MEHMET TAHSİN-TR724.COM
7 Haziran 2015 seçimlerinden ağır yaralı çıkan AKP tek başına iktidar olamadı. Dönemin başbakanı Ahmet Davutoğlu tarafından yürütülen koalisyon görüşmeleri de Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın müdahalesiyle sonuçsuz kalınca erken seçime gidildi.
İşte ne olduysa o andan itibaren terör gemi azıya aldı, bombalar mantar gibi patlamaya, insanlar ölmeye başladı.20 Temmuz’da 34 kişinin hayatını kaybettiği Suruç katliamıyla Türkiye karanlık bir döneme girdi. 6 Eylül’de Dağlıca’da 16 askerin şehit olması gerilimi artırdı. 10 Ekim’de Ankara’da düzenlen Barış Mitingi sırasında patlayan bomba sonucu 102 vatandaşımız hayatını kaybetti.
Bu kanlı saldırıdan 10 gün sonra, Van mitinginde konuşan Başbakan Ahmet Davutoğlu, iktidardan indirildikleri takdirde meydanın Beyaz Toroslar’a kalacağını iddia etti.
7 Haziran’dan 1 Kasım’a kadar yaşananların oluşturduğu korku iklimi, AKP’nin tekrar iktidara uzanmasını sağladı. Neyse ki AKP tekrar iktidardaydı artık. Beyaz Toros’ların ortaya çıkmasına gerek de kalmamıştı. Aradan çok zaman geçmedi, ‘Pelikan Çetesi’nin hedefi olan Ahmet Davutoğlu Başbakanlık’tan istifa etti. 2,5 ay sonra da malum 15 Temmuz Darbe Girişimi oldu.
Beyaz Toroslar Siyah Transporter olarak geri döndü
İşte tam da o günlerde Beyaz Toroslar tekrar ortaya çıktı; ama bu defa beyaz değil, Siyah Transporter şeklinde. Yolda yürüyen birinin yanına yaklaşan Siyah Transporter’ın güpegündüz, çoğu zaman onlarca kişinin gözü önünde, başına çuval geçirerek kaçırıldığı haberleri duyulmaya başladı.
HDP Kocaeli Milletvekili Ömer Faruk Gergerlioğlu’nun verdiği bilgiye göre 15 Temmuz 2016’dan sonra biri kadın toplam 27 kişi bu şekilde kaçırıldı. Bunlardan biri hariç tamamı Gülen Cemaatine mensup olduğu belirtilen kişiler.
Bu insanlar açık alanlardan, çoğu zaman kameraların da olduğu yerlerden bir Siyah Transporter’a tıkılıyor. Haftalarca ortaya çıkmıyor. Yakınları polise gidiyor ancak ‘bizde yok’ cevabından başka bir şey alamıyor. Bir süre sonra bu kişilerden bazıları ilgisiz yerlerde ortaya çıkıyor. Ancak ne olup bittiğini anlatmıyor, konuşmuyor ve uzun süre sessizliğe gömülüyorlar.
Bir zaman sonra yakınlarına anlattıklarında ortaya çıkıyor ki bu kişiler legal olmayan merkezlere legal olmayan usullerle sorgulanmış, işkencenin her türlüsüne maruz kalmış, aç susuz bırakılmışlar. Haftalar sonra da legal merkezlerde ortaya çıkmışlar.
Bu şekilde kaçırılan kişilerin yakınları, resmi kaynaklardan cevap alamayınca çaresizce sosyal medyada seslerini duyurmaya çalıştılar. İlk zamanlar Milletvekilleri Ömer Faruk Gergerlioğlu ve Sezgin Tanrıkulu dışında kimse seslerini duymadı. Bu iki milletvekilinin mecliste verdikleri soru önergeleri, İçişleri ve Adalet bakanları adeta duvar gibi cevapsız bırakıldı. Gergerlioğlu ve Tanrıkulu’nun Mecliste kaçırılmalarla ilgili bir komisyon kurulması teklifi MHP ve AKP’lilerin oylarıyla reddedildi. Kaçırılanları yakınları bu defa çareyi uluslararası mercilere taşıdı. Birleşmiş Milletler ve AİHM Türkiye’ye kaçırılmaları sordu. Ama Adalet bakanlığı cevap veremedi.

Son örnek geçtiğimiz Şubat ayında bir mahkeme dosyasında isimleri geçen 6 kişi farklı illerde ardı ardına kayboldular. Tam 6 ay sonra bu kişilerden Salim Zeybek, Özgür Kaya, Erkan Irmak ve Yasin Ugan’ın Ankara Emniyeti’ne giderken GBT’ye yakalandıklarını henüz avukatları birden Ankara Emniyeti’nde ortaya çıkıverdi. Emniyet yetkililerine göre 6 ay önce aynı zamanda kaybolan altı kişiden dördü, nasıl bir tesadüfse (!) artık, sokakta yürürken GBT kontrolüne takılarak alınmışlar. Halbuki aileler ilk arandığında bu kişilerin bir operasyonda yakalandıkları söylenmişti.









