[AKİF UMUT AVAZ-TR724.COM]
Türkiye yargısız infazın her türünün yaşandığı bir zulümhaneye dönüştü. Her gün ülkenin dört bir köşesinden kitlesel gözaltı, keyfi tutuklama, tecavüz, işkence, intihar ve infaz haberleri geliyor.
Erdoğan’ın, şimdilik 3’er aylık periyotlarla da olsa, ebediyen sürdümek için can attığı OHAL’i istismar ederek ferman gibi dayattığı zulüm KHK’ları ülkeyi tam anlamıyla bir hapishaneye çevirdi. Keyfi ve uzun süreli gözaltılar boyunca feryatların yükseldiği polis merkezleri, ciddiyetsiz soruşturmalarla onbinlerce insanın tıkıldığı cezaevleri işkence ve infaz merkezleri oldu.
En son Öğretmenler Günü’nün ertesi günü 47 yaşındaki öğretmen Ergülü Yıldız’ın canına kıydığı duyuldu. Hizmet Hareketi’ne sempatisiyle bilinen yılların öğretmeni Yıldız, yolsuzlukta suçüstü yakalanmış Erdoğan’ın bir safsatası olan “FETÖ”ye üyelik suçlamasıyla önce açığa alınmış, daha sonra gözaltına alınıp adli kontrol şartıyla serbest bırakılmıştı. Yaşını başını almış saygın bir öğretmenin adi bir suçlu gibi mutat şekilde polis karakoluna giderek imza vermek zorunda bırakılmasının bile nasıl zulüm olduğunu ve nasıl bir yıkıma yol açtığını tahmin etmek zor olmasa gerek. Bu psikolojik yıkımın büyüklüğünü, tabii bu ölümler gerçekten intiharsa, masum mümin insanların intihara sürüklenmesinden çıkarmak da mümkün.
Uzmanlara göre, insanlar genelde üstesinden gelemedikleri yoğun bir acıyı veya acıları dindirmek için intihar ederler. İntihar, kesif bir çaresizlik duygusu içerisindeki kişinin bir çeşit yardım çığlığıdır. Bu psikolojiye kendilerini kaptıranlar başka seçenekleri olmadığını düşünürler. İntihar girişiminde çoğu zaman amaç ölmek değil, hissedilen acıyı dindirmektir.
Tabii bütün bu söylediklerimiz gözaltı ve tutukluluk hali dışında uğranılan zulüm, baskı ve haksızlıklar yüzünden yaşanan intihar vakaları ile ilgili. Bir insanın başkasına veya kendisine en ufak zarar verme imkanı bulunmayan gözaltı ve tutukluluk hallerinde yaşanan ölümlerin infaz olduğundan şüphe duymak için ise her türlü sebep ve buna çok müsait bir vasat var. Bu yüzden Erdoğan rejimi dışarıdaki ölümlerden bir sorumluysa, gözaltı ve hapishanelerdeki ölümlerden bin sorumludur.
Bir zulüm ve soykırım makinasına dönüştürdüğü devletin ceberrut gücünü kullanarak yüzbinlerce masum insanı mağdur eden, onbinlercesine zindanlarda zulmeden Erdoğan rejimi yüzünden hayatını kaybedenlerin sayısı daha şimdiden büyük bir yekûn tutar hale geldi. Açık kaynaklardan tespit edebildiğim kadarıyla 15 Temmuz’dan bu yana cezaevlerinde, gözaltında, gözaltına alınmaya çalışılırken veya açığa alındıktan sonra intihar/infaz ed(il)enlerin sayısı 25’i çoktan geçti. Haksızlık ve zulümler karşısında aşağılık mı aşağılık birer dilsiz şeytana dönüşenler, Albay Ali Tatar’ın acıklı intiharına dair çıkardıkları haklı sesin milyonda birini bile kasten ve teammüden öl(dürül)en bu insanlar için çıkarmadılar.
İntihar kamuflajıyla öldürülen bu insanlardan özellikle 30 günlük gözaltı süreleri veya gayr-i nizami tutuklulukları sırasında ölenlerin ne tür işkenceler neticesinde hayatlarını kaybettikleri bir sır olarak duruyor. Saray’ın adi bir aparatçığı işlevi gören ilgili komisyonun AKP’li Başkanı Mehmet Metiner’in, işkence iddialarını duymazdan geleceklerine ve araştırmayacaklarına dair beyanları ve darbe girişiminin ertesi günü (16 Temmuz 2016) gözaltında alınan askerlere “Size bir tavsiyem var: Biz sizi asmadan gidin intihar edin” denilen videoların ortalıkta dolaştığı bir gözüdönmüşlük ortamında kimi kime şikayet edeceksiniz?
Zalimler, ölmüşlerin türlü acılar ve travmalar içerisinde geride bıraktıklarının vebalini de boyunlarında taşıyorlar. Yakınlarını intihar neticesinde kaybedenlerin yaşadıkları büyük acıların bir tarifi var mıdır? Bir intihar sonucu hayatın yitirenlerin yakınlarını da üstesinden gelmekte güçlükler yaşayacakları çok sıkıntılı süreçler bekler. Üzüntünün yanında suçluluk duygusu, pişmanlık, öfke gibi çok değişik duygular işin içine girer. Toplumdan uzaklaşma ve içine kapanma eğilimi gösterirler. Olaydan kendilerini sorumlu tutar tekrar aynı olaya sebebiyet verme korkusu yaşarlar.
İşin özeti, masum insanların kanına eli bulaşmış, geride bıraktıkları yakınlarını tarifi imkânsız büyük acılara gark etmiş zalimlerin, büyüklerimizin ifadesiyle, yatacak yeri yok!
İşte 15 Temmuz’dan bu yana yaşanan şüpheli intiharlar/infazlar









