BAHADIR POLAT-KRONOSNEWS
Çalıştığı gazeteye KHK ile el konulunca Zafer Özcan dedesinden, merhum babasına düşen zeytinliklere bakacak, ailesinin geçimini sağlayacaktı. Dedesinin yıllar önce topraktan kurtarmak için yatılı okullara gönderdiği torunu şimdi o toprağa geri dönmüştü. Fakat ne toprağa dönebildi ne de özgür kalabildi…
İktidara biat etmeyen gazetecilerin baskı altında tutulduğu, sırf görevlerini yaptıkları için tutuklanmalarının rutinleştiği bugünkü vasatta bile aldığım son haber beni hayli sarstı.Telefondaki dost, “Zafer alınmış, duydun mu?” dediğinde bir an bunun şaka olmasını diledim. Sonra inanmak istemedim. Ama gerçekti ve şakası yapılacak bir mevzu değildi.
Evet, Zaman gazetesindeki haberlerinden, Aksiyon dergisindeki dosyalarından ve Bugün gazetesindeki yazılarından tanıdığımız gazeteci Zafer Özcan tutuklanmıştı.Artık o da, sayıları zaman zaman 200’e yaklaşan hapisteki tutsak gazetecilerden biri. Haberi aldığımdan beri zihnim sürekli Zafer’le ilgili hatıralar geçidi sunuyor bana. Acı-tatlı sahneler birbirini kovalıyor. Kâh heyecanlı, kâh sorgulayan portreler gösteriyor. Ama hepsi de hüzün üflüyor ruhuma.
Zira Zafer benim için sadece bir meslektaş değil; hemşehrim, arkadaşım, aile dostum, dahası kader ortağım. Haliyle özgürlüğünü kaybetmesi, çok sevdiği çocuklarının babasız kalması benim için daha derin anlamlar taşıyor.
ÇOCUKLARINI OKULA BIRAKIRKEN…
Her baba çocuğunu çok sever ama Zafer gibi babasız büyüyen birinin çocuk sevgisini ne ben tarif edebilirim ne de başkası anlayabilir. Elbette dedesi ona babasızlığı hissettirmemek için elinden geleni yapmış ama babanın yerini de hiçbir şey tutmuyor.
Belki tam da bu sebeple ‘araması’ olduğunu bile bile 7 Mart sabahı ikiz çocuklarını okula kendisi bırakmış. (Öğrendiğim kadarıyla polisler okulun önünde bekleyerek Zafer’in izine ulaşabiliyor.) Kendisi söylemedi ama tahminime göre 2 yıldır arandığı halde teslim olmamasının en önemli sebebi çocuklarını babasız bırakmamaktı.
Zaferle tanışıklığımız lise yıllarına dayanıyor. Manisa Lisesi’nde şube ve bölümlerimiz farklı olsa da, ortak arkadaşlarımız sayesinde bir araya gelirdik. O zamanlar, bizim Ege’nin tabiriyle ‘çelimsiz’ bir yapısı vardı. Fiziken zayıf görüntüsü, heyecanlı, yerinde duramayan, atik yapısıyla daha bir dikkat çekerdi.
Zafer demek, biraz da ‘basketbol ve Fenerbahçe’ demekti. Dönemin modası Adidas’ın ‘Torsion’ modeli ayakkabıları zaten spora ilgisini ele veriyordu. Yeri gelmişken hatırlatayım, sıradan bir Fenerbahçeli ve basketsever değildir o. Daha o zamandan kulübün mali yapısını, transfer politikalarını yakından takip ederdi. Değme yorumculara basketbol öğretecek kadar da bilgi sahibidir.
LİSE YILLARINDAN BERİ BAŞARILIYDI
‘İsmiyle müsemma’ denir ya, Zafer, tam da o cinslerden biridir. Göbek adı var mı, sormak hiç aklıma gelmedi ama olsa muhtemelen ‘Başarı’ olurdu. Şimdi geriye doğru bakınca bunu daha iyi anlıyorum. Çünkü lise yıllarından itibaren hep başarılıdır. Aslında ‘başarı’ peşinden koşan, hırs yapan biri olmadı hiç. Daha ziyade tersi olur; sanki başarı onun yanında kendisini daha rahat hissedermiş de sürekli çevresinde dolanırmış gibi bir durum vardır.
Hadi burada itiraf edeyim, o zamanki başarısını bazı arkadaşlarla okul idarecilerine yakın olmasına bağlardık. Evet, Zafer lise pansiyonunda kalırdı ve hem pansiyon hem de okul yöneticileri ile arası gayet iyiydi. Bazı sıkıntılı durumlarda idarecilerle konuşmak için ‘elçi’ olarak seçilen kişi o olurdu. Çünkü Zafer konuşmaktan, sormaktan, sorgulamaktan çekinmez, hakkını aramaktan kaçınmazdı. ‘Diyalog kurmak’ onda fıtri bir eylemdi.
Bu kabiliyetini arkadaşları lehine kullandığına da çok kez şahit olurduk. Sonradan anlaşıldı ki, hakikat, bazılarımızın zannettiği gibi değilmiş; Zafer, başarılı ve korkusuz olduğu için idare ile yakın gibi görünürmüş. Bu denli dışa dönük, diyaloğa açık biri için yükseköğretimde yapılacak tek tercihin ‘iletişim’ alanında olması doğaldı. Ama o günlerde çevremizde pek gündemde olan bir alan değildi gazetecilik. Kendini keşfetmesi sonucu iradî bir tercihi miydi, yoksa ondaki ‘cevher’i gören idarecilerin, öğretmenlerin yönlendirmesi miydi, bilmiyorum ama Zafer, Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi’ne girdi.
HEM ALAYLI HEM MEKTEPLİ
Birinci sınıftan itibaren de fiilen gazeteciliğe başladı. Radyo Televizyon bölümünde okuyordu ama belki de o günün şartları gereği yazılı basında, Zaman gazetesinde muhabirliğe başladı. Okul hayatı boyunca da çalışmaya devam edecekti. ‘Hem alaylı, hem mektepli’dir yani. Mesleğe stajiyerlikle başlayan birçok iletişim mezununun aksine Zafer, okul bittiğinde ‘acar bir muhabir’, dört yıllık tecrübe sahibi bir gazeteciydi.
Hatırladığım kadarıyla Zaman yönetimi de bu durumu değerlendirerek okul biter bitmez onu İstanbul’a, gazete mutfağına aldı. Fakat o dört duvar arasına sıkışacak, oturduğu yerden gazetecilik yapacak biri değildi. Çok çabuk sıkıldı. Galiba yazı işlerinden sıyrılmanın bir formülü olarak askerliği düşündü.
Benim için kaderin hoş bir cilvesidir ki, üniversite hayatı sebebiyle biraz uzak kalan arkadaşlığımız Zafer’in askerliği sayesinde yeniden bir pekişecekti. Çünkü tam da, farklı bir bölüm okumama rağmen bambaşka sebeplerle benim de gazeteciliğe başladığım yıllarda, bulunduğum şehre gelmişti. 8 aylık askerlik dönemi boyunca imkân buldukça ziyaretleştik, görüştük. Elbette sohbetlerin ana konusu meslekti, gazetecilikti. ‘Muhabirliğin tadına varılacak dönemde’ yazı işlerinde devam etmek istemediğini o sohbetlerde söylüyordu.
Nitekim dediği gibi yaptı ve İstanbul’a döndüğünde tekrar sahaya çıktı. Zafer yıllar içinde ekonomi alanında uzmanlaşmış olsa da ilgi alanı hayli geniştir. Mesela ilk odaklandığı alanlardan biri medya idi. Özel haber kanallarının da açılmaya başladığı dönmde ‘anchorman-lik’ kavramını merkeze alan yazı dizisi epey ses getirmişti.
O yıllarda Datça’da bir gazeteci ile kaymakamın kavgası gündem olmuştu örneğin. Dönemin ‘kartel medyası’ topyekun kaymakamı hedef alırken, Zafer olay yerine gidip tarafsız bir gözle olayı araştırmış ve konunun söylendiği gibi olmadığını ortaya koymuştu. ‘Kartel’in sesini kısmasına yol açan bir etki oluşturmuştu haber. İlerleyen yıllarda, medya-siyaset-iktidar ilişkisini mercek altında tuttu hep; birçok haber, dosya hazırladı.












