakalı olanlar.Yani, ha bugün, ha 2019’da fark etmiyor, aynı biçimde çiğnenmeye devam edecek. Kaldı ki, Ankara’daki egemenler, 400 vekille yeni baştan Anayasa yapıp referanduma gerek kalmadan Meclis’ten geçirse dahi, emin olun o da yetmeyecek. Çünkü, ihtiyaca göre kanun çıkarıyorlar. Yarın neye gereksinim duyacaklarını bilmedikleri için de bugün yazdıkları kanunlar kısa sürede “eskiyor”. Evet mi, hayır mı? Boş tartışma bunlar. Hiçbir maddesi değişmemiş haliyle 1982 Darbe Anayasası’nı getirin, uygulayın, ülke nefes alır. En kötü Anayasa bile, en iyi uygulamayla toplumlara çağ atlatır. Onun için lafım tartışanlara değil, tartışmaya: Boş!
ERKAN MUMCU’YU HATIRLAR MISINIZ?
Azınlık oylarının belirleyici olduğu bir süreçten geçtik. MHP oyları ile referandum kapısı açıldı. Hafıza tazeleyelim, 2007 yılında da böyle olmuştu. Meşhur 27 Nisan e-muhtıra günlerinde AKP’den istifa eden vekillerin geçtiği ANAP, genel kurula katılsa 367 krizi çıkmayacak, Abdullah Gül cumhurbaşkanı seçilecekti. Baskın seçim olmayacak, AKP yüzde 47’yi bulamayacak, Cumhurbaşkanı’nı halkın seçmesini öngören Anayasa değişikliği hiç gündeme gelmeyecekti. Esasen bu günleri bir anlamda 2007’de aldığı o tavırla ANAP Genel Başkanı Erkan Mumcu’ya borçluyuz. Bugün kimse pek hatırlamıyor ama aldığı vebal büyüktür. Hayatı boyunca bununla yaşayacak. Tıpkı Devlet Bahçeli gibi.








