Anadolu Atayün’ün eşi Birsen Atayün ve çocukları 15 Temmuz darbe girişiminin ardından ilk kez konuştu: “Bu operasyonu yapma” diye tehdit edilmiş. Önce tayinle tehdit etmişler. Tayinden korkmadığını görünce ölümle tehdit etmişler. Ölümden korkmadığını görünce de bizimle tehdit etmişler. Acı çektik kelimesi ağır olur; üzdüler, üzüldük…
CEM MORA-KRONOS
Konya Eski Emniyet Müdürü ve Polis Başmüfettişi Anadolu Atayün’ün eşi Birsen Atayün, 15 Temmuz darbe girişiminin ardından ilk kez konuştu. 15 Temmuz’a kadar farklı mecralarda seslerini duyuran Atayün ailesi, darbe girişiminden sonra aldıkları tehditler nedeniyle zor günler yaşadı ve uzun bir suskunluk dönemine girdi.Eşiyle ilgili soruşturmalar ve davalar sürerken Birsen Atayün de tutuklandı; iki oğlu ve kızı gözaltına alındı.Polis başmüfettişi Anadolu Atayün, 22 Mayıs 2015’ten beri Ankara Sincan Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda tutuluyor. 2007-2008 yıllarında emniyet müdürlüğü yaptığı Konya’da yürüttüğü Okyanus Şirketler Grubuna yönelik yolsuzluk operasyonundan sonra görevden alınan, bir süre sonra da tutuklanan Atayün, Hizmet Hareketi cemaati üyeliği dahil yargılandığı çeşitli davalardan 43 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırılmıştı. ‘Akdeniz imamlığı’ ve ‘örgüt üyeliği’ iddiasından ‘komutan’a kadar çeşitli suçlamalar yöneltilen Anadolu Atayün’ün 300’ü aşkın dosyası vardı. Birsen Atayün bu süreci ayrıntılarıyla anlattı.
Hakimin, “Kusura bakma en az beş kişiyi tutuklamak zorundayım” dediği davada, aslında 25 kişinin tutuklanmasının beklendiği de cezaevi müdürünün itirafıyla ortaya çıktı. 25 kişi için hazırlık yaptıklarını belirten cezaevi müdürü, Anadolu Atayün’e, “Biz 25 kişi bekliyorduk, siz beş kişi geldiniz” ifadelerini kullandı. Anadolu Atayün, Okyanus Operasyonu’ndan 43 yıl hapisle cezalandırılırken, operasyon yaptığı Konyalı ‘iş insanı’ Nusret Argun ise o belge ve bilgilerle 180 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Ancak beklendiği üzere, karar 2017’de Yargıtay’da bozuldu ve 234 sanığın tamamı beraat ettirildi.Birsen Atayün, 15 Temmuz darbe girişimin olduğu gece fotoğraflarının sosyal medyada paylaşılarak “helalinizdir” denildiğini de belirterek, “En çok o zaman korktum” diyor.Anadolu Atayün’ün (53) eşi Birsen Atayün (50) ve çocukları Bülend Yusuf Atayün (26), Yasemin Atayün (21) ile Harun Efe Atayün (19) yaşadıklarını anlattı…

Birsen Hanım, eşiniz Anadolu Atayün ne zaman ve hangi suçlama ile tutuklandı?
Anadolu Atayün 22 Mayıs 2015’te. 2007-2008 yıllarında Konya’da Nusret Argun isimli şahsa yaptığı Okyanus Operasyonu sebebiyle tutuklandı. Eşim tutuklandığında 30 yıllık polisti, emniyet mensubuydu. Tutuklanmadan önce ocak ayında meslekten ihraç edilmişti.
Eşiniz polis teşkilatının tanınan isimlerindendi. Zor muydu Anadolu Atayün’ün eşi olmak?
30 yıllık polis eşi olmak kolay değil tabii ki. Hele de böyle çok çalışan bir adamın, vatanına milletine âşık, görevine âşık bir adamın eşi olmak kolay bir şey değil. Hatta çocukları olmak da… Çocuklarım açısından hiç kolay olmadı…
Ne gibi zorlukları vardı?
Yoğun çalışırdı her zaman. Genelde hep yalnızdık. Birçok tehlike atlattık aile olarak.
Nasıl tehlikeler?
Mesela Kırıkkale’de kızımı kaçırmaya çalıştılar, yaptığı operasyonlardan canı yanan birileri, sabah dershaneye giderken arabaya sokmaya çalışmışlar, çığlık atınca kurtulabildi. Ki biz devamlı tembihliyorduk böyle bir şey olursa çığlık at, bağır diye. Çok bağırınca bırakıp kaçmışlar. Daha sonra Konya’da Okyanus Operasyonu’nu yaparken eşim çok tehditler aldı. Ayrıca bizi de tehdit etmişlerdi. O arada büyük oğlumu kaçırmaya kalkıştılar. Çok şükür başaramadılar. Çünkü Konya’daki operasyonu istemediler tabii. Kime dokunacaksa artık, onlar istemedi.
Okyanus Operasyonu kime dokunuyordu ya da kimler rahatsız oldu bu operasyondan?
O zamanki İçişleri Bakanı (Beşir Atalay), bazı milletvekilleri, hatta Konya’nın alay komutanı.
Ve operasyon nedeniyle tehditler aldınız…
Evet, alay komutanı, eşimi, özellikle ayağına, odasına çağırdı. Eşim tabii normal bir şey gibi, durduk yerde niye çağırıyor diye tek başına gitmedi. Yanında şahitleri de olsun diye iki tane görevli amirini aldı yanına. Onların yanında “Bu operasyonu yapma” diye tehdit edilmiş. Önce tayinle tehdit etmişler. Tayinden korkmadığını görünce ölümle tehdit etmişler. Ölümden korkmadığını görünce de bizimle tehdit etmişler. Aileni, karını kızını kaçırırız, şöyle yaparız, böyle yaparız. Eşim de, “Ben bu operasyonu yapacağım!” deyip ayrılmış oradan.
Bu kaçırma ya da ölüm tehditleri karşısında önlem alabildiniz mi? Neler yaptınız?
Tek tedbir olarak çocuklarımın okulları ve servisleriyle konuştum. Servis şoförüne çocuklarımı lojmanın içinden alıp okula bırakmasını söyledim, öğretmeniyle konuştum; “servise bindiğini görün, servisten indiğini görün. Ben ve Anadolu Bey’den başka kimse gelip almaz çocukları, hiç kimseyi, bir memuru ya da bir akrabamızı ya da arkadaşımızı göndermeyiz çocukları almaya.” Bizim tedbirimiz de oydu. Allah’a emanet. Çok şükür bize bir şey yapamadılar.
Eşiniz yapacağı operasyonun riskli olabileceği konusunda sizinle konuştu mu?
Konuştu… Eşim operasyona başladığı zaman demişti, “Ben operasyon yapıyorum, çalışmamız var. Bu çalışmanın sonunda sürülebilirim buradan” dedi. Tabii tehditleri aldıktan sonra söyledi. ‘Olsun’ dedi, “hapse de atılabilirim.” Ben de ona destek oldum, ”Yapacak bir şey yok, yapmak gerekiyorsa bu operasyonu yapmalısın.” dedim. Allah korusun. “Hatta öldürülebilirim!” dedi. Biz ailecek şu anda yaşadıklarımızı, yaşayacağımızı bile bile devam ettik. O etti biz de yanında olduk, ailecek derken. Her zaman destekledim eşimi.
OPERASYONUN BEDELİ MERSİN’E PASAPORT ŞUBE’YE SÜRÜLMEK OLDU
Okyanus Operasyonu’nu yapmasının bedeli ne oldu peki?
Terfi dönemi geldiğinde, Konya’da yer yokmuş o rütbede, sürüldük, Mersin’e sürüldük. Bir sene sürgün olarak pasaport şubede çalıştırıldı. Çok güzeldi bizim için. Sabah gidip akşam geliyordu (gülüyor).
Anlaşılan siz çok şikayet etmemişsiniz bu sürgünden…
Evet, sürgün dönemi en sevdiğimiz dönemdi ailecek. Babamızı görebildiğimiz zamanlar. Sabah 8 işte, akşam 5 evde oluyordu normal bir memur gibi. Tabii çok sürmedi bu. Bir sene sonra keşfettiler eşimi, her yerde olduğu gibi. Kaçakçılık şubelerini bağladılar, emniyet müdür yardımcısıydı o zamanlar eşim. Epeyce operasyonlar yapıldı orda da. Rahat durmadı, öyle diyorlar (gülüyor).

Ne oldu sonra?
İl emniyet müdürümüz baktı, iyi çalışan bir adam var, ’ben bu şehri emanet edebilirim’. Müdür Bey kaç yıldır izne çıkamamış, bu vesileyle izinlerinin hepsini kullandı. Şehri Anadolu Bey’e emanet etti. O anda terör, çevik kuvvet, kaçakçılık, birkaç şube daha tam olarak ona bağlı. Büyük şubeler, operasyonel şubeler. Diğerleri de emniyet müdürünün bulunması gereken toplantılar vs, hatta emniyet müdürünün eşinin bulunması gereken yerlerde ben bulunarak o seneyi öyle geçirdik.
ATAYÜN’ÜN 3 KİŞİYLE 1 YILDIR YAZDIĞI UYUŞTURUCU RAPORUNU 25 KİŞİ 5 YILDIR YAZAMIYORDU
Ama sanıyorum yine mutlu mesut devam edemediniz? Bu sefer engel neydi?
Anadolu Bey, emniyet başmüfettişi oldu, dört yıldız aldı. Sonra işte bu süreç başlamış oldu. 17-25’ler, 22 Temmuz’lar. Bu arada, müfettiş olduktan sonra eşimi Kaçakçılık Daire Başkanlığı’ndan çağırdılar ve ondan “Türkiye’de Uyuşturucu Raporu” yazmasını istediler. Eşim de, “Kabul ederim ama ben gördüğüm her şeyi yazarım. Şunu görmezden gel, aman bu devletin bir şeyi, sırrı filan asla, hepsini yazarım.” dedi. “Tamam yaz” dediler. Üç kişilik bir grupla sadece bir sene verdiler, koskoca Türkiye’de uyuşturucu raporu yazılacak. Anadolu Bey, Diyarbakır’a gidiyor 15 gün kalıyor, Konya’ya gidiyor bilmem ne kadar kalıyor. İstanbul’a gitti bir buçuk ay kaldı. Arada geliyor iki gün üç gün, kıyafet değiştiriyor, eşyalarını yıkıyoruz paklıyoruz gönderiyoruz.
Eşiniz, Kaçakçılık Daire Başkanlığı’nın istediği uyuşturucu raporunu tamamladı mı?
O raporu yazdı. Anadolu Bey’in çok büyük gayretiyle yazıldı. Normalde o raporu üniversitedeki bir heyet yazıyormuş, hâlâ da yazıyormuş. Beş senedir uğraşıyorlarmış ve bu heyet sayıyı bilmiyorum ama ya 20 ya da 30 kişiden oluşuyor. İki kişi, üç kişi değil. Profesörlerden oluşan baya büyük bir heyetmiş, beş senedir uğraşıyorlarmış ve hâlâ bitirememişler. Eşim gece gündüz, uyuşturucuyla bağlantısı olabilecek bütün kurumları dolaşarak, bunun içine Diyanet de giriyor. Eğitim, sağlık, emniyet, askeriye… Uyuşturucuya eğilebilecek. Düzeltilmesi, yakalanması, tedavisi o insanların, A’dan Z’ye hangi kurumlar varsa, kimler varsa hepsiyle tek tek görüşerek bir rapor için çalışmalar yaptılar.
Sonra 17-25 Aralık yaşandı…
Genel müdürlükteki kişiler değişti. ‘Yazıyı yazma artık bırak’ diyemiyorlar, sıkıştırıyorlar. Bir senelik vakti de düşürdüler, sonra dediler ki “15 günde bunu yazıya dök, getir”. 15 günde mümkün mü bir kişinin bunları yapması. Ve yaptı. Gece gündüz, bilgisayarın başından kalkmadan, parmaklarının şekli değişecek kadar. Birkaç saatlik uykuyla, yemeği yine bilgisayar başında yiyerek. Çok çok artık dayanamaz hale geldiğinde balkonda şöyle bir iki tur atıp geri geliyordu. O şekilde raporu tamamladı, götürdü genel müdürlüğe. Sonra, almadılar orda. Beklettiler, beklettiler “geri götürün” dediler. Anadolu Bey Mersin’den Ankara’ya gidiyor bu arada. “Bir hafta sonra getir” dediler. O arada Anadolu Bey, gece gündüz eksik kalan, yetiştiremediği, ekleyemediği parçaları ekliyor. O şekilde bir iki kere daha aynı şeyi yaptılar. Çağırdılar bakmadılar, beklettiler kapıda, geri gönderdiler. O arada Anadolu Bey eksiklerini de tamamladı. Baya kalınca bir dosya yaptı. Onun dönüşümü ne oldu o tarafta bilmiyorum.
YURT BEY KENDİSİNİ ALMAYA GELEN AMA ZİLİ BULAMAYAN POLİSLERE BALKONDAN “BURADAYIZ BURADYIZ” DİYE BAĞIRARAK YUKARI DAVET ETTİ
Bu arada 22 Temmuz yaşandı ve kardeşi Yurt Atayün ve bir çok emniyet mensubu gözaltına alındı…
Evet, o arada 22 Temmuz oldu zaten. Kardeşi Yurt Bey alındı. Ordaydık. Önce ben gitmedim. Anadolu Bey alınmadan bir gün önce gitti, sanki içine doğmuş gibi. O sırada Yurt Beyi lojmandan attılar, ev taşımaya yardım etmek için filan gitti. O gece aldılar zaten, Ramazan’da. Hatta zili bulamamışlar, balkondan burdayız diye sesleniyorlar, kaynım aşağı iniyor, o şekilde teslim oluyor. Eşim de gidiyor yanında. O Çağlayan sürecinin ilk haftasında orda değildim. Eşim “gelme sakın, her an bana da gelebilirler” dedi. Evden kaçmış demek için fırsat arayacaklar belli, ki yaptılar da o işi.











