ENES CANSEVER-HAFTANIN YORUMU
Bir zalim ve gaddar rejimin zulmünden kaçan günahsız yavrular, Ege’nin soğuk sularında hayata gözlerini yumdu. Biri yeni doğmuş bebek, 4’ü çocuk, 2’si kadın 7 kişi boğularak hayatını kaybetti.
Nasıl kurarsanız kurun cümleleri, tepki ve iç acınızı ifade gayretleri yetersiz kalacaktır böylesi dramları anlatmaya.
Kifayetsiz kalır sözler, içinizde kalır bir açıdan her şey.
Ege’nin karanlık suyunda yiten 7 can:
Mustafa Said Zenbil,
Meltem Zenbil,
Mahir Işık (2 aylık bebek) ve Kevser Sezer ismi ilk belirlenenlerden.
Kurtarılan 12 kişinin çok iyi derecede İngilizce ve Fransızca konuşan iyi eğitimli kişilerden oluştuğu belirtiliyor.
Türkiye’deki siyasetin çirkin yüzünden ülkesini terk ederek, Ege Denizi’nde umut yolculuğuna çıkanların botu alabora oldu,19 kişiden 7’si vefat etti.
EGE’DEN ARŞA ÇIKAN ÇIĞLIK!
Maden ailesine benzer bir dram.
Meriç’te yiten canlar gibi…
Meriç nehrinin acısı yürekte taze ve hala yası tutulurken, kaybolan minik bedenler kara, koyu sulardayken, Ege Deniz’inden peşi sıra gelen yeni facialarla sarsılıyoruz.
Ege’nin aldığı minik canlar ve öğretmenler, ilim erbabı insanlar…
Azgın suların nerelere taşıdığı bilinmeyen yitikler, masum, küçücük yürekler.
Ateş düştüğü yeri yakıyor.
El hak…
Ve o ateşin her bir parçası, değişik şekilde hemen hemen her gün hanemize düşüyor.
Bu ateş binlerce kilometre uzaklıkta Avustralya’da bizi kora çeviriyor.
Yer, zaman, mevsim ve asır tanımıyor, baskılardan kaçışlar sonucu meydana gelen facialar.
Suda boğulanı mı, trafik kazalarında sönen hayatları mı sıralayalım?
Cezaevlerinde çile çeken anne ve bebekleri mi, yoksa güvenlik tehdidinden dolayı saklanan ailenin tedavi ettiremediği için vefat eden minik yavrusunu mu?
Hangi birini sayalım ki?
Acı bir tane değil ki…
Rize’de eşi tutuklu polis memuru Lütfü Dalga ile görüş yolunda geçirdiği kazada ağır yaralanan ve hayatını kaybeden Hicran Dalga toprağa verildi.
Lütfü Dalga’yı, 7 saat içinde eşini toprağa verdikten sonra yeniden cezaevine götürecek kadar gaddar bir yönetim…
Annesi vefat eden, babası hapishaneye götürülen küçük Sibel Erva’yı 75 yaşındaki babaannesinin yanına bırakacak kadar, şirazeden çıkmış bir yargıç ve yargı anlayışı…

Üzüntü ve çaresizlik içinde cümleleri kurmaya çalışıyorum.
Bu hoyratlık karşısında gözyaşlarımın damlaları klavyemi ıslatıyor.
Titrek ellerimin, takatsiz kollarımın gücüyle klavyeye dokunuyor parmaklarım.
Üzülüyorum, bu mazlumlara çektirilen zulüm karşısında.
Kahroluyorum, masumlara her türlü vahşeti yaşatıp sonra da dünyaya, adaletten dem vuran gırtlak ağalığına.
Daha birkaç gün önce, BM kürsüsünden “Herkes için adalet, herkes için barış, herkes için özgürlük, herkes için huzurlu ve güvenli bir gelecek…” diye haykırmıştı dünya liderlerine, ’One Minute’nin mucidi.
Utanç duyuyorum, Midilli’de minik yavruların ölümüne sebep olanların, BM kürsüsünden Aylan Bebeğin cesedinin üzerinden kirli siyaset devşirenlerden…
Timsah gözyaşları dökenlerden…
Nutuk atanlardan…
Şarlatanlık yapanlardan…
Zulümleri Arş’a ulaşan bir kavim ve mazlumun ah u efganı, yüreğimi yakıyor.
Ege’de boğulan 5 i çocuk 7 masum için, “Tarihi düşman Yunanlar” ve medyası: Ege’de can veren melekler” derken, siyasal İslamcı faşistler ve yayın organları ise “Kaçan Teröristler” diyecek kadar insanlıktan uzak, kin, nefret, gayz ve öfke dolu, “dindar” bir iktidarın kindar bir kitlesiyle karşı karşıyayız.
Suda boğulan bebeklere karşı bile müsamahadan ve ahlaktan uzak, nobran bir toplum.

BM’DE MAZLUMUN SESİ, KENDİ ÜLKESİNDE ZULMÜN ÖZNESİ!
BM’deki konuşmaları için “Mazlumların sesi oldu, mazlum dünyayı coşturdu.” manşetlerini atan Havuz Medyası, zulümden kaçışın hazin tablosunu haber yapma bir yana mazlumlara “teröristler” diyecek kadar ahlakta irtifa kaybı yaşıyor.
Düşünün bir anne ve babayı…
Henüz yeni doğmuş sevgili yavruları, zalimden kaçıyor, kaçarken soğuk ve kara sularda can veriyor.
Boğuluyor, hem de zalimden kaçarken.
Ve bu dram karşısında, “Kaçan Teröristler” diyecek kadar dinden, inançtan, duygudan empatiden uzak bir medya.
Heyhat ki bu kara hem de kapkara haberi yazacak ve nakledecek, televizyon kanalı da gazete de yok memleket sathında…
Havuz troliçesi Hilal: “Cemaate çok merhametli davranıyorlar.” diyerek, daha çok baskı ve zulüm istemişti.
Şimdi sormak lazım bu yoz-yobazlara; içiniz rahatladı mı?
Tatmin oldun mu Ege’de can veren anneler, babalar, bebekler ve yavrular için?











