Harbiyeli annesi Çetinkaya: Bizim çocuklarımız ‘FETÖ’den yargılanmadı, darbeden yargılandılar. 19 yaşındaki Er ve askeri öğrenciden darbeci çıkarmı Allah aşkına. Bunun muhatabı Cumhurbaşkanı’dır, Başbakan’dır, Hulusi Akar’dır ve Abidin Ünal’dır.
Müebbet hapis cezasına çarptırılan Hava Harp Okulu öğrencisi Taha Furkan Çetinkaya’nın annesi Melek Çetinkaya, gözaltındaki 3 gününü ve Ankara TEM Şube’de yaşadıklarını anlattı.Kendi oğlu ile birlikte Harbiyeli öğrenciler için 19 Ocak’ta Adalet Yürüyüşüne başlayan Çetinkaya, eyleminin üçüncü gününde evinin önünden Ankara TEM’e götürülmüştü.
DW Türkçe’den Nevşin Mengü’nün Bire Bir programına konuk olan Çetinkaya, o gün evde arkadaşıyla kahvaltı yaptıklarını ve onu evine bırakmak için otoparktan çıkınca polislerle karşılaştığını söyledi: “Otoparktan çıktım. Evimin önünü trafik polisinden tut, çevik kuvvet, sivil polis hepsi mahalleyi doldurmuştu. Ne oluyor dedim. ‘Melek hanım yaptığınız Adalet Yürüyüşüne karşın provokatörler de karşı bir eylem yapacakları ihbarını aldık. Sizi sadece güvenlik amaçlı şubeye götürüyoruz dediler. Fakat beni TEM’e götürdüler.”
Çetinkaya, programda, AKP’li Fatma Betül Sayan’ın askeri öğrenci davaları izlemeye gelenlere günlük 70 TL dağıttığını söyledi.İşte, Harbiyeli annesi Melek Çetinkaya ile yapılan söyleşinin tam metni:
Melek hanım bundan 3-4 ay öncesine kadar sizi kimse tanımazdı, fakat son 4 aydır çok daha aktifsiniz. Neden bu zamana kadar bir şey demediniz de şimdi konuşmayı seçtiniz?
Keşke hiç tanınmasaydım. Şu olduğum durumdan hiç memnun değilim. Çünkü, biz devletin yaptığı yanlıştan döneceğine inandık hep. Malum kültümüzde de sağ cenah olarak adlandırılıyoruz. Ben ilkokul mezunu, evinde oturan, çocuklarının işini yapan bir anneyken maalesef bugün sokaklara çıkmak zorunda kaldım. Çünkü, adaletin geleceğine olan inancım kalmadı. Kızılay’da Adliye önünde Metin Feyzioğlu ile karşılaşmıştım. Ona söyledim ki ‘’Metin bey ben Hava Harp Okulu annesiyim’’, “Evet biliyorum” dedi. “Biliyorsunuz ama hiçbir şey yapmıyorsunuz” diye karşılık verdim. “Cumhurbaşkanından randevu alın onunla görüşün” dedi. İşte bu adaletin bittiğinin göstergesiydi benim için.
“BENİ YERDE SÜRÜKLEDİLER VE KELEPÇELEDİLER”
Siz Ankara’da bir adalet yürüyüşü yapmaya çalıştınız onun sonucu ne oldu peki?
Ben Eylül ayından beri hep bir şeyler yapma gayretindeyim. Gerek Cemal beyin, gerekse Acun hanımım yanına giderek, çocuklarımın mağduriyetini duyurmaya başladım. Sonra daha farklı ne yapabilirim diye düşünürken, bir gün oğlumla Silivri’den görüşten dönüyordum dedim ki ‘’Ben bu yolu 3.5 senedir otobüsle gidip geliyorum, neden yürümüyorum?’’ diye düşündüm. Eşime bile söylemeden tweet attım direk. Yalnız olsam bile ben bu yolu yürüyeceğim. Bir şekilde bu çocukların mağduriyetini duyuracağım. Çok güzel de dönüşler aldım. Eğer o gün bizi dağıtmasalardı, eminim ki sesimizi duyuracaktık. O gün metrodan geleni, otobüsten ineni gözaltına aldılar. Beni yerlerde sürüklediler ve kelepçelediler. Hepimizi engellediler. Polisler bana “Otur yerine” diye bağırıyorlardı. Ben zaten 3.5 senedir oturuyorum. Devlet bu yaptığı yanlıştan dönecek, bunlar 19 yaşındaki askeri öğrenciler derken, her gün başka bir zulümle karşı karşıya kaldık.
Peki siz ne kadar gözaltında kaldınız?
Ben 3 gün TEM şubede gözaltında kaldım. Adalet yürüyüşüne başlayalı iki gün olmuştu. Beni evimden gözaltına aldılar. İki gün beni güvenlik şubede tuttular. 3.gün ben eyleme gitmemiştim. Arkadaşımla evimde kahvaltı yapıyordum aslında. Onu evine bırakmak için otoparktan çıktım ve evin önünde bekleyen Trafik Polisinden tutun, sivil polisinden, çevik kuvvetine kadar bekliyorlardı. Ben polislere “Ne oluyor” diye sordum. Onlar “Melek hanım yaptığınız Adalet yürüyüşüne karşı provokatörlerin karşı bir eylem yapacağı ihbarını aldık. Sizi güvenlik amaçlı şubeye götürüyoruz.” dediler. Fakat beni TEM’e götürdüler, hakkımda bir dosya açıldı ve 3 gün beni gözaltında tuttular.
BANA, ‘BOYUN DA BİR KARIŞMIŞ, NİYE DOĞRU DURMUYORSUN’ DEDİLER
3 gün boyunca size ne sordular ve siz ne cevaplar verdiniz?
İlk götürüldüğümde polislerin tavrından çok korkmuştum. Odaya girdim ‘’çıkart şunu!’’ diye bağırdılar. 1.5 saat duvara dönük bir şekilde ayakta beklettiler. Hatta bir ara üşüdüğümde ellerimi cebime koyarken bana “Çıkar elini burası güvenlik şube” değil diye bağırdılar. Polisin bir tanesi geldi, sigarasını yüzüme üfledi. Bir tanesi geldi “Boyunda bir karışmış, niye doğru durmuyorsun sen” diye bağırdı. Şimdi biz hukuk devleti değil miyiz? Siz oraya gelen insanın daha terörist olup olmadığını bilmiyorsunuz, nedir bu muamele ben anlayamamıştım doğrusu. Birisi geldi “sen sosyal medya kullanmayı nereden öğrendin, ne zamandır kullanıyorsun?” tarzında sorular sordu. O kadar çok korkmuştum ki, o akşam işkence odasına götürüleceğim diye düşünmüştüm. Daha sonrasında ise beni 5 tane kadının yattığı bir nezarethaneye götürdüler. Bir battaniye ile ince bir sünger verdiler. İnanın işkence odasına götürülmediğim için sevincimden ağladım.
HARBİYELİ ÖĞRENCİLER ‘CEMAAT’TEN YARGILANMADI
Siz cemaatçi misiniz?
Kesinlikle böyle bir şey yok. Bunun araştırılması falan yapıldı. Çocuklarımız 15 Temmuz’dan sonra tutuklanınca eş zamanlı operasyonlar yapıldı, evlerimiz arandı. Hiçbir ailede veya bizde irtibat veya iltisak bulunamadı. Zaten bizim çocuklarımız ‘FETÖ’den yargılanmadı, Anayasal düzeni yıkmaya teşebbüsten yargılandılar.
“ANNE BUNLAR İŞKENCE Mİ, AYNISINI BİZE YAPIYORLAR”
Bir izleyicimiz İfşa kitabının yazarı Toygun Atilla aynen şunu demişti “Kendilerinden olmayanları zaten mobing yoluyla zaten ayırıyorlardı, geriye sadece kendilerinden olmayanlar kalıyordu” buna cevabınız nedir?
Ben 15 Temmuz’dan sonra olanları görünce oğluma dedim ki “Bu mobingle ayrılan çocukları dinledim, onlara yapılan şeyler size de yapılıyor mu?” Oğlum “Anne bunlar işkence miymiş, aynısı bize de yapılıyor.” dedi. Ben oğlumdan yola çıkarak bu soruya ancak bu şekilde cevap verebilirim. Bu soruyu TSK Komutanlarına sormak lazım, çünkü mobingleri yapanlar onlar. Ben oğlumun yara bere içinde eve geldiğini, 40 derece asfaltta süründüğünü, dirseklerinin asfalta yapıştığını biliyorum.
15 Temmuz gecesi ve sonrasında neler oldu bizlere özetleyebilir misiniz?
Eğitim öğretim yılı bitmişti. Çocuklar hem tatil hem de Ramazan bayramı dolayısı ile eve gelmişlerdi. Bayram sonrasında 10 Kasım’da Hava Harp okulunda olmaları gerekiyordu ve çocuklar Pazar günü teslim oldular. Çocuklarımız girişte telefonlarını girişte veriyorlar, ancak tatile giderlerse veya eğitim-öğretim yılının sonunda telefonlarını alabiliyorlar. Pazartesi, Salı ve Çarşamba günü bir çadır hazırlığı yaptılar. Çünkü, Yalova’da bulunan kamp yerine gideceklerdi. Çarşamba günü gemi ile çocukları kamp yerine götürdüler. Benim oğlum 1.sınıf öğrencisi olduğu için, Yalova’da ilk defa kamp yapacaktı. İlk defa Yalova’ya eğitim kampına gittiler. Maalesef çocuklar daha çantalarını hazırlamadan, kampa gittikten bir gün sonra dönemin Hava Kuvvetleri Komutanı, çocuklarımızı ziyarete geldi ki çocuklar buna çok şaşırmışlardı. O sabah çocuklara bir konuşma yapıyor ve askerlikte emre itaatin önemine ısrarla vurgu yapıyor. Gerekirse öleceksiniz ve öldüreceksiniz diyor. Tabii çocuklar bu konuşmaya çok şaşırıyor. Yemek sırasında da çocuklara “İyi yiyin aslanlarım, bu gece çok yorulacaksınız’’ diyor. Ama çocuklar zaten eğitim kampında oldukları için kendi aralarında ‘’Eyvah bu gece nasıl bir tatbikat olacak, nasıl bir spor yaptıracaklar” diye konuşuyorlar. Komutan ise ‘’Çocukların bugün yapacakları sporu hafif tutun, eğitimini hafif tutun ve çocukları çok yormayın’’ diyor. Çocuklarla biz sonradan konuşunca puzzle’ın parçalarını birleştiriyoruz. Abidin Ünal, hiçbir şekilde çocuklarımıza 15 Temmuz sonrasında sahip çıkmadı. 15 Temmuz günü sabah saatlerinde Yalova kampına geldi ve akşam 5’e kadar onlar ile beraberdi. Bizim çocuklarımızın her şeyi saatli olduğu için, saat 22’de yatıyorlar. Yatışa geçtiklerinde 22:30’a doğru bir acil durum alarmı veriliyor ve tam teçhizatlı toplanmaları söyleniyor. Bir terör saldırısının olduğu ve Yalova kamp yerinin güvenli olmadığı, Yeşilköy’de bulunan Hava Harp okulunun daha güvenli olduğu söyleniyor çocuklarımıza. Bizim çocuklarımı Yalova kamp yerinden 00:07’de çıkış yapıyorlar ve bunun kamera kayıtları var. Fakat, kampın önünde bulunan polisler çocuklarımızın önünü açıyor ve “Siz nereye gidiyorsunuz” demiyor. İzmir Aliağa’daki karacı çocukları da aynı şekilde darbeye karıştırmak istediler, fakat İzmir’deki polisler darbe oluyor geçemezsiniz diye o çocukları geri döndürdü. Onlar normal hayatlarına devam ederken, bizim polisler bizim çocuklarımızın yolunu neden açtı anlamış değilim. Gece olmuş saat 00:07, Türkiye’de yer yerinden oynuyor, bütün Askeri birliklerin önü çöp kamyonlarıyla kapatılmış ama Yalova’da bu uygulanmadı. Savcı müebbet isterken, otobüsü kullanan erin telefonu varmış, o telefonuna bakmıştır darbeyi öğrenmiştir ve askeri öğrencilere söylemiştir dedi. Ama sonunda Er’lerin beraatini, askeri öğrencilerin müebbetini talep etti. Bu nasıl bir çelişkidir?
HALK, BUNLAR DARBECİ DEĞİL DEDİ
Bir izleyicimiz demiş ki “Öğrenci oldukları için değil, insanların üzerine ateş açıp masum insanları katlettikleri için o cezaları aldılar. İnsanları yanlış yönlendiriyorsunuz” buna ne diyeceksiniz?
Bir tane askeri öğrencinin, bir tane insanı öldürdüğünün herhangi bir kanıtını veya otopsi raporunu göstersinler, bende burada utancımdan yerin dibine gireyim. Yalova’dan İstanbul’a 9 otobüs gitti ama bir kısmı da Yalova’da kaldı. Bunun nedeni nedir? Ak Partili Milletvekilleri ‘FETÖ’cü komutanlar ‘FETÖ’cü çocukları alıp götürdüler’’ dediler. Maalesef bir gün önce bizim Alay Komutanımız bir otobüs firmasından, çocukları geziye götürmek maksadıyla otobüs kiralıyor. 9 otobüs geliyor ve darbe olunca firma sahipleri kalan otobüsleri göndermiyor. O arada gelen 9 otobüse yettiği kadar 331 çocuk bindiriliyor ve farklı yerlere gönderiliyor. Boğaz köprüsüne, FSM köprüsüne, benim oğlumun gönderildiği Sultanbeyli’ye giden otobüsler oldu. Çocuklar hangi otobüsün nereye gideceğini bilerek binmediler ki. Benim oğlum Boğaz köprüsünde de olabilirdi, Orhanlı’da da olabilirdi. Maalesef Orhanlı’da 5 tane ölü var ve bunları hiçbir otopsi raporu olmadan çocuklarımızın üzerine bıraktılar. Benim oğlum 40’a 40 bütün mermisini teslim etmişti arkadaşlarıyla beraber ve bunların hepsinin raporu var. Bütün öğrencilerin silahı vardı. Çünkü bizim çocuklarımız asker. Bir hakime neden cübben var, neden kalemin var denilemeyeceği gibi hiçbir askere de senin elinde neden silah var denilemez. Bizim çocuklarımızın silahları üzerlerine zimmetli. Varsayıl çocuklarımız silahlarını kamp yerinde bırakıp çıkmışlardı. Öyle bir gecede kamp yerine giriş yapan başka insanlar olsa ve birbirlerini o silahlarla öldürselerdi biz bunun açıklamasını nasıl yapabilirdik? O zamanda diyeceklerdi ki ‘’Zimmetli silahlarınızı neden yanınıza almadınız? Çocuklar, Sultanbeyli’de halktan darbe olduğunu öğrendiklerinde halkla beraber İstiklal Marşı okumuşlar. Halk, bunlar darbeci değil diyerek çocukların boyunlarına Türk bayrağı asmış ve en büyük asker bizim asker diyerek çocukları alkışlıyorlar. Olay yerinde bir tane ölü veya yaralı yok. AHaber darbeden 1 ay sonra Diriliş diye bir program yayınladı ve bizim çocuklarımızı kahraman diye yayınladı.
Bu çocukların içerisinde cemaatçi olarak tespit edilenler var mı?
Benim bildiğim kadarı ile yok. Daha önce dediğim gibi, evlerimize eş zamanlı operasyonlarla arandı, cep telefonlarımız incelendi. Biz dijital materyallerimizi 2.5 yıl sonra emniyetten aldık. Öyle bir şey olsaydı bizi de tutuklarlardı. Dershanelere gidenler varmış. Hakim çocuğa sordu “Neden bu dershaneye gittin?” Doğu’da okuyan çocuklardı bunlar. Çocuk dedi ki “Biz bir kasabada oturuyorduk ve evime en yakın dershane bu dershaneydi ve ben bu dershanenin teröristlere ait olduğunu bilmiyordum. Üzerinde Milli Eğitim Bakanlığı’na aittir yazıyordu.” dedi.
“ŞU AN ASKERİ OKULLARDAKİ ÇOCUKLARLA BİZİM ÇOCUKLARIMIZI SINAV YAPSINLAR, GÖRELİM KİM HAK ETMEDEN KAZANMIŞ”
İnsanlar ‘FETÖ’ye öfkeliler. Yıllar sonra ortaya çıkıyor ki sorular çalınmış. İnsanlar bu soruları çalarak, hak etmeden buralara girmişler. Belki sizin oğlunuzda bu organizasyonun içinde miydi, aldı mı acaba soruları?
Şu an askeri okullara aldığınız öğrencilerle, bizim çocuklarımız arasında bir sınav yapsınlar görelim kim hak etmeden girmiş. Bizim çocuklarımıza 15 Temmuz’dan sonra 2 yıl üniversite sınavlarına girmelerine izin vermediler. Çünkü onlarda biliyorlardı ki bizim çocuklarımız onların söylediklerini yerle bir edeceklerdi. Üçüncü yıl verilen dilekçelere artık dayanamadılar ve çocuklarımız üniversite sınavlarına girdiler. Bu çocuklar ilk 1000’e girdiler. Dershanelere gitmeden, okula gitmeden sadece cezaevlerinde hazırlanarak girdiler sınava. Sizce bu çocukların soru çalmaya ihtiyacı var mıydı? Kaldı ki SBS sorularıyla askeri okul sınav kağıtları karşılaştırıldı ve bir tane çocukta hiçbir şey çıkmadı.









