KHK’lı Hakim Köroğlu: Eğer bir gün hakimliğe geri dönersem, kimse hakkında ‘Bana zulmetti’ diye karar vermem. Kanun ne diyorsa o… Ne fazla ne eksik. Hiçbir darbe dönemi bırakıldığı gibi kalmadı, su akar yolunu bulur. Ama yarın olur, ama ertesi gün…
SELAHATTİN SEVİ-TR724.COM
15 Temmuz 2016 darbe girişiminin ardından, 4 bin 500’den fazla hakim ve savcı hakkında “darbeye teşebbüs” ve “Gülen Cemaati” üyesi oldukları suçlamasıyla işlem yapıldı. Binlercesi mesleklerinden ihraç edildi. Bugüne kadar çok azı konuştu. Darbe girişimi sonrasında gözaltına alınan, tutuklanan, 21 ay 10 gün sonra hakim karşısına çıkan Bandırma Hakimi Mehmet Köroğlu bu isimlerden biri. Köroğlu, yaşadıklarını Kronos’a anlattı. Hem ailesiyle birlikte yaşadığı hukuk ihlallerini, hem de Türkiye’deki yaygın yargılama süreçlerinin fotoğrafını çekti.

Adınızı, kendisi de KHK’lı bir polis memuru olan ve kapıcılık yaparak geçimini sağlayan amcanızın oğluyla çekildiğiniz bir fotoğrafla duydum. Paylaşımda, “An itibarıyla köyüm… KHK’lı bir hâkim ve polis… Babamıza yardıma geldik… Biz Anadolu’nun garip insanlarıyız” ifadeleri vardı. Öyle misiniz?
Çok ayrıntıya girmeden anlatayım. 1988 yazında Kahramanmaraş’ın Göksun ilçesinin Kavşut köyünde dünyaya geldim. İlkokulu orada, daha doğrusu mezrasında bitirdim. İlkokul 4’te taşımalı eğitimle Kavşut merkeze gittim. Sonra 5. sınıfı tekrar köyde, ortaokulu Göksun’daki bölge yatılı okulunda okudum. Liseyi Kayseri’de, üniversiteyi ise Kocaeli Hukuk Fakültesinde okudum. Sonuçta, köyden geldiğimiz için zor imkanlarda okuduk. Annem babam hâlâ köyde. Şartlarımız zordu. Fakat çok şükür bu günlerimize geldik.
O şartlarda eğitim gördünüz ve hakim oldunuz…
Evet, 2006’da hukuk fakültesine başladım ve 2010’da mezun oldum. Sonra 2010’da hâkim ve savcılık sınavına girdim. Kazanamadım. 2010’da iki tane sınav oldu, bir adli yargı sınavı bir de idari hâkimlik sınavı, ikisini de kazanamadım. Çalışmak için süremiz oldukça dardı. Çok az bir puanla kaybettim. 2011 yılında kazandık ve staja başladık. Yaklaşık iki yıl Ankara’da adliye, Yargıtay, Akademi stajımız oldu. 2013’te Mayıs ayının sonunda kura çektik ve kura kararnamesiyle Bandırma’da görev aldım. Göreve başlamam haziranda oldu. 3 yıl orada görev yaptım. İlk 1,5 yıl ağır ceza mahkemesinde üye olarak, sonraki 1,5 yıl da aile mahkemesinde çalıştım.
Sonra 15 Temmuz’da yakalandınız…
15 Temmuz’da da aile mahkemesindeydik; o gün kararları verdik, gerekçeleri yazdırdım, bir kısmını da pazartesiye yazarım dedim. Çünkü aile mahkemesinde gerekçeleri yazdırmak gerçekten zor. Sonra o gün akşam olay oldu. Evdeydik, kayınbiraderim de tatil amaçlı gelmişti. Onlar da bizdeydi. Televizyonda haberleri gösterdi, “Enişte şu an darbe oluyormuş” dedi. Ben de, “Saçmalama, bu vakitte böyle bir şey mi olur” dedim. Sonuçta anayasa hukuku dersinde 1921, 1924, 1960, 1982 anayasalarını gördüğümüz için darbe dönemlerini de anlatıyorlardı bize. O da gerçekten öyle görünüyor deyince izlemeye başladım. Tabii ben endişelendim. Eşim de “Neden endişeleniyorsun, neden sürekli balkondan bakıp duruyorsun” dedi. “Bu düpedüz bir oyun, sonuçta darbe olsa da önce bizi götürecekler, olmasa da” dedim. İlk olarak kaymakam, hâkim, savcı ilçede ne varsa onu götürecekler dedim. Eşim, ne alakası var sen evde oturuyorsun dedi. Oturuyorum ama böyle işte dedim.
O gecenin sabahında ne oldu, endişeleriniz arttı mı, gelişmelere göre azaldı mı?
Neyse, sabah oldu. Saat sekiz-dokuz gibi televizyona baktığımda 2745 hâkim ve savcının açığa alındığını gördüm. Açıkçası ben kendimi beklemiyordum, kimse kendini beklemez aslında ama rakam da yüksek olunca bekler.
Tutuklanmanız nasıl oldu?
Benim bir arkadaşım vardı, hem üniversiteden sınıf arkadaşım hem de adliyede birlikte çalışıyorduk. Ferhat dedim, 2700 küsur hâkim ve savcıyı açığa almışlar, listede var mıyız yok muyuz, senin haberin var mı dedim. “Hâkim Bey, şu an benim işim var, müsait değilim.” dedi ve kapattı. Ondan sonra, akşama doğru benim çocuğun ayağı incindi. 22 aylıktı, hastaneye götürdük, hastaneden geldik. Yarım saat sonra da polisler gelmiş eve. Ben evde değildim ama zaten Facebook’ta görmüştüm, hâkim ve savcıları gözaltına almaya başladılar diye. Bekliyordum, biliyordum geleceklerini. Eşim aradı, polisler geldi, dedi. “Beklesinler geliyorum” dedim. O gün tam tatil için kayınbabam ve kayınvalidem de gelmişti. Onlar da evdeydi. Neyse eve geldim. Polisler arama yapıyorlar. Arama kararına baktım, ben müsait değilim diyen hâkim arkadaş arama kararını vermiş. Dediğim gibi üniversiteden sınıf arkadaşım… Gözaltı kararı da verilmiş.
Gerekçe ne?
Kararda “Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs” yazıyor. Yani, darbeye teşebbüs. Ve terör örgütüne üye olma suçundan… Evde delil var mı, ne var ne yok diye arama yapıyorlar. Gelmişler ama evde zaten benim devletin verdiği beylik tabancam vardı. Bu silahı polisler gördü ama hiçbir şekilde işlem yapmadılar. Sadece ve sadece evde Fethullah Gülen’e ait kitap, cd, gazete var mı? Sadece onların derdindeler. Baktılar onlardan da bir şey yok, sonra silahımı bulup hiçbir şey yapmadılar, el koymadılar. Hâlbuki darbeye teşebbüs ve silahlı terör örgütü suçlarında ilk başta silahı alıp götürmeleri gerekir.
Silahınıza el koymadılar mı?
Bizim terörist olduğumuza inanmamışlar ki o gün silahı almadılar, ben tutuklandıktan iki ay kadar sonra eşimden evdeki silahımı istemişler. Neyse bizi götürdüler. Akşam saat 9-10 gibiydi. Polislerle gittik. Gece saat 01.00 gibi ifade vermeye başladık savcıya. Başsavcı ve yanında da üç tane daha savcı arkadaş vardı. Ankara’dan yazı gelmiş. Aslında talimat; talimatı soruşturmaya kaydetmişler. Bunun için de kendileri işlem yapıyor. Anayasal düzeni ortadan kaldırma suçlarına bakan savcı, önce özetledi, sonra “Bizim de yapabileceğimiz bir şey yok, Ankara’dan talimat geldi.” dedi. Savcıya, dedim ki: “Sayın başsavcım, ben kesinlikle darbeye teşebbüs etmedim. Herkes gibi ben de evdeydim. Hani dışarı dahi çıkmadım, çünkü gece vaktiydi. Yattım uyudum belli bir süre sonra. Lojmanın güvenlik kamera kayıtları mevcut.” dedim. Ondan sonra ifademi bu şekilde aldılar. Ben, durduk yere bir hâkim-savcıyı bu şekilde gözaltına alıyorsanız muhtemelen tutuklamaya sevk edeceksiniz, dedim. Tabii ben eşime polisler eve geldiğinde, “Bir hâkim-savcı bu şekilde kesinlikle gözaltına alınamaz. Bunların niyeti belli, Ankara’dan da talimat gelmiş. “Muhtemelen beni Ankara’ya götürecekler, sen çantamı hazırla.” demiştim. Ben başsavcıya öyle deyince bana, “Öyle düşünmeyin, belki hâkim bey sizi tutuklamaz. Kötü düşünmeyin.” dedi. İfadem alındı, gözaltı kararı devam etti. Ertesi gün akşam 6’ya doğru ceza hâkiminin önüne çıktık.
Bir hâkim olarak gözaltına alınmanız ve tutuklama istemiyle mahkemeye sevk edilmeniz normal miydi, yargılama usulleri açısından?
Normalde hâkimlerin yargılanma usulünden kısaca bahsedecek olursak: Bir hâkimin suç işlediği iddia ediliyorsa, o yerdeki sulh ceza değil, bulunduğu yerdeki ağır cezaya en yakın ağır cezada ifadesinin alınması gerekiyor. Yani Bandırma’da ağır ceza var, benim en yakındaki Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinde ifademin alınması gerekiyordu. Orada işlem yapılması gerekiyordu, yapılmadı. Bandırma’daki sulh cezada yapıldı. Ertesi gün hâkimin önüne çıktık, hâkim, “Buyurun savunmanızı alayım” dedi. “Ne savunması”, dedim. Üzerime atılı suçları sordum. “Darbeye teşebbüs ve silahlı terör örgütü üyeliği”, dedi. “Sen de biliyorsun, o gün evdeydim. Dışarı dahi çıkmadım. Akşama kadar da birlikteydik. Darbeye teşebbüs, ne saçmalık! Böyle bir şey mümkün mü? Yani en azından bir usulü olur.” dedim. Ben ne söylersem yazıyor, tabii hâkim üniversiteden arkadaşım, dediğim gibi, yazıyor, cevap vermiyor. Dedim ki, “Dosyada darbeye teşebbüs ettiğime dair veya silahlı terör örgütü üyesi olduğuma dair hangi delil var?” Aynen bu ifademi zapta geçiyor hâkim. Ben zabta geç diye sormuyorum, sen bana dosyayı göster. Orada sinirlendim artık, dosyada hangi delil var dedim. “Hâkim Bey, delillerin hepsi Ankara’daymış!” dedi. Normalde bir hâkim delili görmeden asla karar veremez. İkincisi; talimatla tutuklama olmaz zaten. Tamamen yanlış. Dosyada sadece HSYK’nın beni açığa alma kararındaki liste var, başka hiçbir delil yok. O zaman daha OHAL ilan edilmemiş. Biz 16 Temmuz’da gözaltına alındık, 20 Temmuz’da da OHAL ilan edildi. Yani daha dört gün var. Bütün deliller Ankara’daymış deyince tekrardan, “Bir hâkim delilleri görmeden karar verebilir mi?” diye sordum, ama tutanağa geçti. Sonuç olarak tutuklanmamıza karar verildi. Toplam altı kişiydik. O gün akşam Bandırma’da görev yapanlar ve listede olanlar toplam dokuz kişiydik ama üç kişiye ulaşamadılar. Aynı gün altı kişiyi tutukladılar. Şundan tutukladılar; savcılık hem darbeye teşebbüsten hem de terör örgütüne üyelikten tutuklanmamızı istemiş, fakat bizi darbeye teşebbüsten tutukladılar. Örgüt üyeliğinden tutuklamadılar. Çünkü ilerleyen zamanda bu olay önem kazanacak.
Tutuklandınız ve Bandırma’da cezaevine gönderildiniz…
Evet, neyse tutuklandık, girdik cezaevine, müdür geldi. Sonuçta bir hâkimsin, oradaki cezaevinin idari olarak bize bağlı olmasa amiri de konumundasın. Varıyorsunuz, orada tutuklusunuz sonuçta. Müdürlerden biri geldi o sıra; “Hâkim Bey nasılsınız, hoş geldiniz, geçmiş olsun, geçer…” Her neyse klasik hoş geldiniz, geçmiş olsun temennileri… Cuma olay oluyor, biz cumartesi gözaltına alınıyoruz, pazar da tutuklanıyoruz. Söylemiştim hani, başsavcı ifade alırken, “Belki hâkim tutuklamaz” demişti cumartesi günü. Müdür bey dedi ki, “Hâkim Bey, dünden bizi başsavcı aradı, dedi ki hâkim ve savcılar gelecek oraya, bir tane koğuş ayarlayın. Biz de sizin için bir koğuşu boşalttık.” Düşünün başsavcıya ben niyetiniz belli, tutuklamak istiyorsunuz diyorum, o da belki hâkim tutuklamaz diyor. Fakat siz daha başsavcıya ifade vermeden cezaevini arıyor, koğuş ayarlayın hâkim savcılar gelecek diyor. Tutuklanacak yani…
Tutukluluğunuzun ilk günlerinde o zaman ve sonra basına da yansıyan kötü muamele ve kısıtlamalar gördünüz mü?
İlk tutuklandıktan yaklaşık tam üç hafta, hatta 22-23 gün hiçbir şekilde ailemizle telefonla ya da kapalı görüşümüze izin verilmedi. Tabii burada beni en çok üzen, o gün oğlumun ayağı incinmişti, hastaneye götürmüştük. Üç hafta boyunca oğluma bir şey oldu mu acaba diye endişelendim. Doktor, hafta içi çocuğunuzu getirin detaylı bakmamız lazım demişti. Oğlum daha 22 aylıktı o zaman. Hiçbir şekilde görüştürülmedik. Bizim fişleme listesi internete düştü. Örnek veriyorum; Mehmet Köroğlu yazıyor, yanında eşi Leyla Köroğlu, hemşire… HSYK’nın fişleme listesi, internete sızdı biliyorsunuz. O gün ben tutuklanmadan önce gördüm. Sonra ceza dosyasının içerisine ne hikmetse o fişleme listesi de yanlışlıkla mı ihmalen mi bilmiyorum girmiş. Bir baktım Mehmet Köroğlu, yanında eşini yazmış, ne iş yaptığını yazmış, hangi kurumda çalıştığını yazmış… Onun benimle ne alakası var, değil mi?
Yani siz belki de gözaltına alınmanız ve tutuklanmanıza giden yolda isimlerinizin daha önceden belirlendiğini düşünüyorsunuz.
Evet, iddianame düzenlendikten sonra, dosyayı gönderin dedim. Gözaltı kararı sırasında da çoğu kişi görmüş ama benim çok fırsatım olmadı. Dediğim gibi çocuğu hastaneye götürmüştüm. Ben bu listeyi doğrudan ilk olarak ceza dosyasında gördüm. “Mehmet Köroğlu. Eşi: Leyla Köroğlu, Bandırma Devlet Hastanesinde hemşire olarak çalışıyor” diye yazmışlar. İşin ilginç tarafı fişleme listesinde şöyle bir olay olmuştu. Medyaya da bu olay yansıdı. Bandırma’da 15 Temmuz’dan üç-dört ay önce bir savcı arkadaş vefat etmişti. Bizzat tanıdığım, samimi bir arkadaşım. Adı, Ahmet Biçer. Bir baktık ki, o gün tutuklanacaklar listesinde adı var. O bizi ayrıca üzdü, duygulandırdı tabii. Birlikte aynı adliyede görev yapıyorduk. Zaten toplamda 20-22 hâkim-savcı olduğu için herkes birbirini çok yakından tanıyordu. Bu durum gözaltı listelerinin 15 Temmuz’dan çok daha önceden hazırlandığının da bir delili.
Size tutuklanmanıza sebep olacak ne gibi deliller sundular?
Tutukluluğumuz devam ediyor. Diyoruz ki kısaca; “Ben darbeye teşebbüs etmedim ama beni darbeye teşebbüsten tutukladınız.” Dosyada darbeye karıştığıma dair bir tane makul şüphe yok, bırakın kuvvetli suç şüphesini, normalde makul şüphe için ilk başta işlem yapılır. Kuvvetli suç şüphesi varsa ama çok kuvvetli, somut deliller olacak, suçüstü hali olacak bir sürü şey var da izaha gerek yok, hukuki kısmına çok girmek istemiyorum. “Hiçbir delil yok, tahliyemi talep ediyorum” dedim. Suçun vasfı ve mahiyeti, mevcut delil durumu, dosyanın kapsamı dikkate alınarak şüphelinin tutukluluğunun devamına… Yani klasik şablon karar.
Tutuklandıktan hemen sonra şöyle bir olay oldu: Bandırma’da görev yapan, bir bayan, beş erkek hâkim-savcı tutuklandık. Beş gün sonra, perşembe günüydü, üç arkadaş itiraz etti, tahliyemizi talep ediyoruz dediler… Ben de cuma itiraz edeceğim dedim, cuma günü karar çıksın hani. Pazar tutuklandık, bir hafta itiraz süremiz var. Ben cuma itiraz yapacağım. Üç arkadaş itiraz edince hâkim tahliyelerine karar verdi. Beni tutuklayan hâkim o gün hafta sonu olduğu için sınıf arkadaşımdı ama asıl sulh ceza hâkimimiz başka idi. O bu üç kişinin tahliyesine karar vermiş. Aynı şu gerekçelerle: “Suçun vasfı ve mahiyeti, mevcut delil durumu, dosya kapsamı, suç vasfının şüphelinin lehine değişme ihtimali bulunduğundan bu kişilerin tahliyesine…” demiş. Şimdi bunları haricen, sağlam bir kaynaktan öğrendim. Şimdi değil ama zamanı geldiğinde bunları da açıklayacağım. Tahliye eden sulh ceza hâkimi demiş ki: İki kişi için, isimlerini söylemeyeyim, HSYK’dan aradılar, bu bu kişiler tahliye edilecek, bir kişiyi de sen tahliye edebilirsin, ben de o kişiyi tahliye ettim diye söylemiş. Yani beyefendi takdir hakkını kullanmış, o kişiyi tahliye ediyor. İki kişi için de emir gelmiş, bunları tahliye edeceksin diye. Sonra bizim için tutukluluk halinin devamına, dendi. İlk başta dosya Bandırma’daydı. Orandan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiler. Oraya da defalarca itiraz ettim. “Hiçbir şekilde darbeye karışmadık, darbeye teşebbüs etmedik” dediysek de, klasik, suçun vasfı ve mahiyeti falan filan… Sonra bin kişilik, iki bin kişilik listeler halinde, aşağıda ismi geçen kişiler yığınının tutukluluk halinin devamına… Bakın liste usulü adam tutukluyorlar, bu kez de tutukluluk halinin devamına karar veriyorlar… Böyle bir şey hukuk düzeninde mümkün değil. Hani böyle bir karar verseniz sizi anında disiplin suçundan ihraç ederler. Dosyamız Ankara’da uzun süre durdu.
Siz cezaevine girdikten sonra OHAL ilan edildi ve ardından KHK’lar geldi. Bu süreç size nasıl yansıdı, anlatır mısınız?
Sonra bir tane KHK çıktı, hâkim-savcıların soruşturma ve yargılaması en son görev yaptığı yeri bağlı bulunduğu bölge adliye mahkemesinin bulunduğu yer başsavcılıkta yapılır, diye. Dolayısıyla yargılaması da oradaki ağır ceza mahkemesinde yapılır. Balıkesir, bölge adliye mahkemesi olarak İzmir’e bağlıydı. Dosyayı İzmir’e gönderdiler. Bu kez Ankara’da altı yedi ay bekledikten sonra İzmir’e geçti dosya. İzmir’de de her ne hikmetse beklediler. Bütün hâkim ve savcıların yargılamasını 2017 Mayıs’ın sonu haziran-temmuz gibi iddianame düzenlemeye başladılar. Normalde, örnek veriyorum, bir adam suça tam karışmış mı, suç işlediğine dair delil elde edildi mi, anında dava açarsın. Bir aylık iki aylık süre olmaz. Gerekirse 15 günde de üç günde de dava açılır. Fakat delil bulmanız gerekir. Ne hikmetse bütün hâkim savcıların iddianamesi o zaman düzenlendi. Benim iddianame de yanlış hatırlamıyorsam 02.06.2017’de hazırlandı. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldı. Bu arada başsavcılık benim için demiş ki dosyasında hiçbir delil bulunmadığından darbeye karışma suçundan takipsizlik vermiş. Sonra örgüt üyeliğinden ise dava açmış. İtirafçı beyanları, şu bu…
Siz ilk kez hâkim karşısına ne zaman çıktınız?
02.06.2017’de hakkımda dava açıldı. Yani, gözaltına alındıktan ve tutuklandıktan yaklaşık bir yıl sonra hakkımda dava açıldı bana. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi iddianameyi kabul ettiği için hakkımda tensip zaptı düzenleniyor. Tensip zaptını göndermiş. Cezaevi bana tebliğ etti. Dedi ki, “Silahlı terör örgütüne üye olmaktan dava açılmış ya sanığın tutukluluk halinin devamına…” Yaklaşık 6 ay sonrasına da gün vermiş. Normalde bu dosyalarda suç bir ay haydi çok sürsün iki ay. Mahkeme çok yoğun olsun, üç ay sonrasına gün verilir. Fakat bizimkini altı ay sonrasına gün vermiş. Ben de hâliyle bu duruma itiraz ettim. Bir, dosyada hiçbir delil yok, bunlar terör örgütü üyeliği oluşturmaz. Üçüncüsü hâkim-savcıların özel yargılama usulleri var. Rastgele benim tutukluluk halimin devamına karar veremezsin. Özellikle itirazda şunu belirttim altını çize çize. Altını çize çize derken gerçekten dilekçenin altını, cetvel koydum düzgün olsun diye ve birkaç kez üzerinden geçtim ki hâkimlerin dikkatini çeksin, itirazımı okusunlar diye. Siz benim silahlı terör örgütü üyeliğinden tutukluluk halimin devamına karar vermişsiniz. Fakat ben silahlı terör örgütü üyeliğinden hiçbir zaman tutuklanmadım. Darbeye teşebbüsten tutuklandım fakat darbeye teşebbüsten de şu anda takipsizlik kararı verildi. Ondan tutukluluk kararı veremezsin, çünkü dosya kapandı. Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan ise tutuklanmadım ki tutukluluk halimin devamına karar veriyorsunuz. Tutuklu olunmayan bir şeyden tutukluluk halinin devamına karar veremezsiniz. Mahkemeye gitmiş, mahkeme, şablon bir kararla sanığın itirazının reddine, demiş. Tabi bunu bir üst mahkemeye İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine göndermiş, o mahkemenin kararı da skandal. Benim itirazımla ilgili karar verilmesine yer olmadığına verilmiş, siz bu hususu yeniden değerlendirin, dolayısıyla sanığın itirazı hakkında karar verilmesine yer olmadığına diyor. İtiraz mercii aslında şudur, eğer ben itiraz dilekçemde haklıysam itirazımı kabul edersin, haksızsam itirazımı reddedersin. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesi itirazım hakkında ya kabul etmek ya reddetmek zorunda. CMK’ya göre, itiraz müessesesine göre bu böyle. İkisini de yapmamış, bizi tekrar 14’e göndermiş. Muhtemelen haricen görüşmüşler; bu adam bu iddialardan tutuklanmamış, tutukluluğunun devamına karar veriyorsunuz. İtirazı var demiş. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi de benim SEGBİS’le bu hususta ifademi aldılar. Dedim, örgüt üyeliğinden tutukluluk halinin devamına karar vermişsiniz, ben ondan tutuklu değilim dedim. Tutuklu olmadığım bir şeyden tutukluluğun devamına karar veremezsiniz dedim. Gereği düşünüldü, savcının mütalaasını aldı: Sanığın şu suçtan tutuklu olmadığı anlaşıldığından sanığın tutuklanmasına! Orada beni yeniden örgüt üyeliğinden tutukladılar ve tutukluluğumun devamına karar verdiler. Tarih olarak açıklamak gerekirse, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkımda silahlı terör örgütüne üye olmadan, 02.06.2017’de iddianame düzenledi. 30.06.2017’de İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi tensiben hiç tutuklanmadığım silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tutukluluk halimin devamına karar verdi. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.07.2017’de anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan takipsizlik kararı verildi ve dosya kapandı. Bir düşünün; dosyada kuvvetli suç şüphesini gösterir deliller var diyerek tutukladıkları dosyada hiçbir delil yok diye takipsizlik kararı vermişler. Bu dosya kapandığına göre aynı gün tahliye edilmem gerekiyor. Fakat beni tahliye etmediler. İtirazımdan dolayı İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi 03.08.2017’de SEGBİS ile beni darbeye teşebbüsten tahliye etti, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tutukladı. Takipsizlik kararı verilmiş bir suçtan nasıl tahliye edebiliyor, bir hukukçu olarak anlamış değilim. Ona da itiraz ettim ama bir faydası yok tabii. Sonuç olarak 28.07.2017-03.08.2017 tarihlerinde hiçbir mahkeme kararı olmadan, buna tutuklu diyemeyeceğim, esir olarak cezaevinde kaldım.. Ekim’in sonu muydu, kasımın başı mıydı mahkeme gününü bekliyoruz artık, duruşma günü vermiş İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi, duruşmamıza bir ay kala Bursa Bölge Adliye Mahkemesi açıldı. Balıkesir’i Bursa’ya bağladılar. İzmir, ben bu davaya bakmıyorum dedi, Bursa’ya gönderdi bizim dosyamızı. Bursa’da yaklaşık bir buçuk ay kadar bekledi. Hâkim karar verdi, dava İzmir’de açıldı, İzmir’de bakılması gerekir dedi. Yetki uyuşmazlığı ortaya çıktı. Dosyayı Ankara’ya Yargıtay’a gönderdiler. Yaklaşık iki ay kadar da Yargıtay’da bekledi. Tabii bu arada durumu izah edip tahliye talebinde bulunuyorum. Kesinlikle kabul etmiyorlar, red çıkıyor. Yargıtay da dâhil. Yargıtay en sonunda İzmir bakacak dedi. İzmir’de ilk duruşmaya çıktık.
İlk duruşmanıza tutuklandıktan ne kadar süre sonra çıkmış oldunuz?
İlk duruşmaya 21 ay 10 gün sonra çıktım. Savunmamızı yaptık ve sonuç olarak tahliyemize karar verildi. İlk başta elektronik kelepçe ile tahliyemize karar verildi. Bulunduğu bölgeden dışarı çıkmama. Çıktıktan sonra ayağımıza elektronik kelepçe takıldı, dört ay kadar böyle gezdik. İkinci duruşmada 4 ay sonra itiraz ettim. Gerek yok zaten ben imza atıyorum. Sağ olsunlar onlar da itirazımı kabul ettiler. Hala yargılamamız ve imzamız devam etmekte. Hala haftada bir gün gidip imza atıyorum. Zaten yurt dışına çıkış yasağım var, buradayım, gelip gidiyorum. Duruşmalara katılıyorum.
Uzun süren tutukluluğunuz döneminde cezaevi koşulları nasıldı?
Cezaevi idaresi sağ olsun, iyiydi. Yalnız biz tutuklandıktan sonra açığa alındık, 35-40 gün sonra ihraç edildik. İhraç edildiğimiz gün kabalıkları arttı açıkçası. Kötü muamele falan yapmadılar ama ilk başlarda açığa alınsak da hâkimdik. İyi davrandılar, sonra da çok kötü davranmadılar ama bakışları değişti, davranış şekli değişti tabii ki.













