Kötülerin her türlü kötülüğü özgürce yapabildikleri bir Türkiye’de artık Ahmet yok. Yönetimi, yargısı ve bütün anayasal kurumlarının el birliği ile ölüme yolladığı 8 yaşındaki kanser hastası Ahmet Burhan Ataç’ın hikâyesi Türkiye’nin hikâyesi…

Gece yarısını henüz geçiyor. Gri kaplı küçük defterimin sayfalarını karıştırırken alıyorum haberini. İçinde pasaportum, artık işlevsiz hale gelen ehliyetim, eşimin ve çocuklarımın ilk mülteci kimlikleri, birkaç değersiz not ve kartvizit, kızımın beni ne kadar sevdiğini anlattığı mektubu var. Bir de iki hafta önce kaybettiğim annemin birkaç renkli fotoğrafı ile küçük arkadaşım Ahmet’le yan yana çekildiğimiz polaroid görüntü…Geç tanıdığım ama erken kaybettiğim, yüzüne bakmaya kıyamadığım Ahmet artık hayatta değil…
AHMET’İN HİKÂYESİ TÜRKİYE’NİN HİKÂYESİ…
Ahmet’in annesiyle, babasıyla ve kardeşiyle birlikte son mutlu günü 20 Şubat 2018’di.O gün dördü bir kahvaltı masasına oturduklarında hayatlarının bir daha eskisi gibi olmayacağını bilmiyorlardı. Ahmet kreşin, baba Harun Reha Ataç limon bahçesinin yolunu tutmuştu. Anne Zekiye Ataç ve kızkardeşi ise evde kalmıştı.
TÜMÖR AHMED BURHAN’IN AKCİĞERİNE DE YAYILDI
2019 yılının eylül ortasında Zekiye hanımın Twitter’daki çığlıklarını duyduğumda geç bile kaldığımı fark ettim. Ahmet’in durumu hiç iyi değildi… Çukurova Üniversitesi Hastanesinde tedavi gören 8 yaşındaki Ahmed Burhan, kemik kanseriydi. Kemoterapi ve radyoterapi tedavileri sonuç vermeyince o yılın temmuz ayında ameliyat olmuştu. Her ne kadar kürek kemiğindeki tümör temizlense de yapılan kontrollerde kötü huylu tümörün akciğere de yayıldığı öğrenilmişti.
“BEN EŞİME AHMED BURHAN’IN DURUMUNU NASIL SÖYLERİM!”
18 Eylül 2019 Çarşamba günü eşi ile açık görüşü olan Zekiye Ataç, “Ne diyeceğimi, nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum” diyordu. Çünkü, Adana’da özel bir yurtta görev yaptığı için örgüt üyesi olduğu iddiasıyla tutuklanan ve 30 Kasım 2018’de, 9 ay 9 yıl hapis cezasına çarptırılan eşi Harun Reha Ataç’ın oğlunun son durumundan henüz haberi yoktu.
LİMON BAHÇESİNDE GÖZALTI…
Tek tesellisi kendisinin ‘dışarıda’ olmasıydı Zekiye Ataç’ın… Cezaevinden tahliye edilmesi bir şanstı. Hayatlarının alt üst oluşu eşinin limon bahçesinde gözaltına alındığı o gün başlamıştı:
“Eşimi gözaltına aldıktan sonra eve 10 polis geldi. Kızım korktu. Ev aramasından sonra karakola götürüldüğümüzde eşim de oradaydı. Çaresizce birbirimize baktık. Ahmed Burhan’in kreşi Emniyetin hemen karşısındaydı. Fakat olanların hiçbirinden haberi yoktu. Bizi merkeze götürünce kızım Emniyette, Ahmed Burhan okulda kaldı. Oğlumu da alayım kızımın yanında kalsın dedim, izin vermediler. Ne yapacağımızı bilemedik. Sonra öğrendik ki ailelerimiz gelip almışlar çocukları. İkimiz de tutuklandık. Ben iki buçuk ay sonra tahliye oldum ama eşim hala cezaevindeydi…”
“YAVRUM YAŞADIĞI STRESE DAYANAMAMIŞ”
Kendisiyle görüştüğümüz ilk söyleşide oğlunun hastalık süreciyle ilgili oldukça kaygılıydı anne Zekiye Ataç: “24 Eylül 2018’de oğlum kolum ağrıyor dediği için doktora götürdüm. Maalesef kürek kemiğinde kitle var dediler. Doktor, bu yeni değil, altı ay önce oluşmuş dedi. Yani bizim tutuklandığımız zamanlara denk geliyor. Meğer yavrum yaşadığı strese daha fazla dayanamamış. Zaten her zaman içine kapanık ve aşırı duygusaldır.” diyordu.
AHMET BABASINA HASRET HAYATA VEDA ETTİ
Oğlunun bir gün evde kaybolduğunu ve aramaya başladıklarını anlatan anne Ataç, “Baktık ki tek başına bir odaya kapanmış, babasının fotoğrafına sarılmış hıçkıra hıçkıra ağlıyor. Başkalarının yanında tek damla gözyaşı dökmeyen oğlum ne yaşarsa içinde yaşıyor. Yetkililere sesleniyorum, gelin Ahmed’in yaşadıklarına kulak verin. Sesini duyun. Onu hep birlikte yaşatalım.” demişti.

AHMED BURHAN İÇİN ÇOK ZOR BİR SÜREÇ…
Kemoterapi sürecinin yaklaşık 6 ay sürdüğünü, yapılan tetkiklerle tümörün küçülmediğini belirten Ataç, sözlerine şöyle devam ediyordu:
“Sonra radyoterapi dendi, 1 buçuk ay da o sürdü, yine küçülmedi. Doktor çok dirençli bir tümör diyerek ameliyata aldı. Ameliyat olacağı günün gecesinde Ahmet Burhan’ın tam ameliyat bölgesinde zona çıktı. En sonunda hocalar sorunun strese bağlı olduğunu söylediler. Doğal olarak ameliyat ertelendi. 10 gün enfeksiyon bölümünde yattık. Tekrar ameliyat için hazırlıklara başladık. 3 Temmuz’da ameliyat oldu ve kürek kemiği alındı. Fakat şimdi kolu sıkıntılı. Omuzunda ağrılar var. Bu hafta yapılan değerlendirmelerde maalesef tümörün akciğere sıçradığı görüldü. Üstelik küçük de değil, 4 cm büyüklüğünde.”

SUÇLAMA, ÖZEL BİR YURTTA ÇALIŞMAK…
Eşi ile birlikte Adanalı olan ve özel bir yurtta çalıştıkları için gözaltına alınarak tutuklanan Ataç çifti 2010 yılının temmuz ayında evlendi. Eşi cezaevinde olan Zekiye Ataç oğlu Ahmed Burhan ve kızı 5 yaşındaki Fatma Betül ile birlikte eşinin annesi ve babası ile kalıyordu. Fakat her ikisi de yaşlı ve hastaydı.
BABA YOLU GÖZLERKEN ANNESİ DE TEKRAR GÖZALTINA ALINDI
Anne Zekiye Ataç’ın oğluyla ilgili kaygıları artarken beklenmedik -beklenen mi demeliyiz yoksa- bir şey daha oldu. Babası cezaevinde olan ve o zaman bir yıldır kemik kanseriyle mücadele eden 8 yaşındaki Ahmet Burhan Ataç’ın her şeyi, annesi de gözaltına alındı.Bütün insan hakları ihlallerinde Türkiye’nin alarm zili olan TBMM İnsan Hakları Komisyonu Üyesi ve DHP Kocaeli Milletvekili Ömer Faruk Gergerlioğlu sosyal medya hesabından yaşanan hukuksuzluğu duyurduğunda tarihler 15 Ekim 2019’u gösteriyordu. “Bu nasıl vicdansızlık, ölmek üzere bu çocuk… Hiç mi insanlık kalmadı” sözleri boşunaydı. İktidar ve onun güdümündeki yargı kördü, sağırdı…Ertesi gün müjdeli haber yine Gergerlioğlu’ndan geldi. Ahmet Burhan’ın annesi yurt dışı yasağı da konularak şartlı tahliye edildi.
AHMET YURT DIŞINA GİTSİN, TEDAVİ OLSUN
Kasım ayının ortalarında ise anne Zekiye Ataç, kamuoyuna bir çağrıda daha bulundu. Oğlu Ahmet’in yurt dışına gitmesini ve tedavi görmesi için bir çığlıktı bu çağrı. Almanya’nın Köln kentindeki Immun Onkologisches Zentrum’da oğlu için bir tedavi şansı olduğunu vurgulayan Ataç, hakkındaki yurt dışı yasağı ve hükümden dolayı pasaport alamadığını söylüyordu:
“Biliyorsunuz Prof. Dr. Haluk Savaş da rahatsızdı ve Köln’e giderek tedaviye başlamıştı. O adrese başvurduk. Hastanede Yadigar Genç adlı çok başarılı bir doktor var, Ahmet’in raporlarını ona gönderdim. Internet’te de araştırdım, yeni ve Türkiye’de ve başka yerde olmayan bir tedavi yöntemi var. Başarılı bir ekiple çalışıyorlar. Birkaç gün sonra cevap geldi, bana randevu vermek istediğini söylediler. Fakat pasaportumun olması gerekiyor. Ben yurt dışı yasağımın olduğunu, 6 yıl 3 yıllık bir cezamın buna gerekçe gösterildiğini anlattım. Haluk Bey de KHK’lı ama o idari bir kararla yurt dışına çıkabildi. Benimki yargı ile ilgili, hükmüm ve adli kontrolüm var. Fakat bu bizim için çok önemli. Avukatımız mahkemeye başvuracak, ben de tekrar nüfus müdürlüğüne gideceğim. Nasıl olacak bilmiyorum.”
Fakat kime söylüyordu ki… Yine kimse duymadı evladı için feryat eden bir annenin çığlıklarını.

YENİ YILDA YENİ UMUTLAR…
Yeni yılın ikinci haftası, 11 Ocak 2020’de, HDP Kocaeli Milletvekili TBMM İnsan Hakları Komisyonu Üyesi Ömer Faruk Gergerlioğlu, bu sefer iyi bir haber verecekti Ahmet’e, ailesine ve bütün Türkiye’ye: “Çok kısa süre sonra iyi haber vereceğiz inşallah. Vize sorunu duyarlı vatandaşlar, Almanya Büyükelçiliği’nin hassasiyeti ve yardımlarıyla çözülüyor.”

Bir yandan da, Ahmet’in yurt dışında tedavi görmesi için bütün enerjisini harcayan, tanıdıklarını araya koyan yazar ve aktivist Natali Avazyan Ahmet Burhan’a moral ziyaretinde bulundu. Hediyelerle hastaneye giden Avazyan, Bir süre Ahmet Burhan ile sohbet etti ve her zaman yanında olacağını söyledi. Ahmet’in gözleri ışıldadı.
ANNESİZ, BABASIZ UMUDA YOLCULUK
20 Ocak’ta, babası tutuklu, annesinin de yurt dışı yasağı olan 8 yaşındaki kanser hastası Ahmet Burhan Ataç tedavi olmak için Antalya Havalimanı’ndan Almanya’ya uçtu.Adana’dan yola çıkan ve 23.55’te Sun Express ile Antalya aktarmalı olarak tedavisinin yapılacağı Köln’e hareket eden Ahmet Burhan ‘umuda yolculuğunu’ yaşlı ninesi ile yapmıştı.
AHMET’İN ANNESİNE İHTİYACI VAR
Ahmet ile yüz yüze tanışmamız da birkaç gün sonra oldu. Ahmet Burhan ve ailesinin yaşadıklarını sosyal medya üzerinden gördükten sonra iletişime geçerek evinin kapılarını açan işadamı Mete Atakul, tedavinin hemen başlayacağını anlatıyordu. Ahmet Burhan ve kendisine refakat eden babaannesine evinde bir oda tahsis ettiklerini belirten Atakul, “Fakat gündüz saatlerinde yanımıza, bütün ailenin vakit geçirdiği evin salonuna alıyoruz. Akşam odasına götürürken ve sabah salona getirirken çok acı çekiyor. Tuttuğumuz yerleri acıyor. Kızım ve bütün aile onun iyi vakit geçirmesi için uğraşıyoruz ama annesini özlüyor Ahmet” diyordu.















