ENES CANSEVER-HAFTANIN YORUMU
Yeni Zelanda’da meydana gelen vahşet, yüreklere kor gibi düştü. 50 masum can, bir mabette hunharca katledildi.
Bu acı dünyanın çatışma ve çatışma bölgelerinden uzak, görece dünyanın en güvenli bir noktasında vuku buldu.
Zira Yeni Zelanda, haklı olarak göçmenlerin aziz yurdu ‘güvenli bir cennet’ olarak kabul ediliyor.
Çok kültürlü, çatışmalardan ziyade; birliktelikler, buluşmalar coğrafyası Yeni Zelanda…
Öylesine bir vahşet ki, inanların bir araya gelip, Allah’a yöneldikleri bir günde, Brenton Tarrant isimli cani, toplu cinayeti gözünü kırpmadan, büyük bir soğukkanlılıkla işliyor.
Hakk’a yürüyenler arasında, minik günahsız bir yavru, üç yaşındaki Mücat İbrahim de var.
Cani İskoç asıllı ve doğma büyüme Avusturalyalı…

HIRISTİYAN DOSTLARIM İLE TÜRK ÇAYINI YUDUMLARKEN ACI HABERİ ALIYORUM
Bütün dünyayı yasa boğan, hepimizi can evinden vuran haberi, Kilise cemaatinden Hristiyan dostlarım, Sam ve Joseph ile Türk çayı yudumlarken alıyoruz.
Dünyanın ve özelde İslam âleminin hazin halini, farklı din müntesiplerinin bir arada barış ve huzur içinde yaşamanın önemini konuşurken alıyoruz bu hunharca işlenen cinayet haberini…
Popüler liderler çatışmaları ön plana çıkarıp, halkın bir kısmını öbür kısmına düşman kılmaya çalışırken, biz birlikte yaşamayı konuşuyorduk.
Avusturalya ve Yeni Zelanda gibi ülkelerdeki geniş hoşgörüyü, özellik ve güzelliklerini dile getiriyorduk.
Anadolu’daki İsa ve Meryem isimlerini, yakınlarımdan örnekler vererek anlatıyordum dostlarıma…
Pek tabii, aşure tatlısından bahisler açıldı: Farklı ürünlerin bir araya gelerek, yeni bir tat ve aroma oluşturduklarını, ama kendi ürün özelliklerini de koruduklarını aktardım kırmızı çayı yudumlarken. Bir ve bütün olmanın güzelliğinden dem vuruyorduk beraberce…
Yeni Zelanda yaşatılan barbarlık, tatlımıza acı bir bomba gibi düştü. Acı, bir zehir gibi yayıldı o an, yürüdü damarlarımıza…
Brenton Tarrant, “Saldırmak için en iyi gün dündü, bir sonraki en iyi zamanlama ise bugündü.
Aslında asıl hedef Dunedin kentindeki camiydi. Fakat Christchurch ve Linwood’daki camileri ziyaret ettiğimde Ashburton’daki kilisenin camiye çevrilmiş olduğunu görünce planımı değiştirdim.” satırlarıyla, kinin boyutlarını sergiliyordu.
Tatlımız acıya kesti, dünya acıyla irkildi.
Yeni Zelanda halkı şaşkındı.
Zıpkın yemiş gibiydiler dünyanın en hoşgörülü insanları.
Bu tür üzücü olaylarda ancak bir yılda verdikleri kaybı, bir günde vermişlerdi.
Ülkenin üçüncü büyük şehri olan Christchurch’ü (Mesih Kilisesi) diğer kentlerden ayıran sadece ismi değil, dindarlığın yoğun yaşandığı bir şehir olmanın yanında, barış ve hoşgörüyle harmanlanmış bir belde aynı zamanda. ‘Mesih Kilisesi’ ismini taşıyan Christchurch şehri, kardeş mabetleri: El Nur ve Linwood’da, 50 gönüldaşını kaybetti.

HİKÂYELERİ DE TIPKI KENDİLERİ GİRİ FARKLI FARKLI…
Uçup giden her can bir hikâyeyi de götürür.
Hikayesini beraberinde götürdüğü gibi, ardında da bırakır.
Kurbanlar arasında Suriye iç savaşından kaçan da var, Sovyet işgali sırasında Afganistan’dan Yeni Zelanda’ya göç eden de…
Babasıyla camiye giden, Ağabeyi ve babası ölü taklidi yaparak kurtulan ama kendisi vefat eden üç yaşındaki Mücat İbrahim…
Oğlu Talha ile birlikte hayatını kaybeden Pakistanlı Naim…
İskemleli kocasını camiye giden, sonra o vahşet anında onu bulmaya çalışırken, hayatını yitiren Bangladeşli Hüsna…
Esat zaliminin zulmünden kaçarak, ailesiyle , ‘güvenli bir cennet’ diye buralara gelen ve kurşunların hedefi olan talihsiz Suriyeli Halit Mustafa…
Zalimden ve zalimlerden kaçıp, güvenli ada diye sığındıkları bir ülkede, bir mabedin gölgeliğinde Hakk’a koşanlar ve geriye kalan hüzünlü hikâyeler…
Güney Adası’nın giriş kapısı sayılan Christchurch’de, şehiri ve sakinleri, tıpkı hayatını kaybeden bu mazlumlar gibi; ayrı bir ferd ayrı renk ve desende olsalar da bir bedende atan koca bir yüreğe dönüştüler. Öylesine bütünleşmişti şehir halkı, ama şimdi ‘acılar paylaşıldıkça azalır’ duygusuyla tam kenetlendiler adeta.

ANNE BİR BAŞBAKANIN GÖZYAŞLARI VE SICAK SİNESİ
“Uzun beyaz bulutun ülkesi” olarak ifade edilen Yeni Zelanda’nın kadın Başbakanı Jacinda Ardern’nın gözyaşları arasında hayatını kaybedenlerin yakınlarına içten, tüm derinliklerinden gelen bir duyguyla eşini kaybeden siyahi anneye sarılmasının görüntüleri, herkesi ağlattı. Kucaklaşması, acılı Müslümanlara: “Siz, bizlersiniz!” demesi, hususen İslam ülkelerindeki bağnaz liderlere ve Hristiyan dünyasının hoşgörüsüz bazı liderleri için, çok önemli ve büyük bir mesaj içeriyor. ABD Başkanı Trump ‘ın, Yeni Zelanda’ya nasıl yardım edebileceği sorusuna Başbakan Ardern’in, “Mesajım: Tüm Müslüman topluluklar için sempati ve sevgi’ oldu” ifadesi, kelimenin tam anlamıyla adrese teslim bir mesajdı.














