Faslı alim Prof. Dr Abdülmecid Buşebke’den Fethullah Gülen Hocaefendi’ye bir mektup gönderildi.
Mektup şöyle:
Bu mektup, üstadların üstadı, ulemanın kudvesi, asrın müceddidi ve Allah dostu olan Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi’yedir.
Rahman ve Rahim Allah’ın adıyla, Himmetinize muhtaç talebeniz: Abdulmecid Buşebke’den..
Fas Krallığı, el-Cedîde şehrinden Numune-i imtisal Müceddid üstadım’a..
Cenab-i Allah, sizleri her türlü serden, hoşa gitmeyen durumdan muhafaza buyursun.. Haddini aşıp size haksızlık yapan zalimlere karşı Rabbim, sizleri nusretiyle serfiraz kılsın ve zaferyab eylesin.. Allah’ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun..
Sadede gelecek olursam..
Üstadım ve efendim.. Asil ve cömert cenaplarınıza karşı, bu satırları karalamada büyük bir tereddüt yaşadım; yaşadığım tedirginlik, halvetinizin havasını bozma endişesi veya halet-i ruhiye mizacınızın atmosferine entropi yaşatma korkusundan kaynaklanıyordu. Ne var ki Mübarek Kurban bayramının verdiği ilhamlarla, “tam zamanıdır!” deyip kaleme sarıldım. Zihnimde kaynayıp duran ruhumun ilhamlarını ve gerek Fas’ta (Mağrib Krallığı) gerekse başka ülkelerde bulunan sevenlerinizin birçok duygusundan birkaçını, onları hakkıyla ifade etmekten aciz, mütereddid ve müşevveş birkaç kelime yoluyla dile getirmek suretiyle, bulunduğunuz atmosfere süzülmeye karar verdim.
Aziz üstadım! Güzel sîmanıza, faydalı ve zevkli sohbet meclislerinize olan iştiyak arttığı nispette, Nur-u Muhammedî’nin yeniden dirileceğine (ba’su ba’de’l-mevt yaşayacağına) inanmış olduğumuz -ve bu inancımızı hala koruduğumuz Anadolu topraklarında cereyan eden son hadiseler sebebiyle içimiz yanmakta ve tarifi imkansız bir sızı içimizi kaplayıvermektedir.
Gözümün nuru muhterem üstadım! Sa’d b. Ebî Vakkas (radiyallahu anh) hazretlerinin Efendimiz’e sormuş olduğu bir soru karşısında, Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) verdiği şu cevap ile yakînimiz bir kat daha artmıştır ki: “Ey Allah Resulü! İnsanlar arasında en çetin bela ve musibetlere duçar kalıp imtihana maruz kalan kimdir?
“.. Allah Resulü şöyle buyurur: “Bu konuda zirveyi Peygamberler tutar.. Daha sonra da seviyesine göre daha başkaları gelir.. Evet insanlar, dine sahip çıktıkları oranda ve dindarlıktan ölçüsünde ibtila ve imtihana tabi tutulurlar.. Bir insanın salabet-i diniyesi ne oranda konsantre ve katışıksız ise, maruz kalacağı ibtila ve imtihanlar da o oranda çetin ve şiddetli olacaktır!”.
Hatırlarsanız bu hadiseler patlak vermeden, zat-ı aliniz “yeni Türkiye’yi idare eden serkarlar tarafindan Hizmet hareketi, çetinlerden çetin bir ibtila ve imtihana maruz kalacak!” buyurduğunuzda, bizler yukarıdaki hadisi sizlere okumuştuk.
Evet üstadım, haber verdiğiniz şeyin gerçekleştiğini el-hak bugün gözlerimizle görmekteyiz ve hayretler üstü bir dehşete kapılarak şu soruyu soramadan edemiyoruz:
“Nasıl olur da, “muvahhid bir mü’min” olduğunu iddia eden birinden bunca şeytanî davranışlar zuhur edebilir?”
Ne var ki; neredeyse her gün sergiledikleri “mütereddit siyasî manevralar”, “aldıkları birbiriyle çelişen kararlar”, “peşpeşe attıkları geri adımlar”, (tükürdüklerini yalamalar) ve “gün geçtikçe etraflarından dağılan hala haya hissinden kırıntılar taşıyan kimseler” gibi şüphe götürmez mütevatir deliller sayesinde, evet bütün bu ve benzeri daha bir çok husus -özellikle de Cenab-ı Allah’ın, yoluna baş koyan mücahidler ve mazlumlara olan maiyyeti- muvacehesinde (sayesinde), hakikat üzerindeki perdeler bir bir aralanmaktadır. Bunu idrak eden birçok insan, zalimlerin yüzüne karşı hakikati haykırmak için silkinerek harekete geçmeye hazır, ne var ki zalimin sınır tanımaz pervasızca zulmü ve görünüşten ibaret gücünün tahakkümü, buna mani olmaktadır.
Aziz üstadım. Zat-ı alilerinizin; özellikle de siyasî ve içtimaî alanda sadece alim kimselerin öngörebileceği bu gibi durumlarla ilgili tehlikenin ciddiyetine dikkatleri çeken görüşleriniz ve yönlendirmelerinizin aydınlık tayfları sayesinde, insanların gün geçtikçe Hizmet’in ufku, stratejisi ve yönlendirmesinin doğruluğuna olan inançlarının artmasına ve duydukları güvenin ziyadeleşmesine vesile olmuştur.
Bundan dolayıdır ki aziz üstadım; zamanla, dünyanın dört bir yanında ileri gelen idarecilerden azımsanmayacak ölçüde kimselerin, zat-ı alinize olan saygıları her geçen gün artmaktadır ki, bu sayede dünyanın farklı coğrafyalarında bulunan hayırhah adanmışlara ve nam-ı celilin şehbal açması adına imkanlarını seferber eden mücahid hizmet erlerine bağırlarını açmada kusur göstermiyorlar. Bunlardan sadece birini arz etmek istiyorum:
Henüz birkaç gün önce. Hizmet eri bir arkadaşımızla birlikteyken, Fas Yüksek Öğrenim Bakanına, Türk hükümetinin bitip tükenmek bilmeyen istekleri karşısındaki tutumlarım sordum.








