MİT tarafından Pakistan’dan Türkiye’ye kaçırılan ve 10 ay sonra tahliye edilen Mesut ve Meral Kaçmaz yaşadıklarını Kronos’a anlattı: Pakistan istihbaratı bize, “sizin suçsuz olduğunuzu biliyoruz, ama Erdoğan çok baskı yapıyor” dedi.
SELAHATTİN SEVİ-KRONOSNEWS
Tarih 27 Eylül 2017. Pakistan’da yıllardır faaliyet gösteren PakTürk Okulları’nın halkla ilişkiler müdürü Mesut Kaçmaz’ın evi bir gece yarısı ağır silahlı adamlar tarafından basıldı. Kaçmaz, eşi ve iki çocuğu darp edilerek arabalara bindirildi ve tüm aile 17 gün bilmedikleri bir yerde alıkonuldu.
Oysa Kaçmaz ailesinin elinde 24 Kasım 2018’e kadar geçerli olmak üzere Lahor yüksek mahkemesinin verdiği sınır dışı edilemez kararı ve Birleşmiş Milletler Yüksek Mülteciler Komiserliği’nden alınan sığınma sertifikası vardı.
Kaçmaz ailesinin başına gelenler arkadaşları, öğrenciler ve veliler tarafından dünyaya duyurulduysa da Türkiye’ye kaçırılmalarına engel olunamadı ve Mesut Kaçmaz ve eşi Meral Kaçmaz Türkiye’ye getirildi.
‘KAFALARINI KOPARMAK LAZIM BUNLARIN’
Kaçırılma anından itibaren Kaçmaz ailesinin yaşadıkları tam bir kabustu. Meral Kaçmaz’ın, “Evimizi bastıklarında çocuklarıma giyinin bile diyemeden kapıya dayandılar. Küçük diye kızımı sürüklemeye başladılar. Öldürülme korkusunu hissettik hepimiz.” diye anlattığı o gece, aylarca sürecek zor günlerin ilk habercisiydi.İstanbul’dan Ankara’ya götürülen Meral Kaçmaz o gece, konuldukları nezarethaneyi çocukları için temizlerken buldu kendini. Bir köşedeki kirli fırça ile lavaboyu kızlarının kullanabileceği hale getirmeye çalıştı… Namaz kılmak için çöp poşeti istedi ama vermediler. Başka bir köşedeki poşeti temizleyip seccade yaptılar. 11 gün çok ağır geçti sorguları. ‘Bağırdılar, çağırdılar… “Kafalarını koparmak lazım bunların” diye tehdit ettiler.’ Kaçmaz ailesini…Meral Kaçmaz’a göre bir anda kendilerini Enemy of the State filminin kahramanları olarak buldukları gelişmeler sona erecek ve film orada kopacaktı.Türkiye’ye kaçırıldıkları gün aileleri parçalanmıştı.Önce bir aile dostlarına ulaştılar, sonra da erkek kardeşi iki kızına sahip çıktı.
‘İŞKENCECİBAŞI’NDAN ‘İTİRAFÇI OL’ TEKLİFİ:ORDUDA DARBE HAZIRLIĞI YAPIYORLARDI DE
İstanbul’da kalan eşi Mesut Kaçmaz ise bir dönem Pakistan’da görev yapan ve Türk okullarından ayağı eksik olmayan ‘işkencecibaşı’ İlker Küçükhıdır’in elindeydi. Çünkü artık İstanbul İstihbarat Dairesi Şube Başkanı olarak görevini icra ediyordu. Sorular Mesut Kaçmaz’ın bilmediği yerdendi: “Bana üç isim gösterdiler, açık açık da, ‘Bunlar Kaynak Holding’de çalışıyorlar. Ben bunları tanıyorum, orduda darbe hazırlığı yapıyordu de, biz seni çıkaralım, eşini de serbest bırakalım. Sana para da verelim. İtirafçı ol.’ dediler.” Öğretmen Kaçmaz ise bu teklifi, “Bunların ellerinde bir şey yok” diye yorumladı. Zaten hiç tanımıyordu o kişileri…

Sonra ne mi oldu? MİT ile Pakistan istihbaratının sözüm ona ‘özel operasyonu’ ile özel uçak tahsis edilerek ve kaçırılarak Türkiye’ye getirilen Mesut Kaçmaz, Temmuz 2018’de tahliye edildi. Mahkeme tahliye gerekçesini, BM Keyfi Gözaltı Mücadele Grubu’nun 25 Mayıs 2018 tarihli acil tahliye, fiziki ve manevi hayat şartları için maddi-manevi tazminat ve dilerlerse, Türkiye dışında yaşama hakkı için pasaport öngören raporuna dayandırdı.Ailecek başlarına çuval geçirilen, işkence ve kötü muamele gören Kaçmaz ailesi yaşadıkları o korku dolu günleri Kronos okuyucuları ile paylaştı.
MİT tarafından kaçırıldınız, tutuklandınız ve yaklaşık 10 ay sonra tahliye oldunuz. Neydi size yöneltilen suçlama ve nasıl tahliye oldunuz?
Mesut Kaçmaz: Ben 3 Temmuz 2018’de tahliye oldum. Tahliye gerekçem ise Birleşmiş Milletler kararı ve bende Bylock bulunmayışı. Benimle alakalı 3-4 suçlama vardı. Birincisi Bank Asya’da hesap açma ve talimatla para yatırma. Bu suçlamanın delillerini zaten mahkemenin kendisi çürüttü, bana gerek kalmadı. Yani iddianamede talimatla para yatırma diyor fakat savcılığın sunmuş olduğu deliller hesabımda para olmasına rağmen “hesabında para yoktur-sıfırdır” şeklinde olunca bu durum başkanı da çok kızdırdı. Mahkeme başkanının da, “Sayın savcım böyle iddianame mi olur, hesabında zaten para varmış. Para varsa nasıl talimatla yatırmış oluyor?” şeklinde bir ifadesi oldu. İkincisi, “Kimse Yok mu”ya kendi adıma yatırılmış 100 TL’lik bağış, PakTürk okullarında çalışma meselesi ve Çatı Davası’nda 3 kişiyle görüşmem. 2008, 2009, 2010, 2011’e varan çok eski kayıtlar. İçeriklerine dair bir detay yok; sadece gün, tarih ve saat var onun dışında hiçbir şey yok. Kaldı ki o isimlerden biri rahmetli Cemal Uşşak Bey idi.
Merhum Cemal Uşşak ile konuştuğunuz için mi suçlandınız?
Evet ve bildiğim kadarıyla Erdoğan’ın da yakın arkadaşı, Bilal Erdoğan’ın amcam dediği ve çok sevdiği bir insandı. Çözüm sürecinde de kendisi Akil İnsanlar Heyeti’ndeydi. İktidarın saygı duyduğu, değer verdiği bir insanla benim görüşmem suç olmuş. Fakat dediğim gibi, içerik yok. Ne konuştuk bilmiyorum. Cemal Uşşak ağabey son üç yıldır kurbanını Pakistan’da kestirirdi benim vasıtamla. Bunlar zaten resmi banka kayıtlarında da görünüyor. Biz de kendisine videosuyla ses kaydıyla göndermiştik “kurbanınız kesilmiştir, Allah razı olsun” diye. Fatih Üniversitesinin eski rektörüyle görüşmem tespit edilmiş, bir de Ali Bayram ile. Fakat bunlarda da içerik yok. Onun da ötesinde yaptığımız, ettiğimiz şeyler biliniyordu. Erdoğan da biliyordu.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Pakistan’daki faaliyetlerinizi biliyordu yani…
Tabii, 2010 yılında Pakistan’daki sel baskınından sonra ülkeye gelmişti, bölgenin valisi İşrat’ul İbad Beyle tercümanlığını ben yaptım. Erdoğan validen bizim adımıza, PakTürk okulları adına arsa talep etti, aynen şu cümleleri kullandı: Ben bunlara kefilim, kendi evlatlarımı okullarına dershanelerine gönderdim. Uygun bir arsa varsa verin… Valilikteki yemekte aynen bu cümleleri kullandı. Sadece o mu? Yine dönemin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Kadir Topbaş, Karaçi belediye başkanı Mustafa Kemal Beyden arsa istedi, kefilim, ben de çocuklarımı okutuyorum okullarında dedi.
Ama devran değişti, Türkiye ile görüşmeleriniz bile suç kapsamına alındı. Bu görüşmeler normal telefon görüşmeleri miydi yoksa suç olarak nitelendirilen Bylock üzerinden mi olduğu iddia edildi?
Mesut Kaçmaz: Hayır, bunlar normal geçmişe dönük telefon kayıtlarım. Dediğim gibi hiçbirinin içeriği yok. Bir de savcılık 27 Kasım 2015’te cep telefonumun dinlenmesine karar vermiş. 27 Kasım’dan sonrasının dinlenilmesi gerekiyordu bu karara göre fakat bu tarihten sonraki kayıtlarda bir şey bulamadıkları için geriye gitmişler. Sadece bir hanımefendi ile görüşmemde bana “hocam” demiş. Pakistan’da okuyan bir Türk öğrenci vardı, para gönderip alması sıkıntı oluyordu Türkiye’den. Hanımefendi de ismimi bulup telefonumu almış. Sonra, “Hocam ben buradan (Türkiye’den) size para yatırsam, siz orada elden verseniz olur mu?” dediği bir konuşmamız olmuş. Kısa bir görüşme zaten. Fakat bunun altında çok başka şeyler aranmış. “Hocam” kelimesi Pakistan imamlığına, yöneticiliğe bağlanmış. Yani ellerinde hiçbir şey yok fakat olmayan şeylerle delil üretmeye çalışmışlar. Bununla beraber zaten Bilirkişi “hiçbir suç unsuru bulunmamasına rağmen” diye başlayarak kendi düşüncelerini sıralamış. Bir de Pakistan’da Rumi Forum Derneği vardı, ben de gönüllü olarak bir süre orada bulundum. Barış, sevgi ve eğitim üzerine faaliyet gösteren bir kurum. Türkçenin ve Türk kültürünün gelişmesine katkı sağlamaya yönelik bir dernekti. Ben de bu bağlamda seminerler verdim, hala da internette duruyor. Suç dedikleri şeyler bunlar, bunların dışında da bir şey yok.
Siz bunları mahkemede anlattınız mı?
Evet. Zaten ilk duruşmamız çok sert geçti. Duruşmaya MİT’ten olduğunu düşündüğüm biri katıldı. En arka sırada duruyordu, ben ne anlatıp ne söyleyeceğim diye dinliyordu sanırım. Başkan beni konuşturmak istemedi. Çok tartışmalı geçti ilk duruşmamız.
Hangi tarihte oldu ilk duruşmanız? Ve size yapılanları anlattınız mı mahkemede?
Mesut Kaçmaz: 13 Şubat 2018’de. Ben o duruşmada kaçırılma olayını, nasıl işkence yaptıklarını, MİT tarafından eşim, ailem, kızlarım üzerinden nasıl tehdit edildiğimi bütün çıplaklığıyla hakimlerin yüzüne söyledim. Hepsi başını önüne eğdi, hiçbiri yüzüme bakamadı. Vatan Emniyet’te nasıl işkence ettiklerini, nasıl zorla evrak imzalattıklarını anlattım. Hâkim dinlemek istemedi, bu yüzden de tartışmalı geçti. Hatta özellikle mahkemenin SEGBİS’e kayıt edilmesini istedim. “Uçakla getirildim, işkence yapıldı, bu kadar masraf edildi niye SEGBİS’e kaydetmiyorsunuz?” dedim. Ancak kayıt talebim reddedildi. Havaalanı görüntülerini istedik, Vatan Emniyet görüntülerini istedik onlar da reddedildi.
Neden SEGBİS’e kaydetmediler ve diğer görüntüleri vermediler?
Mesut Kaçmaz: Gerekçe yok. Normalde kaydedebilirlerdi, sistemleri hazırdı çünkü. Daha sonraki duruşmalarda mesela 26 Nisan 2018’de eşimle bağlanmıştım ben. Mahkemelerimiz ve davalarımız birleştirildi. Yani sistemde herhangi bir sıkıntı yoktu. Ama bize gerekçe de söylemiyorlar.
Eşinize ayrı dava mı açıldı, sizinle aynı davadan mı yargılandı?
Mesut Kaçmaz: Eşim kendisi anlatsın ama onun herhangi bir dosyası yoktu normalde. Benim davam onu etkiledi. Benimle alakalı 2016’da dava açılmış. Daha sonra 8 Eylül 2016 sabahı Türkiye’de olmadığım halde, Afyon’daki anne ve babamın evine beni almaya gelmişler. Benimle alakalı süreç ondan sonra başlamış fakat eşimin herhangi bir davası yoktu.
Siz kaçırıldıktan sonra neler yaşadınız Meral Hanım?
Meral Kaçmaz: Eşimle Türkiye’ye getirildikten sonra hiç görüştürülmedik. Uçağa binmeden önce Pakistan’da da görüştürülmedik zaten. İslamabad’a götürüleceğimiz bir uçak denilerek alındık fakat tabii gözlerimize siyah gözlükler takılınca, havaalanına hiç ışık olmayan farklı bir tarafından girince anladık. Zaten eşim ben ve çocuklar farklı arabalardaydık. Uçağa binerken ve indikten sonra görüştürülmedik. Bizi önce ayrı şehirlere götürdüler. Eşimi İstanbul’a beni Ankara’ya götürdüler.
Çocuklarınızla birlikte mi kaldınız nezarette?
Evet, çocuklar bir aile dostumuza ulaşana kadar 1 gün benimle nezarette kaldılar. Onlar için de çok zor tabii okullarından ve ailelerinden oldular. Daha önce hiç Türkiye’de yaşamadılar. Tanımadıkları, bilmedikleri bir yere geldiler. Ve birdenbire anne babaları cezaevine atılan bu çocuklar evsiz barksız hatta kıyafetsiz kaldılar. Ellerinde kendi hayatlarına ait hiçbir şey, hiçbir anıları kalmadı. Ben onları İstanbul’da tamamen bir bilinmezliğin ortasına bıraktım.
Nasıl teselli ettiniz çocukları, daha doğrusu teselli etmeye çalıştınız?
Ne olacağını bilmediğim için ben oradayken çocuklarımı sosyal hizmetler ihtimaline bile hazırladım. “Anneciğim en kötü ihtimalle her ne olursa olsun 2, 3 ya da 5 yıl sonra da olsa biz illaki buluşacağız ve siz o zamana kadar iyi olacaksınız, olmaya çalışacaksınız, başınıza ne gelirse gelsin sadece hayatta kalacaksınız. Biz de siz hayattasınız diye hayatta kalacağız ve bir gün buluşacağız.” dedim. İlk olarak bunu istedim onlardan. Çocuklardan ikinci istediğim şey de şuydu: “Bizim buraya getirildiğimize ve hayatta olduğumuza tek şahit sizsiniz. Bizi tekrar canlı görene kadar kesinlikle susmayacaksınız annecim.” dedim. Çünkü bizim hayatımız bile onlara bağlı olabilirdi. Tabii bu çocuklar için de çok zor, çünkü zaten büyük bir şok içindeler. Bir taraftan her şeyleri orada kaldı. Pasaportlarımız, kitaplarımız, dokümanlarımız, diplomalarımız, paramız yani her şeyimiz Pakistan’da kaldı. Hal böyle olunca biz çok trajik bir şekilde ayrıldık onlardan. Hepimiz çok kötü durumdaydık.
Mesut Kaçmaz: Bu arada çocuklarla ilgili şöyle bir şey de oldu. Benim büyük kızım Hüdanur, Milli Eğitim Müdürlüğü vasıtasıyla denklik almak istedi. Kızım normalde kendi okulumuzda okuyordu ama diploması sadece bizim okula ait değildi. Ayrıca, aldığı diploma yanında Cambridge Üniversitesinin lise eğitim sistemi vardı, bizim okulumuzun bir kısmı da öyle bir sistemde eğitim verirdi. Hem yerel müfredat hem de Cambridge eğitim müfredatını veriyordu. Oradan diploma da aldı, uluslararası bir diplomaydı. Denkliğe müracaat etti. Normalde hakkı olmasına rağmen “FETÖ ile irtibatlı ve iltisaklı PakTürk okullarında okuduğunuzdan dolayı size denklik verilmeyecektir.” diye bir yazı geldi Milli Eğitim Bakanlığından (Alpaslan Durmuş kurul Başkanı ve İl Milli Eğitim Müdürlüğünden Kadir Halil Uçar müdür yardımcısı vekili imzasıyla). Dolayısıyla büyük kızım maalesef okuyamadı. Bir senesi boşa gitti Türkiye’de. Küçük kızım, İmam Hatip Lisesine devam etti. Eğitim Türkçe olduğu için bayağı zorlandı. Büyük kızımın 2 yıllık eğitim kaybı oldu.
Çocuklar yabancısı oldukları bir ortamda, sizler ayrı ayrı cezaevlerinde…
Meral Kaçmaz: Ben Ankara’da tutukluluk yaşadım. 11 gün gözaltında kaldım. Orada Sulh Ceza’ya çıkarıldım ve ardından tutuklandım. Sincan Kapalı Kadın Cezaevine gönderildim. Orada da direkt hücreye konuldum. 6 ay boyunca hücrede kaldım. Günde 5-6 saat kadar açıyorlardı kapıları ama sürekli göz hapsindesiniz, psikolojiler bozulmuş, yani zor bir atmosferdeydik orada.
‘EŞİN, TERÖR ÖRGÜTÜ ÜYESİ OLDUĞUNU SÖYLEDİ’
Meral hanım, size yöneltilen suçlamalar neydi?
Meral Kaçmaz: Ben ilk mahkemeye Ankara’da çıktım. Dava önce Ankara’da açıldı. Fakat Ankara yetkisizlik kararı verdi, İstanbul 33. Ağır Ceza’ya havale etti. 20 Şubat’ta çıktığım mahkemede eşimin davası ile birleştirdiler. Zaten benim dosyam tamamen boştu. Eşimde de elle tutulur bir şey yoktu fakat bende hiçbir şey yoktu. Sadece 2010 yılına ait 120 TL’lik bir kurban parası meselesi vardı. İddianamemdeki pasaja göre eşim güya benim terör örgütü üyesi olduğumu söylemiş. Bana “eşin senin terör örgütü üyesi olduğunu söyledi” dediler. Ona bir şey yapmış olmalarından çok korktum “Ne yaptınız ona?” dedim. Çünkü eşimin böyle bir şey söylemiş olması mümkün değildi. Fakat ifadenin aslını göstermediler. Zaten işkenceyle alınmış, eşime de okutmadan önüne koyup imzalattıkları bir ifadeden dolayı beni orada tutukladıklarını söylediler.
‘EŞİME VE KIZIMA TECAVÜZ ETMEKLE TEHDİT ETTİLER’
Davalar birleştirildikten sonra süreç nasıl işledi?
Mesut Kaçmaz: Yargılanmaya devam edildi. Beraber olduğumuz ilk mahkeme 26 Nisan 2018, saat 11.00’de oldu. Kısa süren bir mahkemeydi. Ben orada eşime ilan-i aşk ettim. Savunma yapmadım. Ekranda eşimi görünce her şey bitti benim için. Ona moral ve motivasyon vermeye çalıştım. Hâkim de “yalnız burası ağır ceza” uyarısı yaptı. Nispeten daha tecrübeli hakimdi mahkeme başkanı ve üyeler. İlk mahkememde MİT mensubu olduğunu düşündüğüm kişi sebebiyle mahkeme çok zor geçmişti. O mahkemede ben Vatan Emniyet’te ve uçakta beni nasıl tehdit ettiklerini anlattım. Eşime ve kızıma tecavüz etmekle beni tehdit etmişlerdi.
Meral Kaçmaz: Zaten Pakistan’da eşimin gözünün önünde hepimizi, beni ve kızlarımızı dövdüler. Bu muamele, bize gerçekten zarar verileceğine eşimi inandırmıştı.
Mesut Kaçmaz: Ben bütün bunları ilk mahkemede tek tek, bağıra bağıra, tartışarak her şeyi anlattım yüzlerine.
Mahkemede nereden başlayarak anlattınız olan biteni?
Mesut Kaçmaz: Ben sadece kaçırılma olayını anlattım. 27 Eylül 2017 saat 01.30 civarı, 15-20 kişi uzun namlulu silahlarla, sivil görünümlü olan kişiler tarafından kimliksiz, tutuklama emri vb hiçbir resmi evrak olmaksızın “biz sizi almaya geldik, güvenli bölgeye götüreceğiz” diyerek götürüldük.
Bunlar Pakistanlı kişiler mi?
Mesut Kaçmaz: Evet ama içlerinde iki MİT elemanı varmış. Bay ve bayan. Teşhis için oradalarmış. Biz onlara herhangi bir savcılık ya da mahkeme kararı var mı diye sorduk. Uzun namlulu silahlarla gelmişlerdi ve gelen ekip yani Pakistanlılar hakikaten bizim terörist olduğumuza inandırılmış. Gelir gelmez önce cep telefonlarımızı ve tabletlerimizi aldılar. Sanırım kimse kalkmadan uyanmadan götürmeyi düşündükleri için evde de fazla arama yapmadılar. Biz tabii önce direndik. Sonunda bir kimlik gösterdiler ama fotoğrafını kapatıyorlardı. Kime ait olduğu ne olduğu belli değildi zaten.
Bu ortamda çocukların ruh hali nasıldı, tedirgin olmalılar, korkmuş olmalılar?
Mesut Kaçmaz: Tabii. Çok kötü oldular. Dehşet içindeydiler. Bizi alanların polis olup olmadığını bilmiyoruz. Sivil kıyafetlilerdi. Bazı araçlarda ise resmi plaka ve çakarları vardı. Tuhaf kokulu, tuhaf görünümlü bir sürü insan vardı.
Yani daha önce gördüğünüz normal polis ve askerlerden değillerdi?
Meral Kaçmaz: Orada adam kaçırma çok sıradan bir olay. Bir öğrencimin de daha önce babası kaçırıldı fidye için vs. dolayısıyla tepki vermemizin sebebi bizi alanların polis olduğundan emin değiliz. Orada buharlaşan o kadar çok insan var ki… Arkadaşımın yengesi bir başka okulda müdür yardımcısıydı. 3 çocuğu ile kayboldu ve hala hiçbir haber yok o insanlardan. Benim korkum da buydu. Buharlaştırılmaktan, çocuklarımızın hayatından endişe ettik.
Mesut Kaçmaz: Bu yüzden bir süre direndik. Önce çocukları aldılar. Sonra beni aldılar. Sürükleyerek götürdüler. Birkaç kişi birden tutuyordu çocukları. Bir kişi sürüklemiyor ki… Kurbanlık koyunu yerde sürükler gibi alıp götürüyorlar. Eşim o anda bayıldı. Kendini yere bıraktı. Eşim biraz kendisine gelince beni aldılar hemen. Beni dört kişi zapt ettiler. Merdivenden çuval indirir gibi sürüklediler. Ben de bağırıyordum, diğer taraftan eşim bağırıyor. Sonra hepimizi farklı arabalara koydular.
Müstakil bir evde mi oturuyordunuz yoksa apartmanda mı?
Mesut Kaçmaz: Müstakil, 2 buçuk katlı bir evdi. En üstte Türk komşumuz vardı, gürültüyü duyunca yanımıza geldi. Arkadaşı da aldılar. Beni ve arkadaşı bir arabaya, hanımı ve çocukları ayrı arabalara koydular. Beni koydukları arabada arkadaşın eline kelepçe takıp başına çuval geçirdiler. Bana da takmak istediler kelepçe küçük geldi. Bir bez parçasıyla ellerimi bağlayıp başıma çuval geçirdiler ve araç durana kadar beni dövdüler.
Bunu yapanlar Pakistanlı değil mi?
Mesut Kaçmaz: Pakistanlı olduklarını düşünüyoruz. Benim fikrime göre MİT ve Pakistanlılar birlikte yaptı bu işi.
‘ÇOCUKLARIN BAŞINA DA ÇUVAL GEÇİRDİLER‘
Sizi nasıl götürdüler Meral Hanım, size karşı davranışları nasıldı?
Meral Kaçmaz: Beni üç erkek polis bir arabaya bindirdiler. Onlara, Birleşmiş Milletler koruması altında bir öğretmen olduğumuzu söyledim. Kuralları ve kanunları çiğnediklerini anlatmaya çalışıyordum. O esnada adamın biri itti, başımdaki örtümü çekti ve açtı. Arabada çuval bulamayınca, başımdan aldıkları örtü ile boğazımı çok sıkı bir şekilde bağladılar. O kadar sıkı bağladılar ki nefes alamayacak kadar zorlandım. Sonra beni tokatlamaya başladı. Beni koydukları araçta, benim oturduğum yere birini koyacaklarını düşünmüyorlardı ve hazırlıklı değillerdi. Kelepçe vs. yoktu. Benim başörtümü çekip, boğazımı sıkmaya çalıştılar. Bizi çocukların yanına götürdüklerini söyleyince ben sessiz kalıp sadece yolları takip etmeye başladım, çünkü yapabilecek başka bir şeyim yoktu. Önce bildiğimiz yerlerden, sokaklardan ve caddelerden geçtiler. Sonra benim bilmediğim bir yere girdik. Üç arabayı da bayağı karanlık bir yere aldılar ve sanırım en son benim bulunduğum araç girdi. Oraya girdiğimizde çocukların başına da çuval geçirip yürüttüklerini gördüm. Onları o şekilde görmek çok korkunç bir şeydi.
Mesut Kaçmaz: Bizi götürürlerken sürekli “Çocuklarım nerede?” diye bağırıyordum. Adamlardan bir tanesi dayanamadı ve, “Şu anda havalimanında Türk polisi sizi bekliyor ve götürecekler.” dedi. Ben evde kapıyı açarken okulların yönetim kuruluna bilgi vermiştim. “Aşağıda polisler var, almaya geldiler” diye bilgi vermiştim. Bu hengamede ne olduğunu bilemiyorum bir anda arabaların yönü değişti. Oraya vardığımızda onların hazırlıksız olduklarını gördük. Bizi götürdükleri yer askeri bir alandı. Sonradan orayı Google harita üzerinde deşifre ettik. Oraya vardığımızda, bizi tuttukları odada “ISI” saatleri vardı. “ISI” Pakistan ordusunun istihbarat birimi. Odalarda duvar saatleri ve yemek menüsü vardı.
Sizi Pakistan istihbaratına ait bir merkezde mi alıkoydular?














