Merkez Bankası’na geçen hafta yapılan atamalardan sonra epey bir liyakat, işte böyle devam muhabbeti döndü, durdu.
Erdoğan’ın ekonomide rasyonel adımlar attığına delil olarak gösterilen ve ekonomi çevrelerinde de beğenilen isimlerin ortak özelliği olarak başkanları gibi Boğaziçi Üniversitesi mezunu olmaları gösterildi. Bir tanesini saymıyorum bile o zaten Erdoğan’ın danışmanıydı. Komiser olarak atandı. Erdoğan’ın saçma sapan ekonomi tezlerine rağmen hala o görevde kaldığına göre kendisinden Saray ile ilişki trafiği dışında bir beklenti olduğunu sanmıyorum.
Erdoğan’ın yok etmeye çalıştığı bir üniversiteden mezun kişilere ekonomiyi teslim etmesi ironik bulundu ve sen bitirmeye çalışırsın da başın sıkıştı mı Boğaziçi dersin türü eleştirileri okuduk.
Erdoğan’ın da çok umrundaydı. Bütün Merkez Bankası’nı Boğaziçi mezunlar lokaline çevirir, yine yapacağına devam eder.
Şimdi gelelim atamaların tersten pek konuşulmayan kısmına.
Bir kere en sonda söyleceğimi en başta söyleyeyim. Erdoğan ekibinde yer almayı içine sindiren bir insana saygı duymam. Hele hele bambaşka bir dünya görüşüne sahip olduğu ve göreve gelene kadar AKP’yi yerden yere vurduğu halde.
Kimse vatan-millet edebiyatı yapmasın. Ülkede hukukun ırzına geçmiş, binlerce masum insanı hapse tıkmış, her biri ayrı hırsız aile üyelerinden hanedanlık kurup ülkenin tapusunu üzerine geçirmiş, kendisinden başka kimseye hayat hakkı tanımayan, her saniye ülkeyi kutuplaştırıp komşuyu komşuya düşman etmiş bir adamın totoşunu kurtarmanın ülke sevgisi ile bir ilgisi olamaz. Yok zaten.
Her kararın bir adamın iki dudağı arasında olduğunu görüp, bir gece yarısı kararnamesi ile geldiğin gibi yine aynı şekilde gideceğini bilip, yurtdışındaki yatırımcıya makyaj malzemesi olmayı kabul eden kişilere saygı duyulmaz.
Mezun olduğun ve büyük ihtimalle kariyerinde sana ilk kapıları açan üniversiteyi boktan bir taşra üniversitesine çeviren birisine eleman olmak sadece Güney’de her gün nöbet tutan, işinden atılan hocalarına ve meslektaşlarına saygısızlık değil. En büyük kötülük, Boğaziçi sayesinde toplumda hala dikey bir sıçrama şansının peşinde koşan başarılı Anadolu çocuklarına. 
Sen ekonomiyi düzelteceksin, ekonomiyi düzeltmek de hoplama-zıplama değil ha, kurdukları sosyal yardımlarla köle yaptıkları millete harçlık vermeye devam edebilmek. E sonra… Eli kanlı patronun görevinde kalacak ve belki bu sayede ölüp gittikten sonra bir veliahtla rejimini devam ettirecek, 30 IQ’lu parti çocukları her yeri dolduracak, yandaş işadamları servetine servet katacak, vatandaş daha fakir ama devlete daha muhtaç olacak.









