Metin Keskin -shaber3.om
İşte 21. Asırda Ebu Zer hazretlerinin yolunda onun gibi yaşamaya çalışan Haksızlığın binde birinin yaşanmasına tahammül edemeyerek, gurbete, hicrete razı olan ve herşeye rağmen ülkesine küsmeyerek tek başına da olsa vatanına dönmeyi arzu eden ve bunu başaran bir insan Cemal abi.
Bazen ölüm sizi gelip gurbette yakalar. Hemde gurbet içinde gurbette. Dünyaya dünya kadar, Ahirete ahiret kadar değer vermişseniz, hiçbir önemi yok Azrail’in sizi nerede yakaladığının. Sessizce, gönül rahatı içinde verirsiniz can denen emaneti. Nasıl olsa gözlerinizi yumduğunuzda yeniden doğacağınıza, rahmet-i ilahiyenin sizi sımsıkı saracağına olan inancınız tamdır. Hele ebedi hayata intikal zulüm sonunda gurbet elde, yıllarca abi diye peşinizden koşan birinin eliyle gelmişse. Çünkü ölüm, bir son değil, bir başlangıçtır. Yeniden var oluş, huzuru Rahmanda herkesle hesaplaşma vaktidir.
Acı haber sizi ansızın yakalar hiç beklemediğiniz bir anda. Can dostunuz abiniz birden uçup gitmiştir Rahmeti Rahmana. Hele ölüm bir zulüm sonucu gurbette yaşanmış ve o haberi siz gurbette almışsanız. İçiniz burkulur, yüreğiniz yanar, tevekkül içinde dayanmaya çalışırsınız. 25 Ağustos Cuma günü benim için zor günlerden biri oldu. Uzun yıllardır yazılarında, televizyonlardaki konuşmalarından tanıdığım Cemal Uşak abiyi son hastalığı sürecinde daha yakinen tanıma imkanı bulmuş sohbetlerine katılmıştım. Doktorlar 3 ay ömür süresi biçmesine rağmen, ölümün yüzüne vakarla bakabilen zerre miktar bir korku ve endişe duymadan yoluna devam eden dünyadaki ender insanlardan biriydi Cemal abi. Hastalık iyice ilerlemesine, son günlerini yaşadığını bilmesine karşın müthiş bir heyecan inandığı davası uğruna önüne gelen her engeli aşabilecek bir cesaret, metanet ve samimiyetle yoluna devam etti.
Hastalığını hiç yüzüne yansıtmadan konulara hakim yaşanan olayları müthiş kendine has edasıyla izah ediyordu. Güzel Anadolu’da yaşanan akıl almaz hadise ve olaylar onu derinden üzmüştü. 21. asırda nerdesin Musab? Nerdesin Hubeyb ? sorularına buradayım diyebilecek ses ve seda verebilecek bir insandı Cemal abi. Efendimiz’in (as) ‘ahir zamanda kardeşlerime selam söyleyin’ müjdesine ve Ahir zamanda ve ‘aleykesselam ya rasulallah’ diyebilecek kapasite ve kabiliyetteki insanlardan biriydi Cemal abi..
Saat 15 civarında telefonuma mesaj geldi, ‘abi hazır ol yola çıkıyoruz.’
Bir kaç gündür acı haberi bekliyordum ama hiç olmazsa biraz daha fazla yaşasa ümidini de taşımıyor değildim. Mesaja cevap olarak ‘Cemal abi mi?’ Yazdım. Evet cevabını alınca içimde düğümlenmiş gözyaşlarımı frenleyemedim.
Gözyaşlarıma hakim olamadım ve ağlamaya başladım.15 Temmuz darbe girişiminin ardından çıkarılan Olağanüstü hâl kararnamesiyle kapatılan kuruluşlar arasında yer alan ve Gülen cemaatinin kurumsal yüzü olarak bilinen Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı’nın son başkanı, Akil İnsanlar Heyeti üyesi kanser hastası Cemal Uşak gurbette hakka yürümüştü. Cemal Uşak zorunlu hicret diyarında hakka yürdü. Türkiye’nin yakından tanıdığı entelektüellerden Cemal Uşak hayatını kaybetti.
Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı Başkanı Uşak, uzun süreden bu yana, yurtdışında kalıyordu. Hizmet Hareketi’ne yönelik operasyonlarında hedef isimlerden biri olan Uşak, kanser tedavisini Türkiye’de devam etmek istemiş ‘Ben kaçmıyorum, sağlığımdan dolayı tutuksuz yargılanmak istiyorum.’ talebine karşılık bulamamıştı.
Cemal Uşak 1953 yılında Bursa’da doğdu. 25 ağustos 2016’da Uluslararası adalet divanının bulunduğu Lahey şehrinde 63 yaşında vefat etti. Kendisine bu zulmü reva görenler adalet divanında yargılanır mı bilinmez ama Hakkın divanında yargılanacaklarından zerre miktar bir şüphe yok.
Cemal abinin son anlarını Ebu Zer Gıfari hazretlerine benzetiyorum. Yanında etrafında bir huri gibi pervaz eden sevgili eşi Nuriye abla ve bir iki seveninden başka kimse yoktu.Son anlarında ayağa kalkamamasına, zor konuşmasına rağmen namazlarını hiç aksatmadı. Vefatından bir kaç saat önce iki defa şehadet getirdi, eşine işaret ederek şehadet getirdiğime şahitlik ediyorsun değil mi? Dedi. Derin bir nefes alarak eşinin kucağında Hakk’a yürüdü. Acı haber duyulunca Avrupa’nın değişik yerlerinden sevenleri gözyaşı içinde Cemal abiye koştu. Cenazesi cesedine aksetmiş ruh güzelliği içinde tertemiz yıkandı kefenlendi. Cenaze namazı kapalı bir ortamda sessiz ve sakin bir şekilde en sevdiği insanlardan biri tarafından kıldırıldı.(Türkiye’de olsa belki yıkanmayacak kefenlenmeyecekti) Cenaze namazından sonra imamın yaptığı kısa ve öz konuşma katılanları hıçkırıklara boğdu. Gözyaşları sel olup aktı.








