Tr724 ABD Temsilcisi gazeteci Adem Yavuz Arslan çok konuşulacak bir röportajı ekranlara taşıdı. Türkiye tarihine damga vuran 17 Aralık büyük yolsuzluk ve rüşvet operasyonunun en kritik isimlerinden komiser yardımcısı Hüseyin Korkmaz geçtiğimiz günlerde ABD’de hayatını kaybetmişti. Gazeteci Arslan, vefatından kısa bir süre önce Korkmaz’la tarihi bir röportaj yaptı.
Türkiye tarihine damga vuran 17 Aralık 2013 yolsuzluk ve rüşvet operasyonunun en kritik isimlerinden o dönemin Komiser Yardımcısı Hüseyin Korkmaz, geçtiğimiz günlerde ABD’de hayatını kaybetti. 37 yaşındaki genç komiser yardımcısı uzun süredir kanser tedavisi görüyordu ve vefatından kısa süre önce kendisiyle röportaj yapma imkanı buldum. 30 yıllık meslek hayatımın en zor röportajlarından birisiydi diyebilirim. Zira Hüseyin Korkmaz, ağır bir tedavi sürecinden geçiyordu ve ağrıları nedeniyle röportaja sık sık ara vermek zorunda kaldım.
Anlattıklarının bir kısmı aşağıda. Hüseyin Korkmaz’ı dinlerken bir yandan da kafamda ‘adalet’ kavramını sorguluyordum.
Düşünsenize; genç idealist bir komiser yardımcısı. Sadece işini yaptı hem de dört dörtlük! Normal şartlarda ödüllendirilmesi gerekirken ekip arkadaşlarıyla birlikte hapsedildiler. İşin garibi Hüseyin Korkmaz hiç çalışmadığı 25 Aralık operasyonundan tutuklandı! Şaka gibi ama değil. Mesleğinden atıldı, ailesi zulme uğradı, adalet arayışı ile Meriç’i geçti, 7 ay süren çok zorlu bir süreçten sonra ABD’ye gelebildi, büyük sıkıntılar çekti. Hüseyin Korkmaz olmasa bu dava açılamazdı. Reza Zarrab’ın itirafçı olup savcıyla anlaşması da Korkmaz’ın tanık olacağının ortaya çıkmasıyla oldu.
Fotoğraflar: Adem Yavuz Arslan
Büyük risk alarak hem kendini hem de hapse atılan meslektaşlarını dünya medyasının gözü önünde savundu. Haritada Türkiye’nin yerini bile bulamayacak, ne Erdoğan’dan ne Reza’dan ne de ayakkabu kutularındaki dolarlardan haberi olmayan 12 jüri üyesini şüpheye yer bırakmayacak şekilde ikna etti.
Korkmaz’ın mahkeme de tanık olarak verdiği ifadeleri o günlerde New York’ta yerinde izlemiş ve gün gün aktarmıştım.
Hüseyin Korkmaz tanıklığı bittikten sonra bir daha gözükmedi. Tıpkı Reza Zarrab gibi. Ben her iki ismi de bulup konuşmak için çok uğraştım. Nihayetinde Reza Zarrab’ı Miami-Florida‘da buldum. Adını Aaron Goldsmiht olarak değiştirmiş ve kendine yeni bir hayat kurmuştu. Bütün hikayesi bu yayında anlatmıştım.
Fakat Hüseyin Korkmaz’ı bulmam daha zor oldu. Aslında anlaşılabilir bir durumdu, sonuçta Erdoğan rejiminin ana hedeflerinden birisiydi. Malesef Korkmaz’a ulaştığımda kanser ileri safhadaydı. Hüseyin Korkmaz’a soracağım çok soru vardı ama hem sağlık sorunları hem de hali hazırda ABD’de devam eden dava da tanık olması nedeniyle planladığım kadar kapsamlı bir röportaj olmadı. Bazı soruları ise tanık olduğu davadan sonra yayınlanması kaydıyla cevapladı. Röportajda bir çok sorunun cevabını bulacağınız için ben bu noktada kendi gözlemimi paylaşayım;
Hüseyin Korkmaz gerçekten mesleğine, ülkesine aşk derecesinde bağlı birisiymiş. Sık sık ara vermek zorunda kalsak da iki güne yayılan bir röportaj yaptım ve yakından gözlem yapma imkanı buldum. Yaptığı işin haklılığı-hukukiliği ile ilgili zerre şüphesi yoktu. En çok da haksız bir şekilde 11 yıldır hapiste olan meslektaşları için kaygılıydı. Onların ve ailelerinin durumu için çabalıyordu. Yaşadıkları bunca eziyete rağmen “Pişmanlığın var mı?” diye sorduğumda, “Keşke hiç rüşvet almasalar, keşke Reza ile hiç tanışmasalar, keşke bu kadar suç işlemeselerdi de biz bu operasyonu yapmak zorunda kalmasaydık. Ama bugün olsa yine yapardık çünkü meslek yeminimiz bunu gerektiriyordu” dedi. Ne Hakan Atilla ne de Reza Zarrab konusunda hakkaniyeti elden bırakmadı.
Röportajı yaptıktan kısa süre sonra durumu ağırlaştı, hastaneye kaldırıldı ve sonra talihsiz haber geldi. Hüseyin Korkmaz 1 Eylül 2014 tarihinde beraber mesai yaptığı arkadaşları ile gözaltına alınırken “Hırsızdan korksak polis olmazdık” diye bağırması ve meslektaşlarının sert müdahalesi ile hafızalarda yer etmişti. Bu röportaj ise bir nevi son sözleri oldu.
- Sondan başlayalım. 17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet operasyonun üzerinden 11 yıl geçti. Yaşanan bunca olayı gördükten sonra, bugün olsa geriye dönüp aynı operasyonu yapar mıydınız?
Elbette. Haysiyet sahibi bir polisin bu operasyonu yapmamak gibi bir seçeneği yok, olamaz. Aksi, intihar olurdu herhalde ki o da itikadıma sığmazdı.
“ÜLKEM İÇİN ÜZGÜNÜM”
- Kastım daha çok şöyle; yolsuzluk olduğu konusunda kimsenin şüphesi yok. Kimse rüşvet vs yok diyemiyor. Hatta Erdoğan rejiminin en sıkı taraftarları bile yolsuzluğu inkar etmiyor. En fazla ‘Bu bir darbe girişimi’ diyorlar. Fakat maliyeti çok büyük oldu. Size, mesai arkadaşlarınıza ve Türkiye’ye maliyeti çok büyük oldu. ‘Değdi mi’ diye düşündünüz mü?
Ben kendi açımdan baktığımda operasyonu yapardım. Mesai arkadaşlarım da aynısını söyleyecektir. Bu operasyonu yapardık. Ben ve mesai arkadaşlarım zaten operasyonu yaparken başımıza ne geleceğini biliyorduk. Mesela şube müdürü Yakup Saygılı bir gün önceden odasını toplamıştı. Ben de odamı toparlamıştım. Bizle bu operasyonu yapan kişiler, operasyonun normalde doğal sonucu olmayan, üçüncü dünya ülkelerinde polisin başına gelebilecek şeyleri gözümüze almıştık zaten.
Ülkem için üzgünüm. Herkes kendi dünyasında tercihini yaşıyor. Ben polis olarak ilkesel tercihlerimin sonucunu yaşıyorum. Meslektaşlarımdan bir elleri yağda bir elleri balda olanlar var.. Bunu hangi sektöre uygularsanız uygulayın. Herkes yaptığı ilkesel tercihin sonucunu yaşıyor. İnsanoğlunun savaşı bu. Habille Kabille başlamış. O yüzden Türkiye’nin durumu bir milat noktası, fakat bugünkü geldiği demokratik ve hukuki rezil durumun sorumlusu 17 Aralık değil. O gün çekilen fotoğraf sorumlunun kim olduğunu gösteriyordu. Burda herkes kendi iç muhasebesini yapmalı.
“DARBE OLSA HALK İRADESİNE BAŞVURULUR MU?”
- İktidar cehanı ilk günden bu yana ‘Bu bir darbe girişimdir‘ argümanını dile getiriyor. Operasyon darbe girişimi mi, siz darbeci misiniz?
Hiçbir yönden değil. TCK‘da darbe tanımlanmış. Cebren ve şiddetle hükümeti devirmeye yönelik hamle girişimi diye tanımlanıyor. 17 Aralık’a gidelim. Bir yolsuzluk gerçekleşmiş. Herhangi bir dokunulmazlığı olmayan Reza Zarrab gibi kişileri yakalamışım. Rüşvet veriyor, kime? Bakanlar Muammer Güler, Zafer Çağlayan ve Egemen Bağış. Ayrıca Bilal Erdoğan’a rüşvet gönderiyor. Ben bu isimlerle ilgili takibat yapıyor muyum? Hayır. Yasama dokunulmazlığı olmayanlarla ilgili durum yok zaten. 17 Aralık günü geliyor, bunları raporluyorum. Diyorum ki rüşveti vereni bu, alanı olması gerekir, buna tahteravalli suç denir, alanı kim? Meclis’te!
Anayasal hüküm belli. Adalet Bakanlığı’nın 100 nolu genelgesi vardır. İlgili savcılık topladığı delilleri meclise gönderir. Biz de öyle yaptık. 18 Aralık günü 309 sayfalık bir rapor oluşturduk. Savcı talep etti. Meclis’e gönderildi bu rapor. Meclis’te kayda alındı. Meclis komisyonu kuruldu. Adı geçen bakanlarla ilgili cebri bir uygulamamız var mı? Gayri hukuki bir şeyimiz var mı? Tamamen Adalet Bakanlığı genelgesini harfi harfine uyguluyoruz. Meclis’e gönderiyoruz ve diyoruz ki, “Ey meclis sen halk iradesisin, sana gönderiyoruz!” Darbelerde halk iradesine gönderilir mi? Herhangi bir gözaltına alınan veya yasama dokunulmazlığı engellenen bakan var mı? Yok. Bu soruşturmaya darbe diyemezsiniz. Ortada bal gibi yolsuzluk var.
“6 AY ÖNCE YAPSAK GEZİCİ DİYECEKLERDİ“
- Hükümet “Dersaneleri kapatacaktık, Cemaat böyle bir operasyona girişti” iddiasında. Operasyonu politik gündemle mi yaptınız?
Her şeyden önce bu iddia takvimle uyuşmuyor. 17 Aralık soruşturması 16 Aralık günü başlamadı. Soruşturma Eylül 2012 tarihinde başladı. 15 ay öncesine gidiyor. O dönem hükümetle Cemaat’in arası gayet iyiydi. Soruşturmaya başladığımızda gayet sıradan kaçakçılık soruşturması olarak başladık. Ortada bakan yok, rüşvet yok. İlk ihbar mali şubeye geliyor. Biz arşiv çalışması yapıyoruz. Ortada bir rüşvet yok. Düz bir soruşturma başlamış. Soruşturma başladığında 2012 Eylül ayı.
Biz bakanların rüşvet işlemine dahil olduğunu Nisan 2013‘te gördük. Muamer Güler Ocak’ta bakan oluyor zaten. Operasyon başladığındna Muammer Güler bakan bile değil. Zarrab’la tanışmıyor. Takvim gerçeklerine bakın. Muammer Güler’e Zafer Çağlayan’a rüşvetleri görüntülemişiz. Gezi olayları filan var. Erdoğan Gülen’e dön çağrısı yapıyor. Cemaatle hükümetin arasının iyi olduğu dönem çalışma yaptığımız zaman.
Operasyon neden 17 Aralık’ta oldu? Operasyonun evraklarını açıp bakın. 25 Ekim 2013 tarihinde Muammer Güler’e gönderilmek üzere 3,5 milyon dolarlık rüşvet teslimatı var. Kurye mali polisin takip ettiğinden şüpheleniyor. Arkadaşlarımızın görüntülerini alıyorlar. Polis olduklarından şüpheleniyorlar. Soruşturmayı kimin yapabileceğini de biliyorlar; Mali ya da İstihbarat şube diyorlar. O yüzden Muammer Güler telefonda, “Ben araştıracağım siz telefonda konuşmayın!“ diyor.
Savcı bey, “Bakan TİB üzerinden dinlemeyi öğrenebilir” endişesiyle dinlemeyi sonlandırıp hemen fezlekenin hazırlanması talimatını verdi. 40 gün boyunca fezlekeyi hazırlıyorum ben. 17 Aralık günü fezleke hazır hale gelince operasyon başladı. Operasyonun 17 Aralık’ta yapılmasının nedeni Muammer Güler’in ekibinin fiziki takibi fark edip soruşturmanın peşine düşmesi. Emniyet’e geliyor alel acele. “Reza Zarrab ile ilgili ihbar gelmiş, bunu işleme almayın sakın!” diyor. Operasyonun nedeni net olarak dosyada belli.
O gün gündemde dersaneler var. “O zaman sen dersanelerin kapatılmasından dolayı yaptın, cemaatçisin” diyorlar… 6 ay önce yapsan “Gezicisin!” derler. 3 ay sonra yerel seçim vardı. O zaman yapsak seçimleri maniple etmek için yaptın derler. Seçimden sonra yapsak ardından Cumhurbaşkanlığı seçimleri geliyor. Onu beklesek genel seçimler var. Savcı seçimi mi bekleycek? Savcı dosyaya bakar, seçime bakmaz. Ona göre karar verir işlemini yapar. 17 Aralık’ta da harfi harfine hukuka uygun olarak yapılmıştır.
ORTADA BİR CASUSLUK VARSA ONU YAPAN HÜKÜMETTİ
- Erdoğan ve AKP’nin yoğun bir şekilde ‘casusluk‘ suçlaması yaptı. Siz casusluk mu yaptınız?
Tamamen siyasi bir söylem. Siyasi arenada alıcısı var, İsrail-Amerika düşmanlığını pompalarsak alıcısı olur diye söylenmiş bir söylem. Bomboş söylemler bunlar. 17 Aralık’ta casusluk aranacaksa İran’ın finansal bir operasyonu var. Türkiye’de gerçekleştirebilmek için verdiği rüşvetler var. Çin’de aynı operasyonu yapıyorlar. Zarrab’ın dönemin İran Cumhurbaşkanı Ahmedi Necad‘a bağlılık mektubu var. Bankalarda sıkıntı yaşayınca referans mektubu olarak Türkiye İçişleri Bakanı‘nın mektubunu koyuyorlar. Kimin işlemleri bunlar; İranın işlemleri. Tanesi 100 bin dolardan 2 mektup imzalıyor Muammer Güler!
Casusluk diyorlarsa budur casusluk. Transit ticaret meselesi de öyle. Ambargo kurallarına baktığınızda Türkiye için bulunmaz nimet. Üretici için nimet. Türkiye’nin en büyük dış ticaret açığı enerji. Aldığınız enerjinin bedelini ilaç ve gıda ile ödeyeceksiniz. Türkiye ilaç ve gıda satacak. O dönem Ethem Sancak’ın ilaç işleri vardı. Gerçekten de bu ambargo konduğunda acaba ilaç işlerine girebilir miyiz diye çalıştılar. Beceremediler diye Zarrab’ın sahte ticaretiyle heba ettiler. 1.5 milyar dolar para vardı orada. Toplamda milyarlarca dolar para İran’a ihracattan kazanılabilirdi. Türk sanayisi üreticisi kazanacaktı. Sanki Dubai’den İran’a gitmiş gibi gösterilen sahte işlemlerle heba edildi. Gerçekte ihracat yoktu. Dubai’den İran’a sanki buğday, tavuk vs gitmiş gibi kaç milyar dolarlık işlem yaptılar.
- Amerika’daki davada 20 milyar dolar gibi bir rakam konuşuldu. Sizin tespitlerinizle uyumlu mu bu rakam?
Bizim tespitlerimiz 15.5 milyar dolardı.
- Orada dönen rüşvet miktarı neydi?
Dönem dönem değişti. Altın ile para aklanırken Zafer Çağlayan’a işlemlerin binde 5‘i, Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan’a binde 4‘ü, gıda işine döndüklerinde de Zafer Çağlayan’a binde 4‘ü, Süleyman Aslan’a da binde 3‘ü rüşvet olarak verildi. 100 milyon dolar gibi bir rakama tekabül ediyordu.
“MEHMET ŞİMŞEKVE BABACAN RÜŞVET ALMAYINCA ÇOK MUTLU OLDUM“
- Bu kadar rüşveti takip ederken ne düşündünüz? Sonuçta rüşvet yaygın bir suç ama bu rakamlar çok sıradışı değil miydi?
Çok üzülüyordum. Zarrab, aleyhine basında çıkacak haberleri önlemek için bakanlara gidiyordu. Bakanlar Mehmet Şimşek ve Ali Babacan’a gitti. Zarrab görüşme sonrası adamına, “Kendi kendimizi ihbar etmiş olduk!“ diye dert yandı. Ali Babacan’ın kendinden rahatsız olduğu bilgisi geliyor kendisine. Elemanına “Bu ikisi biraz farklı!“ diyor. Ben o tapeleri dinlediğimde öyle bir mutlu oldum ülkem için. O gün fark ettim körelmişim artık milyonları duymaktan. O gün bir bakan rüşvet almadı ya, bir bakan gibi davrandı, ülkem adına bir ışık gördüm. Duygulandım yani. İlk defa bir bakan ‘bakan’ gibi davrandı. Zarrab görüştüğünü satın alıyordu. Zarrab’ın yaptığı o aslında, adamı ruhuyla birlikte satın alıyor. Gerçekten önüne yatırıyordu.
- Size yönelik iki temel suçlama var. Bir fezleke de ‘dönemin başbakanı‘ ifadesini kullanmanız, ikincisi de “Bütün kabineyi buraya toplayacağız“ şeklinde yazıştığınız. ‘Dönemin başbakanı’ ifadesini yazdınız mı?
Hiçbir yazışmada ‘Dönemin Başbakanı’ ifadesi kullanmadık. Hiçbir raporda, adliyeye gönderilmiş fezleke de ve hatta draflarında ‘dönemin başbakanı‘ tabiri geçmiyor.
OLMAYAN BİLGİSAYARDAN DÖNEMİN BAŞBAKANI YAZAMAM Kİ!
- Nerden çıktı bu iddia peki?
Benim spark programında “Kabineyi burada toplayacağız!” şeklinde yazışma yaptığım iddia ediliyor. Bu iddia üzerine 25 Aralık’ta tutuklandım. Oysa ki ben o operasyonda görevli bile değildim. Yazıştığımı iddia ettikleri diğer polis de o operasyonda görevli değildi. Bu bilgisayarlara bizim huzurumuzda el konmadı. Hukuken, CMK’da yazılı kuralara göre el konmadı, hiçbirisinin bizim ya da avuktalarımızın huzurunda imajı alınmadı, bize veya avukatlarımıza imajı verilmedi, hala da verilmedi. Halbuki hukuken bunların bizim gözümüzün ya da avukatlarımızın gözü önünde el konmalı, imajı alınmalı ve bize veya avukatlarımıza imajlarının aynı hash değerlerine sahip imajlarının verilmesi gerekir.
Oynama yapıldığını gösteremeyelim diye bize imajlarını vermediler. Diyeceksiniz ki oynama yapıldığını nerden biliyorsunuz. Örnek vereyim size… Benim o bilgisayarla iddia edilen “Kabineyi burada toplayacağız!” denilen yazışmanın yapıldığı iddia edilen tarihte o bilgisayar daha emniyete alınmamış bile. Satıcı firmanın deposunda. Nasıl yazışacağım ben ? ‘Yapmışsınız’ diyor savcı. Ben yapmadım, delili de o bilgisayarın o tarihte emniyet tarafından daha satın alınmamış olması! Oynama yapıldığı bariz belli.
