Levent Gültekin, Diken.com’daki köşesinde, Saray çevresinden, şahsına yönelik yapılan tehdit ve hakaretlere sert tepki gösterdi. İşte Gültekin’in yazısı:
Tehditler savuran saray soytarılarına…
Çocuklar ölüyor. İnsanlar evsiz, yurtsuz kalmış, sokaklarda yaşıyor. Yazarlar, gazeteciler, aydınlar hapse atılıyor. Ülke büyük bir yıkımın eşiğinde. Böyle bir ortamda bir köşe yazısını kendim için ayırmam yakışıksız bir durum.
Fakat atılan iftiralara, yapılan tehditlere cevap vermediğimiz zaman bundan farklı anlamlar çıkarıyorlar.
Bir haftadır bir grup saray soytarısı meczup TV ekranlarında, internet sitelerinde, sosyal medyada bir kampanya halinde bana tehditler savuruyor.
“Sıra sana geldi.” “Bu adam hâlâ niye dışarıda? Savcıları göreve çağırıyoruz.” gibi akıl almaz sözler sarf ediyorlar.
Sadece böyle tehditler değil. Öyle sefil ruhlu, öyle pespaye, öyle insanlıktan yoksun sözler ediyorlar ki insan dinlemeye utanıyor.
İnsanlıktan çıkmış bir halde “Filanı da içeri alın” diye tempo tutuyorlar.
Çünkü kötülük ruhlarını o kadar esir almış ki, başkalarının başına gelen kötülükten kendilerine bir böbürlenme payı çıkarıyorlar.
Bu nedenle müsaade ederseniz bugünkü yazımda bu kimselere bir çift söz söylemek istiyorum.
***
Devlete sırtınızı dayamışsınız. İktidarın soytarısı olmanın verdiği rahatlıkla önünüze gelene istediğiniz kelimelerle istediğiniz hakareti yapıyorsunuz.
Bunu da yiğitlik, cesurluk, vatanseverlik sanıyorsunuz.
Herhangi bir konuda kendinize ait tek bir sözünüz, tek bir görüşünüz yok.
Kişiliğiniz, karakteriniz, ahlaki, insani bir kaygınız da yok.
Yapabildiğiniz tek şey soytarı yazıldığınız iktidarın gücüne güvenerek sağa sola tehdit savurmak, hakaret etmek.
Arkanıza aldığınız iktidar yeterince güçlü.
Asker de onda polis de. Yargı da onda medya da.
İstediği kimseyi hapse atıyor, istediği kimsenin malına el koyuyor.
Bunu engelleyecek, buna karşı duracak bir gücümüz mü var?
İktidar istedikten sonra elbette beni de hapse atar. Hatta hapse atmakla kalmaz isterse öldürür, isterse sürgüne yollar. Ne yapabilirim ki?
Hal böyleyken utanmadan hâlâ tehditler savuruyorsunuz.
Geçmişte arkadaşlık yaptığım insanlar bugün iktidarda.
İsteseydim onlarla beraber gücün, paranın, iktidarın safında yerimi alırdım.
Hapse atılmaktan, öldürülmekten korksaydım, ya sizin gibi gücün yanında yer alırdım ya da sesimi keser korkakça bir yaşam sürerdim.
Ama öyle yapmadım.
Sizin gelmek için kırk takla attığınız o makamların hepsini elimin tersiyle ittim ve onuruyla, haysiyetiyle insan gibi yaşamayı seçtim.
Sırf iktidar bu ülkeyi insan gibi yönetsin, biz de insan gibi yaşayalım diye işsizliği, yalnızlığı göze alma pahasına söylenmesi gerekeni söyledim.
Dilim döndükçe, imkan buldukça bu ülke nasıl daha huzurlu olur, nasıl insan gibi yaşayacak koşulları yaratırız diye kendimce bir çaba sarf ediyorum.
Vicdanınızı, aklınızı, insanlığınızı, kaybettiğiniz için bu çabaların ne anlama geldiğini bir türlü anlayamıyorsunuz.
Yazdım, Uyardım. “Yapmayın felakete gidiyoruz” dedim.
Yapma dediğimiz ne varsa yaptınız ve sonu felaketle bitti.
Şimdi utanmadan bütün suçu benim gibi, iktidara “Böyle yapma” demekten başka bir şey yapmayan insanların üzerine atıp, onlara düşman muamelesi çekiyorsunuz.
“PKK yandaşlığından yargılanacak”
Meczubun biri benim için böyle diyor.
“PKK’lı değilim” diye kendimi savunmayı bile zül sayarım.
Bir “dava” uğruna insanları ölüme göndermek çağ dışı bir aklın ürünüdür.
Böyle baktığım için bu sorun şiddetle, ölmeyle, öldürmeyle çözülmez diye yazdım, konuştum.
Tek bir çocuk daha ölmesin diye Kürt hareketinin sivil siyasette yer almasını savundum.









