ENES CANSEVER-HAFTANIN YORUMU
Yeni yılın ilk yazısı ve yine beraberiz.
Geçtiğimiz yılın pek çok gününe, despotizmanın karanlıkları eşlik etti.
Acılar, dramlar, yok saymalar ve bu zihniyetin makbul saydığı ne varsa zuhur etti.
Demokrasi mumla arandı, hukuk ayaklar altından alınamadı.
Her gün, yeni facialarla gölgelendi.
Bazen belli belirsiz iyilikler uç verse de, karanlık hâkim oldu geçen günlere…
2018, 2019’dan pek iyi bir miras devşirememişti.
Umutla yaşayanlar yarınlara umutlarıyla baksa da; 2019, beklenenleri taşıyamadı umutlu yüreklere…
Yani bekleşmeye devam…
Binlerce anne, bebekleriyle zindanlarda. Demir kapılar ve beton duvarlarla çevrili minik yürekler…
‘Havuz’a akmadığı ve ‘yandaşa’ omuz vermediği için, 161 medya mensubu ve çalışanı, 2020’yi cezaevinde karşıladı malesef.
2019’deki hukuksuzluklar, baskılar ve karanlık planlar, Türkiye Cumhuriyeti’nin hiçbir döneminde, hiçbir muhafazakâr hükümet tarafından bu kadar aleni bir şekilde icra imkânı bulamadı.
Kitlesel temizlikler, toplu cezalandırmalar, göstermelik mahkemeler, gözünü kırpmadan suçsuz günahsız insanlara biçilen cezalar…
Dünün istiklal mahkemelerini hatırlatır pervasızlıklar, uluslararası mahkemelerin göz ardı edilen kararları…Dünyaya kapalı kendince kurallar ihdas eden bir ülke…
Göze kestirilen masum bir camia, hareket.
Her ne kötülük işlenmişse faili kabul edilen günahsız bir kitle…
Günah keçisi belli ve o her cinayetin faili…
Bu masum kitleye reva görülen binbir türlü nefret, iftira…
Bu linç, hız kesmeden devam ediyor.
2019 iyi bir mirasla varamadı 2020’ye. Tamtamlar, geride bıraktığımız bir yıl boyunca devam etti ve yeni yılda da devam edeceğe benziyor.
Koca bir yıl, 2018’den devreden tantana, şamata ve bu şamata eşliğinde cereyan eden diz boyu kabalıklarla nihayet son buldu önceki gün.
Bu iki yılın sanal sohbetiyle devam edelim yazmaya.
Yeni yıl (2020): Hayırdır, gidiyor musun yoksa?
Eski yıl (2019): Evet, artık gitme vakti!
Yy: Eğer ben geldim diye gidiyorsan darılırım bak!
Ey: Hayır canım, ne alakası var!
Yy: Biraz öyle oluyor sanki!
Ey: Bana verilen süre sona erdiği için gitmem gerekiyor, azizim!
Yy: Ne kadar zamandır buralardasın?
Ey: Tamı tamına 365 gün oldu! Anlayacağın yaşlandık gayri.
Yy: Kalsaydın, deneyimlerinden istifade etseydim, çok iyi olacaktı.
Ey: Bu bir bayrak yarışı cancağızım. Sen hiç aynı takımın iki atletini bayrak yarışında yan yana koşarken gördün mü?
Yy: Haklısın galiba! Cahilliğime ver!
Ey: Hem “muhali istemek muhaldir!” derler.
Yy: Pardon, anlamadım! “Asla, asla deme!” gibi bir şey herhalde!
Ey: Yani “imkânsızı istemek imkânsızdır”.
Yy: İstemenin maliyeti mi var canım? Niye imkânsız olsun! İmkânsız yoktur, sadece biraz vakit alır! Bal gibi olur!
Ey: Zehirli bal gibi olur!
Yy: I don’t understand!
Ey: Grameri bırak! Bak evlat bana ‘One minute’ dedirtme daha çok toysun. Zaten efkârlıyım; imkân ver son günlerimi stressiz geçireyim olur mu?
Yy: Ne o!? Ölüm korkusu mu?
Ey: Yok canım “sonunu düşünen kahraman olamaz!” Fakat sonunu düşünmeyeni de düşünen olmaz!
Yy: “Düşünüyorum, o halde varım” diyorsun!
Ey: Evet, aynen…
Yy: Ben öyle bilmiyordum bu sözü!
Ey: Yaşayarak öğrenirsin düşünmenin ve düşürmenin ne büyük suç olduğunu!
Yy: Sen, Türkçe ve Osmanlıca ‘felsefe yapma’ gibi laflar ettikçe ben düşünmekten korkar oldum!
Ey: Korkma, titre!
Yy: Eskiden, Anadolu denen o coğrafyada ‘ne var ne çok?’ diye sorarlardı.
Ey: Ne sen sor ne de ben konuşayım. Kaçan kaçana…
Yy: Kim? Neden? Niçin? Nereye?
EY: Zenginlerin bile Türkiye’den kaçışı sürüyor. Hatta milyonerlerin göç ettiği ülkeler arasında, 12 bin kişiyle ilk sırayı Avustralya alıyor.
Yy: Desene durum çok feci.
Ey: Hem de nasıl kanka…Fatih Sultan Mehmet’in metfun bulunduğu Fatih’te, geçim sıkıntısından dolayı dört kardeş siyanür alarak intihar etti. Çanakkale’de 20 yaşındaki üniversite öğrencisi, helyum gazıyla canına kıydı. Antalya’da, baba ve çocukları siyanürle canına kıydı. Anlayacağın, yurdun dört bir yanı yaslı…
Yy: İşittiğime göre Türkiye’de her gün 9 kişi intihar ediyor.
Ey: Maalesef…Hem de toplu ve aile boyu..
Yy: Uyuşturucu kullananların yaşı 12’ye düştü diyorlar.
Ey:Onu hiç sorma…Lice’de jandarmanın yakaladığı uyuşturucu kaçakçısı, jandarma komutanı çıktı…
Yy: Eyvah ki eyvah… Kanka bu kadar karamsar tablo çizme be…
Ey: Dinbazların mühendislikleri iflas etti. Ateistim diyenlerin sayısı, son 10 yılda 4 kat arttı.
Yy: Vah vah memleketime… Şunu tane tane anlatsana…
Ey: Gençlerde oruç tutanlar yüze 74’ten 58’e düşmüş. Düzenli olarak namaz kılarım diyenler, yüzde 27’den 24’e gerilemiş. Evlilik müessesesi tarumar. Yalnız yaşayanlar çoğalıyor. İnanç seviyelerinde ‘dindarım’ diyenler azalırken Ateistim diyenler giderek artıyor. Başını örtenlerin sayısı yüzde 57-58’den 50’ye düşmüş durumda. Ahlaki ve kültürel referansların çoğunluğu artık din değil. Metropollerde mahalle baskısı çalışmıyor. Kasabadaki ‘ayıp-günah’ algılarının aynısı metropolde yok. Bunu ben değil, Türkiye’nin muteber kamuoyu araştırma şirketinin başkanı söyledi. Hem de daha yeni bilgi.
Yy:Yahu 17 yıldan beri ülkeyi yönetenler başka şey diyor…Hani ‘dindar iktidarız’ diyorlardı?
Ey: Bak kanka! Senin bu sorunun tam cevabını, DİB’in ‘Görmez’ başkanlarından Erbaş Mehmet aynen şöyle cevaplıyor : “Yani gece kalkacaksın teheccüt kılacaksın, ertesi gün bundan daha cesaret alıp daha büyük kötülükler yapacaksın. Yahut kötülük yapacaksın, zulüm edeceksin, kalp kıracaksın, yalan söyleyeceksin, iftira edeceksin, sonra da gidip Kâbe’de bir umre ile bütün günahlarını SIFIRLAYACAKSIN. Bu aldatıcı dindarlıktır, sahte dindarlıktır. Bir insan hem ibadetini yapıp hem ahlaksızlık yapabilir mi, evet yapabiliyor ”
Yy: Ya kanka anladım, çok dert ve stres dolu bir süreyi geride bıraktın. Bir yanlışlık olmasın. Tüm bunları diyen Diyanet’in eski Başkanı Görmez mi?









