AP milletvekili Rebecca Harms: AİHM, Türkiye’den gelen davaları Türk yargısına havale etmeyi sonlandırmalıAvrupa Parlamentosu
milletvekili, Alman politikacı Rebecca Harms, son dönemde Türkiye’den Avrupa
İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) gelen davalarla ilgili konuştu. “Bu süreçte
AİHM’in tutumuyla ilgili ciddi şüphelerim var.” dedi.
Siz Türkiye’de yaşanan hukuksuzlukları yakından takip eden bir isimsiniz. Sosyal medyada bu konuları sık sık dile getiriyorsunuz. Temmuz ayında Avrupa Parlamentosu’nda (AP) bir konuşmanızda yapılanları Nasyonal Sosyalizm’le karşılaştırdınız. Bu kadar tehlikeli olduğuna inandığınız bu durumla ilgili ekleyecekleriniz neler?
Okul yıllarından beri Alman tarihiyle meşgulüm. Almanlar olarak biz ve halkım; Nasyonal Sosyalizm, Faşizm, Yahudi soykırımı, İkinci Dünya Savaşı ve büyük tahribatlar için bugüne ve geleceğe yetecek kadar sorumluluk taşıyoruz.
Her ne kadar Türkiye’deki gelişmeleri dayanılmaz buluyorsam da, bunu Nasyonal Sosyalist Almanya’yla eşit tutmak kolay değil. Eşit tutmalar hemen hemen yanlış sonuç verir.
Ama Alman tarihinden bugünün Türkiyesi için öğrendiğim; Türkiye’de binlerce insanın işini kaybetmesi, mallarına el konması, kendilerinin veya aile fertlerinin bir organizasyona veya bir harekete mensubiyeti iddiasıyla hapse atılmaları; demokrasi, hukuk ve insan haklarının askıya alınmasıdır.
Politik motivasyonlu toplu zulümlere ve toplu tutuklamalara karşı, tüm demokratik dünya bir duruş sergilemelidir. Aydınlatılmayan korkunç darbe gecesinin, kesinlikle aydınlatılması gerektiğini düşünüyorum.
Toplu zulümlerle endişe ve korkunun yayılması hedefleniyor ve muhalifler sindirilmeye çalışılıyor.
– Türkiye-AB ilişkilerine gelmek istiyorum. İlişkilerin dondurulması konusunda temelde iki farklı görüş söz konusu; Bir taraf, ilişkilerin tamamıyla dondurulmasının, Türkiye’nin giderek daha da izole olmasını sağlayacağını savunuyor. Diğer taraf ise hukuk devletinin artık var olmadığını ve siyasi izolasyonun toplumu mobilize edeceğini savunuyor. AB sizce nasıl hareket etmeli?
AB, kararlarında hem Erdoğan’a eleştirel yaklaşmalı, ama aynı zamanda da AB’yi çıkarlarının ve güvenliklerinin savunucusu olarak gören kadın-erkek Türklerin sorumluluğunu da taşıdığını unutmamalı. Ve onlar, Türkiye AB’den tamamen yüzünü çevirirse, durumun daha da kötüleşeceği endişesini taşıyorlar. Bu sürekli bir dengelemeyi gerektiriyor…
– Türkiye’deki antidemokratik uygulamalara karşı Avrupa’nın gösterdiği tepkilerinin yetersiz olduğu eleştirilerini nasıl değerlendirirsiniz?
Erdoğan’a, hükümete ve AKP’nin yaptıklarına nasıl tesir edebileceğimiz zor bir tartışma konusu. Avrupa Birliği’nin ortak tutum sergilemesi ve tek bir çizgide buluşması önemli olurdu. AB’nin şimdiye kadarki tepkileri hiçbir değişiklik getirmedi.
Avrupa Parlamentosu, eğer Türkiye’de referandum anayasası hayata geçerse, Avrupa Birliği müzakerelerinin askıya alınmasını talep ediyor. Ben de Avrupa Parlamentosu’ndaki bu oylamayla aslında doğru bir tercih yaptığımızı düşünüyorum. Her ne kadar Türkiye’deki birçok arkadaşım bundan korkup, eleştirel tepki verseler de. Biz değiştirilmiş Türk anayasasının Avrupa Birliği müzakereleriyle bağdaşmayacağını anlatmalıydık. Açıklık getirmeliydik. Avrupa Komisyonu’ndan AB fonları ile Cumhurbaşkanı’nın hiçbir şekilde güçlendirilmemesini talep ettik.
Erdoğan’a açık bir sınır çizmek ve aynı anda demokratlara ve zulme uğrayanlara destek olmak kolay değil. Bana göre tek bir seçenek kalıyor; o da Gümrük Birliği’ni açık taleplerle hukuka bağlamak için yapılacak müzakereler.
Kesinlikle sadece bu bağlantıyla müzakere yapılmalı. Erdoğan’ın en büyük çıkarı, kesinlikle ekonomik menfaatlerdir. Avrupa Birliği bir sonraki adımda bunu terazinin bir kefesine koymalı.
-AB Komisyonu Göç, İçişleri ve Vatandaşlık Komiseri Dimitris Avramopoulos geçenlerde “Türkiye ile vize muafiyeti konusunda son düzlüğe girildi” dedi. Neler söylersiniz?
Ben tamamen farklı fikirdeyim. Her zaman Türkiye’nin sadece elitinin değil, tüm vatandaşlarının AB’ye rahat bir şekilde seyahat edebilmelerini arzulamışımdır.
Ve şu anda Doğu Avrupa’da bunun reel ve duygusal olarak AB ve komşu üye ülkelerinin arasındaki bağ ve birliktelik duygusu için ne kadar önemli olduğuna tanık oluyorum.
Türkiye ile vize muafiyeti konusunda bir ilerlemenin kaydedilmemesi çok acı. Ama Avrupa Parlamentosu’nun talep ettiği şartlar yerine getirilmedi.








